mushroom's world

Ο Υπάλληλος (El Emploe)

2012-02-09T15:14:00.003+02:00

Ωραίο μικρού μήκους animation! Πραγματικά, αξίζει!
To πρωτοείδα στο ~flaneur~ και το δημοσιεύω και εδώ.

-.-

2012-02-03T23:57:00.000+02:00

Παρασκευή βράδυ και γώ κλεισμένος μες στο σπίτι. Δεν μπορώ να πω πως το απολαμβάνω.
Και η παρέα που έχω εδώ είναι πολύ σάπια. Μόνο Depon των 1000mg, πορτοκάλια για στύψιμο και κάτι περίεργες σημειώσεις για "διεθνείς επιχειρησεις" που πρέπει να διαβάσω.
God dammit... κι έλεγα πως θα τη γλυτώσω.

Άντε και καλό σας παρτάρισμα!!!

Κάτι σαράβαλες ♥

2011-11-29T05:33:00.000+02:00

Γυρνάμε απο δω κι απο κει.
Ζούμε μια σκατοζωή.
Σιδηροδέσμιοι της μιζέριας μας.
Ανούσιες μαλακίες επί 6.
Αποφεύγουμε την αλήθεια για να μην στεναχωρήσουμε.
Άλλοτε πάλι στεναχωρούμε για να αποφύγουμε την αλήθεια.
Πες της το! Λες αν ήξερε να ήταν καλύτερα? Όχι.
Συνεχίζουμε την περιπλάνηση.
Πίνουμε, κουβεντιάζουμε, τραγουδάμε, κοιμόμαστε.
Ψαχνουμε για Αγάπη.
Αγάπη που δεν θα βρούμε πουθενά.
Βλέπουμε όνειρα ξανά και ξανά που μας στοιχειώνουν.
Και τα συζητάμε με ανθρώπους ξένους.
Έτσι είναι πιο εύκολα.
Μονοφυλλάκι και ρετσίνα.
Κάπα Τουμπα, ταράτσα και κρύο.
Σκατοκατάσταση ε?

Τι είμαστε τελικά?
Σαράβαλες καρδιές είμαστε ρε. Πάρτο χαμπάρι.
Κάτι σαράβαλες καρδιές, στο τσίρκο της αγάπης.

---------

Πρώτον, αυτό το ποστ σημαίνει πολλά. (όχι για ένα αλλά για δύο άτομα)
Δεύτερον, αφιερώνεται στον Τ. γιατί μου θύμησε οτι έχω αυτό το blog, και χάρηκα που μπαίνει συχνά-πυκνά και τσεκάρει μήπως έγραψα κάτι.
Τρίτον, γράφεται υπό τους ήχους της γνωστής αγαπημένης ισλανδικής μπάντας.
Τέταρτον..... ασ' το καλύτερα (λογοκρισία).

Flobots-Handlebars

2011-10-05T14:22:00.006+03:00

"...'cause I can ride my bike with no handlebars..."

Ανησυχία

2011-06-10T00:22:00.000+03:00

Αυτή τη στιγμή κάτι εξαιρετικά ασυνήθιστο συμβαίνει σε μια γειτονιά κάπου στην Α. Τούμπα. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ ένα βράδυ Πέμπτης σαν κι' αυτό. Επικρατεί μια ανησυχία λες και κάτι πρόκειτε να συμβεί.
Ισως να φταίει και ο καριόλης ο Μέρφυ -μιας και εγώ δεν μπορώ να το γλεντήσω σήμερα λογω διαβάσματος.

Ας τα πάρουμε απο την αρχή...
Ο μεγάλος σαματάς γίνετε στο τέλος του δρόμου (περίπου 4-5 σπίτια πιο κάτω) όπου μια μεγάλη -οπως τους ακούω- παρέα γλεντάει για κάποιον άγνωστο σε μένα λόγο. Στην διαπασών παίζουν άσματα της Χρύσπας, του Γονίδη και λοιπών λαϊκών καλλιτεχνών. Μάλιστα πριν απο λίγα λεπτά ξεκίνησε και το σπάσιμο πιάτων/ποτηριών. Αυτός ήταν και ο λόγος που με απέσπασε απο το διάβασμα και βγήκα στο μπαλκόνι να δω τι συμβαίνει. Αλλά το φαινόμενο ήταν γενικό.
Απέναντι, στη γωνία, μια φοιτητοπαρέα αράζει και πίνει μπυρόνια τσιμπολογόντας κάτι και συζητώντας για διάφορα θέματα που δεν μπορώ να ακούσω καθαρά.
Τα κλασικά πιτσιρίκια της γειτονιάς (η νέα γενιά!!) συζητούν κι αυτά αρκετα φωναχτά για: μπάλα, γκόμενες, καθηγητές, παιχνίδια, κλπ... Κάποιος έχει κάνει πράξη το τραγούδι "το καλύτερο μπεγλέρι είναι τα κλειδιά στο χέρι" και μπορώ να πω οτι είναι αρκετά εκνευριστικό.
Στην απένταντι πολυκατοικία, στον δεύτερο πατέρας και κόρη απολαμβάνουν ένα τσιγαράκι στο μπαλκόνι και μου δίνουν μια πολύ όμορφη εικόνα με τις κάφτρες τους έτσι όπως παίρνουν φωτιά για 1 δευτερόλεπτο και μετά ξανασιγοκαίνε.
Ακριβώς απο πάνω η υπερ-σέξυ μάνα, φορώντας κλασικα το φουλ αποκαλυπτικο ροζ σορτσακι ύπνου, παιχνιδιαρίζει με τον 3χρονο (?) γιο της και εγώ αναρωτιέμαι πως και έτσι το σκασμένο δεν κοιμάται τέτοια ώρα.
Ακριβώς δίπλα, ο Ν. κατάφερε μετά απο πολλές διαβουλεύσεις να βάλει τα παιδιά του για ύπνο και αράζει μπροστά στην οθόνη του laptop του. Μπορεί να blogάρει κι αυτός όπως και γω... Ποιός ξέρει;

Ολα αυτά λοιπόν, λαμβάνουν μέρος στη -κατα τ'άλλα- ήσυχη γειτονιά μου γύρω στις 12 τα μεσάνυχτα.
ΕΝΑ πράγμα μόνο είναι σίγουρο. Οτι η κυρα Αμαλία κοιμάται του καλού καιρού, γιατί αν δεν κοιμόταν δεν θα επέτρεπε τίποτα απ'όλα αυτά να συμβούν. Πρόκειτε για την αθάνατη γιαγιά που μένει στο ημι-ισόγειο και έχει κράξει γενιές και γενιές παιδιών για φασαρία. (Είμαι σίγουρος οτι κάθε γειτονιά έχει μια τέτοια γιαγιά)

Ισως φαίνετε λίγο κουτσομπολίστικο αυτό που κάνω αλλα δεν βαριέσαι....;

Καλό σας βράδυ και καλό ξημέρωμα.

Παζλ

2011-05-17T19:08:00.008+03:00

Το post κανονικά έπρεπε να γραφτεί και να ανέβει προχθες το βραδυ στις 4.00 όταν και επιτέλους ολοκληρώθηκε το κόλλημα του τελευταίου μήνα..... το παζλ! Ένιωσα, που λέτε, τέτοια ευχαρίστηση όταν έβαζα το χιλιοστό και τελευταίο κομμάτι του παζλ στη θέση του. Ηδονή! :P
Στο τριπάκι του να κάνω παζλ με έβαλε η Λ. όταν ένα βράδυ κατα τη διάρκεια κάτι τσίπουρων άρχισε να μου μιλάει για ένα παζλ-πίνακα ζωγραφικής που έκανε. Αυτό μάλλον αποτυπώθηκε στο υποσυνειδητό μου (είπαμε, το μυαλό καποιες φορές παίζει περίεργα παιχνίδια) και ξύπνησα με μια όρεξη να ξεκινήσω και να κάνω ένα παζλ. Πήγα σε γνωστο και μεγάλο πολυκατάστημα στα Ανατολικά και εκει βρήκα ενα παζλ που απεικόνιζε μια πολυ ωραία φωτογραφία η οποία τυχαινε να την ξέρω και να μ'αρέσει πολύ. Άργησα όμως λίγο να το επιλέξω γιατι η φωτογραφία είναι ασπρόμαυρη και ισως με δυσκόλευε. Το αίμα μου έβραζε για παζλ και έτσι το πήρα και ξεκίνησα την ίδια κιόλας μέρα.

Ορίστε το κουτί του παζλ. Η φωτογραφία απεικονίζει κάποιους εργάτες, οι οποίοι χτίζουν εναν ουρανοξυστη στην Αμέρικα, εν ώρα γεύματος και διαλείμματος. Lunchtime ο τίτλος.

Πρώτα έκανα το περίγραμμα. Το πιο έυκολο. Μέσα σε περίπου 1.5 ώρα. Voilà!

Μετά συνέχισα φτιάχνοντας το μόνο κομμάτι που με βοηθούσαν τα χρώματα (ποια χρώματα δηλαδη σε ασπρομαυρη φωτογραφία... το ασπρο και το μαυρο, έστω). Μέσα σε 2 ή 3 μέρες είχα τελειώσει με τους άμοιρους τους εργάτες.

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα (που λέει και ο Sakis) σκέφτηκα. Μου έμενε το κάτω μισό μέρος που ήταν γεμάτο γκρι θολές πολυκατοικίες και το πάνω μισό μέρος που ήταν γκρι ουρανός.
I was fucked up που θα έλεγαν και οι φίλοι μας οι Άγγλοι. Την γαμήσαμε σε ελεύθερη μετάφραση.
Ξεκίνησα με το μισό κάτω μιας και είχε κάποια σχέδια που θα βοηθούσαν και δεν ήταν σκέτο γκρι όπως ο ουρανός. Βέβαια η κάψα για να κάνω παζλ μου είχε φύγει κάπως και έτσι σε κάποιες φάσεις έμοιζε να κάνω αγγαρεία. Αλλά μετά το πέρασμα ενός εύλογου χρονικού διαστήματος (α ρε γιατρέ) τελείωσε και το κάτω μισό.

Έπρεπε να περάσει περίπου 1.5 βδομάδα για να πάρω απόφαση να ξεκινήσω το δύσκολο κομμάτι. Προχθές λοιπόν, Κυριακή βράδυ, έμεινα μέσα καθώς όλη η μέρα ήταν κουραστική (αλλά γαμάτη!) και κατα τις 12 το βράδυ είμαι έτοιμος να αρχίσω. Το "Wish you were here" στο cd player και πάμε! Ακολούθησε "Dark side of the Moon" ενώ είχα αρχίσει να μπαίνω στο νόημα, και "The Wall 2" όταν πλέον είχα πάρει φόρα. Τέλος, "The Wall 1" για σβήσιμο και κανένα 10λεπτο μετά το τέλος του cd τοποθετούσα το τελευταίο κομματάκι του παζλ στη θέση του. Το ρολόι βαρούσε 4 τα ξημερώματα και εγω έπρεπε να σηκωθώ απο τις 7.30. Ούτε που κατάλαβα πότε πέρασαν αυτές οι ώρες και πότε το cd player καταβρόχθισε 4 κορυφαια albums. Αλλά στην τελική αυτο επιζητούσα, να περνάω ξέγνοιαστα και δημιουργικά τις ελεύθερες ώρες. Και τα κατάφερα! Αλλα τώρα με βλέπω να κάνω ξανά παζλ σε καναν χρόνο... Θέλω το διαλειμμα μου βλέπετε.

Τσιμπήστε και την τελευταία φωτογραφία για σήμερα με το παζλ τελειωμένο και έτοιμο για κορνίζωμα!

Αυτό λοιπόν ήταν το κόλλημα μου για τον τελευταιο περίπου 1 μήνα.
Τα λέμε!

Υ.Γ.1: Τα σχόλια του τύπου "Τι; Μόνο 1000 κομμάτια ρε φλώρε; Εγώ είχα κάνει ένα με 20000 κομμάτια." ή "Που το είδες το δύσκολο; Εγω είχα κάνει ένα παζλ, τον νυχτερινο ουρανό με μόνο ένα αστέρι" δεν θα μου ρίξουν το ηθικό. Στο κάτω-κάτω δεν κάνουμε κανένα διαγωνισμό.
Υ.Γ.2: Ο συγγραφέας δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν παρόμοιο κόλλημα με παζλ μετά την ανάγνωση του κειμένου.

Τί πιο τέλειο???

2011-03-06T07:49:00.008+02:00

Να βγαίνεις από το μαγαζί και να έχει ξημερώσει για τα καλά…

(Και να γραφείς στο blog σου ενώ με το ζόρι πατάς τα πλήκτρα)

ΠΥΡΗΝΙΚΕΣ ΒΡΑΔΙΕΣ!!! Όπως θα έπρεπε να είναι άλλωστε.

Η τελευταία βδομάδα ηταν πραγματικά ενα χτύπημα απ' την κόλαση! Χεχε!

Το ηθικό στα ύψη και συνεχίζουμε...

Μέρφυ vs. Κοέλιου

2011-02-02T10:18:00.002+02:00

Ο νόμος του Μέρφυ προστάζει πως ότι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει. Και πως όταν προσπαθείς να επιτύχεις κάτι όλο το σύμπαν συνωμοτεί εναντίων σου έτσι ώστε να μην τα καταφέρεις.

Από την άλλη όμως, ο αλχημιστής στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Πάουλο Κοέλιου υποστηρίζει πως "Όταν θέλεις κάτι πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί στο να το αποκτήσεις".

Ποιόν απ' τους δυο να πιστέψεις άραγε;

Good times, bad times

2011-01-11T17:56:00.005+02:00

Ο τίτλος παρμένος απο τραγούδι σαλονικιώτικης μπάντας που ακούω γράφοντας. Βασικά τα λέει όλα. Για τη χρονιά που μας πέρασε εννοω. Καλές και κακές στιγμές. Και γιατί να τα λεω αυτά τωρα (θα αναρωτηθεί καποιος περίεργος)? Τα λέω αυτα τώρα γιατί είναι στάνταρ πράγματα που μπορείς να γράψεις το πρώτο post της χρονιάς, έτσι απλα για να σου δώσουν ώθηση. Και χρειάζομαι μια ώθηση γιατι αυτο το ηλεκτρονικό ημερολόγιο κάποτε το λάτρευα και εδω και πολυ καιρο το έχω παραμερίσει πάρα πολύ. Η δικαιολογία μου ειναι ότι δεν έχω έμπνευση να γράφω πράγματα πλέον. Μπα... νομίζω οτι λεω μαλακίες! Αν ήθελα να γράψω θα το προσπαθούσα έστω. Και αν δεν μπορούσα τότε οκ, πάω πασο, να τα παρατήσω. Αυτό που συμβαίνει ειναι οτι δεν θέλω μάλλον. Λεω μάλλον γιατι και γω δεν εχω ανακαλύψει τον λόγο. Βασικά οχι, παλι κοροϊδεύω τον εαυτό μου. Νομίζω οτι ξερω τον λόγο απλά δεν τον μοιράζομαι εδω μέσα. Τέλος.

Το ξέρατε οτι αναμεσα στις 5 και στις 6 ο κοσμος βγάζει το σκύλο του βόλτα? Να πω την αληθεια ειναι δικη μου διαπίστωση! Απλα ερχόμενος σπίτι μου παρατήρησα όλων των ειδων τα σκυλια και παράλληλα όλων των ειδών τους ανθρώπους να τα κρατουν με λουράκι. Δυστηχώς δεν είδα κανένα σκυλάκι να τρέχει/παίζει ελεύθερο. Αλλα τί να κάνεις? (Να μαλώνεις? Χαχα) Έτσι είναι αυτά! Δεν βρίσκεις έυκολα σκυλί σαν την Μπρούνα!!! Ναι, εκεί ήθελα να καταλήξω. Και να παραθέσω και μια καταπληκτική φωτογραφια της! Ορίστε!

Πω! πάντα όταν έγραφα δεν έμπαινα στην θέση αυτού που διαβάζει τα γραφόμενά μου. (Γενικά, για να πω την αλήθεια ποτέ δεν μπαίνω στη θέση κάποιου και δέξου το σαν σφάλμα) Φαντάζομαι που λέτε να μπαίνει κάποιος στο blog μου και να βλέπει ένα ψιλομεγάλο κείμενο και να το κλείνει αμέσως λέγοντας απο μέσα του "Τι μαλακίες καθετε και γράφει ο τύπος?!?". Όπως ακριβώς δηλαδή κάνω και γω συχνά πυκνά. Με άτομα τα όποια δεν με ενδιαφέρει να δω τι γράφουν εννοείτε (ας το ξεκαθαρίσω). Αλλά μόλις σκέφτομαι κάτι τέτοιο και πάω να κόψω πράγματα ή να σταματήσω εκεί, αναπτύσεται μια άλλη σκέψη! Τι με νοιάζει εμένα αν βαριεται κάποιος να διαβάσει όλα αυτά που γράφω? Για την πάρτη μου γράφω. Σ'όποιον δεν αρέσουν ή βαριέται να πάρει το μπουλελέ! Σωστά ε? Έλα όμως που μετά σκέφτομαι το εξης: αν δεν σκέφτομαι αυτόν που θα το διαβάσει γιατί το γράφω? Αρα το γράφω γιατι θέλω να το διαβάσουν κάποιοι, έτσι? Και επικρατεί ένα μπάχαλο σκέψεων το οποίο διαβάζεις τώρα και μπορει να έχεις κουραστεί...... Αλλα ξέρεις κάτι? Δεν με νοιάζει.... :-P

Η φάση, που λέτε, είναι Δυτική Μακεδονία. Με τη σειρά: Κοζάνη-Φλώρινα-Γρεβενά-Καστοριά. Επαρχία, παρακμή, καγκουριά, cultίλα, τρέλα, κρύο, γνωριμίες, κοινόβιο, εθνίκια, καρναβάλια, φωτιές, 200 χλμ. για μια μπαρότσαρκα ρεεεε!!!

Νιώθω κάπως ωραία τώρα που επιτέλους έγραψα κάτι (έστω και ασήμαντα πράγματα...) στο blog μου. Δεν έχω ιδέα πότε θα είναι η επόμενη φορά που θα γράψω. Τα λέμε πάντως!

(Ένα σφίξιμο και μια αβεβαιότητα λίγο πριν πατήσω το κουμπί για να ανένει το κείμενο. Άραγε είμαι σίγουρος οτι θελω να τα πώ όλα αυτά? Αν το διαβάζεις σημαίνει πως είμαι...)

Τελευταία επιθυμία

2010-12-08T16:12:00.005+02:00

"...μου έδωσε να φορέσω τα ακουστικά του κι έγραψε σ'ενα χαρτί: Αυτό το τραγούδι θέλω να παίζει όταν πεθάνω".

Όλο δικό σου λοιπόν...

Καλό ταξίδι
1960-2010

The End (?)

2010-07-13T21:11:00.003+03:00

To blog αυτό κλείνει. Άγνωστο το αν και το πότε θα ξανανοίξει.
Ευχαριστώ.

ΓΚΟΟΟΛ!!!!

2010-06-07T16:33:00.004+03:00

Χαίρετε και πάλι,

Το θέμα το σημερινό ίσως δεν αφορά και πολλούς απλά ήθελα κάτι να γράψω βρε αδερφε και είπα.... δεν γράφω για μπάλα?!?!

Έρχεται καλοκαιράκι λοιπόν και είναι ένα σπέσιαλ καλοκαίρι για τους ποδοσφαιρόφιλους!

Γιατί?

Γιατί έχει Παγκόσμιο Κύπελλο φυσικά (κοινώς Mundial)!!

Το Παγκόσμιο Κύπελλο, που λέτε, είναι η μεγαλύτερη γιορτή του ποδοσφαίρου στον κόσμο! Ανά 4 χρόνια, ΟΛΕΣ οι ομάδες του κόσμου -από τα μεγαθήρια Βραζιλία, Αργεντινή, Ιταλία, Γαλλία μέχρι τις ομαδούλες του Σαν Μαρίνο, της Ανδόρας και των Νησιών Φίτζι.

Φέτος όμως εκτός όλων αυτών συνέβη κάτι πολύ μεγάλο για την χώρα μας! Μετά από 16 ολόκληρα χρόνια (3 κύπελλα απουσίας) η Ελλάδα πέρασε ξανά στους ομίλους της κορυφαίας αυτής διοργάνωσης! Θα είναι παρούσα από τις 12 του τρέχοντος μηνός και μέχρι όσο πάει!
Η προηγούμενη προσπάθεια της Εθνικής μας για διάκριση στο Μουντιάλ δεν ήταν καθόλου επιτυχημένη (Ήττες με 4-0 από την Αργεντινή, 4-0 από την Βουλγαρία & 2-0 από την Νιγηρία). Το πιο απίστευτο όλων είναι πως και φέτος το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα θα βρεθεί αντιμέτωπο με την Αργεντινή και την Νιγηρία, ενώ αντί για την Βουλγαρία έχουμε ως τρίτο αντίπαλο μας την Νότιο Κορέα.

Ωραία όλα αυτά τα εισαγωγικά! Γιατί το έγραψα εγώ αυτό το άρθρο? Γιατί έχω πολλές αναμνήσεις ως παιδί με το παγκόσμιο κύπελλο. Είχα καταλάβει πως ήταν κάτι σπουδαίο. Όλες οι ομάδες του πλανήτη παίζουν μπάλα για να δούμε ποια είναι η καλύτερη. Εξωαθλητικα τώρα είχαμε τα χαρτάκια Panini με τις εθνικές ομάδες, και την μπάλα στην αλάνα διαλέγοντας ονόματα εθνικών ομάδων. (όλο τον χρόνο διαλέγαμε συλλόγους όπως Μάντσεστερ, Ρεαλ, κ.α. ενώ τα καλοκαίρια συνεπαρμένοι από τα παγκόσμια ή ευρωπαϊκά κύπελλα διαλέγαμε εθνικές!)

Θα έρθουν πολλοί να πουν πως το ποδόσφαιρο είναι ένα ξεπουλημένο άθλημα ή πως είναι μια χαζομάρα που 22 ηλίθιοι τρέχουν και όλος ο κόσμος τους αποθεώνει. Το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι διαφορετική φάση. Οι ομάδες δεν μπορούν να αποκτήσουν όποιον παίκτη θέλουν επειδή έχουν χρήματα. Οι ποδοσφαιριστές παίζουν πραγματικά για την ΦΑΝΕΛΑ και θα κάνουν τα πάντα για να πάει η χώρα τους πιο ψηλά. Δεν υπάρχουν χορηγοί στις στολές των παικτών. Το γήπεδο γεμίζει με φιλάθλους κάθε εθνικότητας που πηγαίνουν να παρακολουθήσουν μια γιορτή του ποδοσφαίρου! Γιατί αυτό είναι το MUNDIAL, γιορτή!!! Μακριά από βρώμικα συμφέροντα, συμβόλαια εκατομμυρίων και κάφρους των γηπέδων.

Εύχομαι καλή επιτυχία, πρώτα, στην εθνική ομάδα της Ελλάδας. Αμέσως μετά σε Αργεντινή και Ολλανδία που είναι οι αγαπημένες μου εδώ και χρόνια. Και τέλος σε όλες τις υπόλοιπες ομάδες που έφτασαν μέχρι τα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλου!

(Ένα καινούριο τραγουδάκι από Locomondo για το Mundial που περιγράφει όλη την μαγεία που ανέφερα πιο πάνω. Δώστε βάση στους στίχους.)

Kalinyxta!

2010-05-20T23:54:00.002+03:00

Καταζητούνται: Ραντανπλάν

2010-04-17T20:07:00.003+03:00

Γεια σας λοιπόν. Όπως είχα υποσχεθεί, επέστρεψα με νέο κείμενο! Είναι μακροσκελές και ίσως κουράσει μερικούς αλλά είναι από τις ελάχιστες φορές που νιώθω την ανάγκη να πω κάποια πράγματα και να περάσω από την παθητική στάση που κρατούσα πάντα, στην ενεργητική.

Αφορά τη μπάντα μας, τους Ραντανπλάν! Δεν θα ήθελα να μιλήσω για την μπάντα τη παρούσα στιγμή αλλά για ένα πολύ άσχημο περιστατικό που έτυχε σε κάποια μέλη κ φίλους της μπάντας.

Αντιγράφω κάποια λόγια που έγραψε ο Π. πάνω σε αυτό: «Το πρώτο μας live που έγινε στην Έδεσσα, άρχισε με το «δεξί» αφού οι τοπικοί μπάτσοι και λίτες είπανε να τα βάλουνε με τους τρομερούς εγκληματίες ΡΑΝΤΑΝΠΛΑΝ και τους φίλους τους που βάψανε την νομαρχία με spray και έτσι το live μας ήτανε μια τρελή περιπέτεια. Το πανί που μας κατάσχεσαν, το ξαναπήραμε και έτσι η ιστορία έγραψε 3 προσαγωγές και ένα πρώτο live πολλά υποσχόμενο για τη συνέχεια.».

Ωραία. Κάναμε τη μαλακία μας. Βάψαμε με σπρέι. Πέσαμε θύματα όμως μιας ακόμη άθλιας αστυνομικής συμπεριφοράς. Τσαμπουκάδες και προσαγωγές χωρίς στοιχεία. Το φημισμένο σώμα της Ασφάλειας έκανε τη δουλειά του. Σαν υπάκουο σκυλί προστάτεψε το αφεντικό του από την πιθανότητα να χαλάσει η αισθητική του από ένα σύνθημα στον τοίχο του εργασιακού του χώρου. Καταλάβατε γιατί μας πήραν μέσα, έτσι; Για να μην δει ο νομάρχης τους τα αίσχη στους τοίχους του παλατιού του. Ποιος; Ο νομάρχης! Αυτό το σκυλί που με βεβαιότητα δεν μόχθησε σ’όλη του τη ζωή όσο τα παιδιά που πιασαν τα τσιράκια του το βράδυ της Παρασκευής. Αυτός που δεν κάνει τίποτα αλλά παρά να παίζει «ξυστό» για 5-6 ώρες στην γραφειάρα του ενώ ο κόσμος πεθαίνει στη ψάθα. Αυτός που θα χει να τρώει και για μια δεύτερη ζωή με τα χρήματα που κονόμησε βρώμικα από μίζες, επιδοτήσεις, κλπ.. Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν μήνυσε τους φίλους μου επειδή τόλμησαν να πειράξουν το νομαρχιακό του μέγαρο.

Λες και είμαστε παιδάκια 4 χρονών και τώρα που μας είπαν ότι είναι κακό και μας τιμώρησαν κιόλας θα είμαστε καλά παιδιά. Όχι κύριοι! Δεν καταλάβατε καλά. Έχουμε μπουχτίσει σ’αυτή τη χωρά, τόσα χρόνια, τις αστυνομικές αυθαιρεσίες. Από πού να ξεκινήσω; Από τις παλιές υποθέσεις της δολοφονίας του Μ. Καλτεζά και του Ν. Τεμπονέρα; Ή να φτάσω στα τελευταία χρόνια με βασανισμούς αλλοδαπών σε τμήμα, ξυλοδαρμό Κυπρίου φοιτητή από ζαρντινιέρα, σύλληψη και προφυλάκιση φοιτητή με πράσινα παπούτσια, δολοφονία Α. Γρηγορόπουλου και το πιο πρόσφατο, προφυλάκιση του Μάριου Ζ. για συμμετοχή σε πορεία. Τα πράγματα έχουν πάρει επικίνδυνη τροπή. Οι μπάτσοι έχουν καταφέρει να φοβίσουν τον κόσμο και να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Φασίστες επιτίθενται με μαχαίρια, στρατιώτες βρίζουν ξένους μπροστά σε εκατοντάδες κόσμου, βουλευτές παίζουν με το επίπεδο ζωής των Ελλήνων.

Δεν πάει άλλο! Πώς να το κάνουμε;!;

Λευτεριά σε όλους όσους διώκονται άδικα από τις αλητείες των μπάτσων και των αφεντικών τους!

Λευτεριά στους ΡΑΝΤΑΝΠΛΑΝ!

133)

2010-04-15T21:09:00.001+03:00

Χαιρετώ όσους συνεχίζουν να διαβάζουν αυτο το blog και όσους μπήκαν για πρώτη φορά. Μπορείτε να κράξετε που δεν γράφω τίποτα για τόσο πολυ καιρό αλλα εγώ θα σας ανταμείψω με ένα κείμενο "Φωτιά" σε μια ή δυο μέρες! Μείνετε συντονισμένοι!

Τα λεμε! Χαιρετίσματα σε όλους!

Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά

2010-03-12T15:20:00.004+02:00

Σήμερα δεν με πιάνετε πουθενά! Εχω τρελά κέφια. Ο καιρός είναι φανταστικός εδω στη Θεσσαλονίκη. Ήλιος και μετρια θερμοκρασία. Τελειώνει το μάθημα, ανεβαίνω τον δρόμο αν και θα θελα πολύ να τον κατέβενα και να βγαινα στη παραλία. Τελοσπάντων, ανεβαίνω κ φτάνω στη στάση. Αλλος χαρούμενος, άλλος στεναχωρημενος, αλλος στον κόσμο του... Ήρθε το λεωφορείο! Κάθομαι δίπλα σε παράθυρο και το ανοίγω. Βάζω τα ακουστικά στ' αυτιά και κάποιος αρχίζει να τραγουδά κατι για ενα μεγάλο αφεντικό....... ΤΕΛΟΣ! Δεν θελω τιποτα αλλο. I'm the king of the world.

Περνάμε απο κέντρο και ο κόσμος λιάζεται και χύνεται μπροστά σου σε κάθε διαβαση πεζων, πιο κάτω: πανεπιστήμια και καποιοι οι οποίοι εχουν μαθημα μαλλον "την κάνουν" σιγα-σιγα για φαϊ ή καφέ. Η διαδρομή είναι πιο όμορφη όσο περνάει η ώρα. Ανθισμένα δεντρα κάνουν πυκνή σκια και καθώς το λεφορείο τρέχει εσύ κλείνεις τα μάτια και απολαμβάνεις τον αέρα που σε χτυπάει στο πρόσωπο. Κάποιος απο πίσω ενοχλήθηκε απο το παράθυρο αλλα δεν είπε κουβέντα. Μαλλον δεν ήθελε να με αποσπάσει απο τη νιρβάνα μου. Πήγε απλα στη δίπλα θέση. Όταν σκέφτομαι αυτο που μου πες προχθές οτι δεν ξεσπάω είναι μύθος. Απλά το κάνω με τον δικό μου τρόπο! Ακουμπάω το κεφάλι στο παράθυρο, ανοίγω διαπλατα τα μάτια μου χωρίς να φοράω γυαλιά ηλίου, ΣΚΑΩ ΧΑΜΟΓΕΛΑ και τραγουδάω.

Φιλιά και χαμόγελα λοιπόν σε όλους!

αx^2+βx+γ

2010-02-02T21:01:00.004+02:00

Μπορεί να μην καταλαβαίνετε τι σημαίνει ο τίτλος. Δεν πειράζει! Ούτε εγώ ηξερα πρίν 4 μήνες. Και να φανταστείτε οτι έπρεπε να το ξέρω. Αλλα ας μην πιάσω τη συζήτηση για το τι έπρεπε να μάθω και τί -τελικά- έμαθα.

Αυτό λοιπόν το κινέζικο εκεί στον τίτλο είναι η μορφή μιας δευτεροβάθμιας εξίσωσης. Εξίσωση. Πόσο δύσκολη λέξη μου ακουγόταν κάποτε. Όπως επίσης και οι λέξεις μεταβλητή, διακρίνουσα, πεδίο ορισμού, παράγωγος, συνάρτηση, ανίσωση, σύστημα... Πραγματικά παιδιά με τρόμαζαν. Δεν ήθελα να τις ακούω!

Το θέμα δεν είναι οτι σιχαινόμουν τα μαθηματικά. Το αντίθετο μάλιστα. Τα θαύμαζα! Όπως επίσης θαύμαζα και αυτούς που τα ήξεραν καλά και τους άρεζε να λύνουν ασκήσεις για εξάσκηση (εσένα λέω ψηλέ, εκεί στη Κρήτη). Τα θεωρούσα μια πανέξυπνη παγκόσμια γλώσσα. Αλλα για κάποιους πολύ ωραίους λόγους του Εκπαιδευτικού Συστήματος και του Ψυχολογικού μου συστήματος δεν τα κατάφερα ποτέ στα Μαθηματικά. Και υπήρχε και περίοδος που τα μισούσα... Βλέπετε, επειδή δεν τα ήξερα με δυσκόλευαν τη ζωή!

Έκανα 3 προσπάθειες να τα μάθω και η τρίτη στεύθηκε απο επιτυχία.
Η πρώτη ήταν στην Β' Λυκείου όταν με τον πατέρα μου προσπάθησα να μάθω κάποια πράγματα για να γράψω στις εξετάσεις. Εγώ δεν είχα και πολύ όρεξη, αυτός δεν τα θυμόταν και τόσο καλά τελικά και έτσι κατάφερα να μάθω ένα μόνο θέμα (εύκολο) το οποίο και δεν έπεσε στις εξετάσεις.
Δεύτερη προσπάθεια στις εξετάσεις της Γ' Λυκείου [απ' ότι βλέπετε είχα επαφή μια φορά τον χρόνο]. Έβαλα λοιπόν τα μεγάλα μέσα στο παιχνίδι. Το κολλητό μου που ήταν πρώτος στα μαθηματικά, φυσική, και ξέρετε, ότι έχει να κάνει με πράξεις. Πήγα λοιπόν σπίτι του και ανοίξαμε το βιβλίο. Δεν είχαμε υπολογίσει βέβαια οτι επειδή τα ήξερε θα μπορούσε να μου τα εξηγήσει κιόλας. Ήμουν εγώ πολύ σκράπας, ήταν γι' αυτόν πολύ έυκολα και έτσι τα παράτησε... Δεν άντεξε να μου εξηγήσει την πρώτη σελίδα πάνω απο 5 φορές. Έτσι ανοίξαμε και ήπιαμε μια μοναστηριακή μπύρα που είχε κρατήσει στο ψυγείο για την ώρα του μαθήματος.
Φτάνουμε λοιπόν στην τρίτη και τελευταία προσπάθεια η οποία είπαμε ότι ήταν και επιτυχημένη. Χρειαζόμουν οπωσδήποτε κάποια βασικά μαθηματικά για τη σχολή μου. Είχα υποσχεθεί στη Μ. (επίσης αστέρι στα μαθηματικά) πως όταν δεν θα έχω υποχρεώσεις θα με μάθει μαθηματικά. Και έτσι έγινε! Για αυτό που έγινε όλη τη χρονιά δεν έχω λόγια... Μου τα εξηγούσε σαν καθηγήτρια μαθηματικών. Δεν θα μπορούσε καλύτερα! Αλλά ήμουν και 'γω πολύ δεκτικός και καλός μαθητής! Εεε???

Και τώρα όλα καλά κι ωραία! Δεν λέω βρε αδερφέ ότι, εντάξει, ξερω γω, να 'ούμε, έμαθα μαθηματικά και θα με χρειαστούν σε όλη μου τη ζωή, ντεμέκ... Απλά εκλήρωσα έναν μεγάλο στόχο μου!
Εμμ, (καθάρισμα λαιμού-γκουχ) Σ'αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με βοήθησαν! Ακόμη κι αν δεν κατάφεραν αρκετά! Πιο μεγάλο όμως ευχαριστω σε σένα Σκιάχτρο που κατάφερες ότι δεν κατάφεραν οι άλλοι (yeah!)!

Τέλοσπάντων, αυτή είναι η μαθηματική ιστορία μου! Ελπίζω να μην σας κούρασα!
Τα λέμε!

ΑΝΑΚΑΤΩΣΑΡΙΑ ΛΕΜΕΕΕΕ!!!

Ρουφ

2010-01-30T15:59:00.007+02:00

Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι!

Γίνομαι όμως μαλάκας και κορόιδο!

[Activism]

2010-01-09T16:50:00.004+02:00

Πολύ ωραίο βιντεάκι με ελληνικούς υπότιτλους! Αφιερώστε 8 λεπτάκια (απο τον καταναλωτικό χρόνο σας, χεχε) και δείτε το!

Είδα το Zeitgeist εχθές και μπορώ να δηλώσω πως πάρα πολλές φορές έπιασα τον εαυτό μου να κοιτάει φοβισμένος την οθόνη και να αναρωτιέται "τι διάολο κάνουν αυτοί σ'εμάς;"...
Δεν ξέρω αν θα συμφωνήσω σε όλα απόλυτα αλλα πρέπει να το δούμε όλοι μας για να ακούσουμε μια 2η γνώμη (που μας την κρύβουν) για πολλά θέματα.

> Παει πολύς καιρός που εγραψα κάτι αλλα σας υποσχομαι μια ανάρτηση λιαν συντόμως...

Σας φιλώ!

Μουσική ρε!

2009-11-19T20:22:00.002+02:00

Ξυπνάς με χαζά pop τραγούδια που παίζει το ραδιόφωνο. Στην αίθουσα της σχολής ακούς lounge και soft rock τραγουδια που έχει βάλει ο καθηγητής σου να παίζουν, πριν αρχίσετε το μάθημα και στο διάλειμμα. Γυρνόντας σπίτι ακούς manu chao στο αμάξι. Φτάνοντας εκεί βάζεις λίγο low-bap. Μετά πας ν'ακούσεις Χατ Τρικ αλλα το γυρνάς σε break-beat και funk. Το βράδυ πετυχαίνεις jazz live σε ένα μαγαζάκι. Και στον γυρισμό ακούς σκυλάδικα/κλαρίνα που έχει βάλει στη δια πασών, στ' ακουστικά της, μια τύπισσα μερικές θέσεις μακριά σου στο λεωφορείο.

Αυτά είναι...
(16-11-2009)

Αναχωρήσεις/Departures/Vertrek

2009-11-17T11:35:00.003+02:00

Η φωτογραφία είναι παρμένη απο εδώ: http://www.flickr.com/photos/goya/919427492/sizes/l/

25 ºC /77 ºF

2009-11-10T17:37:00.003+02:00

Είναι μια ηλιόλουστη μερα. Η θερμοκρασία κοντα στους 25 βαθμους Κελσίου. Περπατάς στους δρόμους της πόλης, μεσημέρι, και φοράς κοντομάνικο. Γυαλιά γιατι σε τυφλώνει ο δυνατός ήλιος.

Κάτι όμως δεν πάει καλα... Το έχεις παρατηρήσει εδώ και ώρα.

Είναι 9 Νοεμβρίου!!! Τις βιτρίνες των μαγαζιών στολίζουν χριστουγεννιάτικα δέντρα, στολίδια και Αη Βασίληδες!! Δεν γίνεται να ιδρώνεις και να θες να πας να δροσιστείς σε καμιά παραλία. Πως να το κάνουμε. Δεν μου φαίνετε σωστό!

Τα 'χει παίξει ο καιρός ...σε λέω!

Which side are you on?

2009-10-24T00:43:00.003+03:00

Δεν ήθελα καθόλου να μπλέξω μ'αυτό το θέμα αλλα δεν μπορώ να το αποφύγω. Και σήμερα πραγματικά το σκέφτηκα πιο πολύ απο κάθε άλλη φορά.

Νιώθουμε άτυχοι, αδικημένοι, και φτωχοί. Ή τουλάχιστον μη-πλούσιοι. Θέλουμε όλοι μας να φύγουμε, να ταξιδέψουμε, να δούμε τον κόσμο. Να πάρουμε αυτή τη μπλούζα που είδαμε στο εμπορικό, αυτό το καινούριο κινητό, να βγούμε για να πιούμε ένα ποτό, να μαζευτούμε σε ένα ταβερνάκι για φαϊ, να κάνουμε ένα πάρτυ και να χορέψουμε όλο το βράδυ. Θα περάσουμε σίγουρα ωραία.

Το θέμα που θέλω να θίξω είναι το ότι δεν έχουν όλοι τις ίδιες ευκαιρίες. Και γιατί αυτο? Γιατί απλά έτσι έτυχε. Γιατί το 8χρονο παιδάκι που ζει σε μια χώρα της Αφρικής και κοιτάζει απορημένο τον φακό της φωτογραφικής μηχανής ενός ρεπόρτερ, με τα κοκκαλά του να μοιάζουν με το ομοίωμα του άνθρωπου που είχαμε στην 6η τάξη του Δημοτικού και που χρησιμοποιούν για την ανατομία, στο πανεπιστήμιο, δεν διάλεξε να είναι φτωχό, νηστικό και να ζει σε κατάλυμα. Δεν ξέρει πώς είναι ο πλαστικός άνθρωπος που περιγράφω γιατί απλούστατα δεν πήγε στο Δημοτικό, ή στο Πανεπιστήμιο. Δεν τρώει μεξικάνικο/κινέζικο/ιταλικό γιατί δεν έχει την ευκαιρία να τα δοκιμάσει. Δεν πίνει αλκοολ γιατί δεν έχει ούτε καν νερό. Δεν διάλεξε τη ζωή που έχει. Απλά έτυχε να γεννηθεί εκεί. Όπως όλοι εσείς που έτυχε να γεννηθείτε στην Ελλάδα. Κανείς δεν το είχε προσχεδιάσει.

Είναι δύο οι όψεις του νομίσματος...

Κεφάλι: Είμαστε τυχεροί που γεννηθήκαμε σε πιο ανεπτυγμένες χώρες. Μόνο και μόνο μ'άυτό μας έχουν δωθεί ευκαιριές. Ας μην τις χαραμίσουμε. Ας ταξιδέψουμε τώρα που είμαστε νέοι. Ας χαρούμε τα σαββατόβραδα μας, τις γυναίκες, τις βόλτες με τ'αυτοκίνητο, τους 3 υπολογιστές στο σπίτι. Εξάλλου δεν φταίμε εμείς που κάποιοι άνθρωποι ήταν άτυχοι και ζουν σε άθλιες συνθήκες.
Γράμματα: Όχι! Δεν είναι κάποιοι απλοί άνθρωποι. Είναι όλοι τους συνάνθρωποι. Αν δεν έχει να φάει ο συνάνθρωπός μου, εγώ δεν θα φάω μέχρι να σκάσω, δε θα πιώ για να μεθύσω και δεν θα πάρω ότι μου πλασάρουν οι διαφημίσεις. Θα κάνω κράτει. Θα βοηθήσω όσο μπορώ. Με χρήματα απο το περίσσευμά μου και με ρούχα απο τη ντουλάπα μου.

Ψάξτε βαθιά στον εαυτό σας και βρείτε σε ποιά πλευρά ανήκετε. Δεν κρίνετε κανείς απ'αυτό. Τίποτα απ' τα δύο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί λάθος ή σωστό. Εγώ αμέσως σας δηλώνω γραπτώς πως ανήκω κατά ένα τεράστιο ποσοστό στο "Κεφάλι". Αυτός μάλιστα ήταν και ο προβληματισμός μου. Απο εκεί ξεκίνησε. Απο τον καταναλωτισμό μου και την διαθεσή μου να περνάω συνέχεια καλά. Ωραίο είναι να περνάς συνέχεια καλά, αλλά μπορείς να το κάνεις όταν σκέφτεσαι τους συνανθρώπους σου να υποφέρουν;

Κρανιά

2009-09-18T13:54:00.001+03:00

4 άτομα ♠ 3 μέρες ♠ ένα σπιτάκι, σ' ένα χωριό ♠ με πρόβλημα στα υδραυλικά ♠ μια ήσυχη βραδινή βόλτα ♠ μανιταρόπιτα για πρωινό ♠ βόλτα στο Μέτσοβο ♠ στο αμάξι, κασέτα "it's easy to fly..." ♠ ψάξιμο για λεφτά ♠ κοντοσούβλια στα 5 Φ ♠ Φίλε, φέρε φίλον, φάε, φύγε ♠ ούζο στο παγκάκι ♠ αναζήτηση μανιταριών και αρκούδας στον Αγ. Αθανάσιο ♠ σπίτι ♠ scrabble μέχρι τελικής πτώσης ♠ και τοστ με πατατάκια ♠ πρωινό ξύπνημα και αναχώρηση ♠ Βάλια Κάλντα ♠ μ' ένα καλαθάκι για πικ-νικ ♠ πεζοπορία ♠ ίχνη αρκούδας ♠ άραγμα στο αρκουδόρεμα ♠ παγωμένο το νερό του ποταμιού ♠ μούδιασμα στα πόδια ♠ πεζοπορία για επιστροφή στο αμάξι ♠ κυνηγητό από τσομπανόσκυλα ♠ ζεστή μακαρονάδα στο σπιτάκι ♠ scrabble αγόρια-κορίτσια ♠ ύπνος για ξεκούραση ♠ ξύπνημα ♠ συμμάζεμα ♠ αναχώρηση ♠ πίσω στη ζούγκλα

Νέα Ζωή

2009-09-16T00:33:00.004+03:00

Είναι η εποχή που σου επισημαίνει πως αρχίζει κάτι. Μια νέα χρονιά. Με σχολείο, δουλειά, σπουδές, κ.α.. Ό,τι άφησε ο καθένας πίσω του, το καλοκαίρι, είναι εδώ. Θές, δε θές οι αναμνήσεις θα το φέρουν στο προσκήνιο. Ότι κάτι καινούριο παίζει... Κάτι αρχίζει εδώ!

Ο ήλιος και η ζέστη μας αποχαιρέτησαν. Την θέση τους πήραν επάξια τα σύννεφα και οι μπόρες.
Κάτι παρόμοιο συνέβη και στα συρτάρια σου, έτσι;

Μια νέα ζωή που έπρεπε να αρχίσει πέρισυ. Καλοπέρασες όμως. Και τώρα μπαίνεις στα δύσκολα. Υποχρεώσεις. Ευτυχώς που δεν χάθηκε η όρεξη σου. Η όρεξη για ζωή, πάνω απ' όλα.

Να μην αλλάζεις δρόμο στις άσχημες καταστάσεις αλλα να τις προσπερνας με θάρος. "Κάθε εμπόδιο για καλό". Να μην σκύβεις το κεφάλι! Να συνεχίσεις.

Και εγώ θα συνεχίσω... Γιατί δεν είμαι μόνος!

Έχω δίπλα μου ανθρώπους σωστούς. Πραγματικούς φίλους! Που μου δίνουν θάρος και τους δίνω και γω. Που μου δίνουν χαρά. Και μου χαρίζουν όμορφες στιγμές όταν βρίσκομαι μαζι τους. Φίλους χαμένους που θα ξαναβρεθούμε μαζί αργά ή γρήγορα, δεν τους αφήνω έτσι εύκολα!

Σε σας λοιπόν...

Υ.Γ.: Σιγά ρε παιδιά, δυό μήνες έλειψα! Ακριβώς!
Υ.Γ. 2: Θα 'θελα να ανεβάσω άπειρες φωτογραφίες απο τις καλοκαιρινές (μας) διακοπές αλλα θα το κάνω κάποια άλλη στιγμή μάλλον.
Υ.Γ. 3: Ένας παλιός blogger επέστρεψε. Εδώ.

Διακοπές

2009-07-16T00:55:00.003+03:00

Να 'στε όλοι καλά και να περάσετε τέλεια!
Καλές Διακοπές!

ΤΑ ΛΕΜΕ!

Street Parade

2009-06-15T17:59:00.002+03:00

ΚΑΛΗ ΦΑΣΗ!!!

Μεγάλο Φωτεινό Καλοκαίρι!

2009-06-11T13:19:00.005+03:00

Μέσα στη ρουτίνα της πόλης βρίσκεις διαφυγή. Είναι μια άσχημη φάση η αναμονή των διακοπών. Αλλα είναι μια φάση! Ναι, ναι... Ξέρω... Σαν το ρολόι που σταμάτησε στις 7... Μόλις όμως τελειώσει θα ζήσεις καταστάσεις που θα θυμάσαι για μια ζωή. Το λες και το ξαναλές μέχρι να το συνειδητοποιήσεις πως θα ‘ναι το καλύτερο καλοκαίρι της ζωής σου! Σκέφτεσαι και βάζεις στοίχημα με τον εαυτό σου πως θα ξεπεράσει το προπέρσινο και σίγουρα το περσινό. Αναμονή!

Βολτάρεις στη παραλία • ματιές σε βιβλία με ενδιαφέρον εξώφυλλο • ματιές σε όμορφες γυναίκες • μυρωδιές απο καντίνες • παιχνίδια • φθηνές μπύρες • μουσική της επιλογής σου • τίτλοι τέλους για την αγαπημένη σου μπάντα • συζητήσεις • κόσμος πολύς γύρω σου • διασκέδαση

Κοιτάζεις πέρα, τα φώτα από τα καράβια, και το μυαλό σου έχει σχεδόν αδειάσει. Σαν να μην σε νοιάζει τίποτα. Κι όμως, έχεις πολλά προβλήματα, απλά τα άφησες για λιγάκι στην άκρη. Τα μάτια σου τρεμοπαίζουν και είναι σαν σινιάλα τώρα αυτά τα φώτα τα μακρινά. Νιώθεις πως κάποιος από πέρα κοιτάει τα φώτα της παραλίας και θέλει κάτι να σου πει.

«Ο Έρωτας να υπάρχει στη ζωή των ανθρώπων και… όλα καλά!» λέει ένας φίλος.
«Υπάρχει;»
«Βεβαίως. Έρωτας για τη ζωή, για το καλοκαίρι, για τη θάλασσα, για τη παρέα, για τη μουσική, για ‘σένα, για όλους… Χωρίς παρεξηγήσεις»

Επιτέλους λίγη δροσιά… Σε χτυπάει ο αέρας στο πρόσωπο όπως τρέχει το μηχανάκι. Γελάς δυνατά χωρίς λόγο. Σε περνάν για χαζό. Είσαι απλά χαρούμενος, περνάς καλά! Πάει, τέλειωσε κι αυτή η βραδιά. Επιστροφή στη ρουτίνα!

Να ‘στε καλά!

FF8000

2009-05-25T17:59:00.003+03:00

"Είχα τ' όνειρό μου, το ποδηλατό μου..."

English Breakfast

2009-05-17T12:24:00.006+03:00

Ξύπνησες ξεκούραστος, χωρίς πονοκέφαλο και χωρίς εμπειρίες απο μια συναυλία που ήθελες πολύ να πας. Ήσουν στο πάρκο και έπαιζες σαν παιδί. Και ήταν ωραία. Τα ξέχασες όλα! Έτρεξες, λαχάνιασες, ίδρωσες, γέλασες με τη ψυχή σου, έσκισες τα ρούχα σου και ανανέωσες το ραντεβου με το κομμάτι του εαυτού σου που έχει μείνει παιδάκι.

Ξυπνάς, λοιπόν, και πηγαίνεις κατευθείαν στο παράθυρο. Τραβάς την κουρτίνα και αντικρύζεις μια ακόμα υπέροχη μέρα! Μυρίζει καλοκαίρι! Σου μυρίζει ο ήλιος! (Δε θυμάμαι που το 'χα διαβάσει, μα και κάποιος άλλος μύριζε τον ήλιο)

Και θες να φύγεις χωρίς δεύτερη σκέψη... Κι όμως, κάτι σε κρατάει εδω. Όχι για πολύ ακόμη ομώς...

Βάζεις εκείνον τον δίσκο που έχεις καιρό να τον ακούσεις. Ναι, αυτόν που έχεις αγαπήσει τα άγνωστα τραγούδια του και όχι τα hitακια του...

Η αργή και απλή μελωδία του μπάσου, σου θυμίζει τον εαυτό σου όταν πρωτοέπαιζες...

Σου θυμίζει Αγγλία. Ένα ηλιόλουστο πρωινό. Στην εξοχή. Μαζί με καλή παρέα. Και σου 'ρχετε στο μυαλό αυτή η εικόνα απο το Trainspotting. Choose life... Και άλλα πολλά...

Sick Boy/Renton/Mark/Spud

Θέλεις να πάρεις το ποδηλατάκι σου και να φύγεις... Να ξεφύγεις... Να σε χτυπήσει ο αέρας στο πρόσωπο. Να μην σε νοιάζει τίποτα. Να μην σκέφτεσαι τίποτα.
Μα κάτι σε κρατάει εδώ... Όχι όμως για πολύ!!!

Let me go oooon....

2009-05-14T14:02:00.004+03:00

When I'm out walking I strut my stuff yeah I'm so strung out

I'm high as a kite I just might stop to check you out

Let me go on like I blister in the sun
Let me go on big hands I know you're the one

Body and beats I stain my sheets I don't even know why
My girlfriend she's at the end she is starting to cry

Let me go on like I blister in the sun
Let me go on big hands I know you're the one

When I'm out walking I strut my stuff yeah I'm so strung out
I'm high as a kite I just might stop to check you out

When I'm out walking I strut my stuff yeah I'm so strung out
I'm high as a kite I just might stop to check you out

Body and beats I stain my sheets I don't even know why
My girlfriend she's at the end she is starting to cry

LET ME GO OOON, LIKE I BLISTER IN SUN
LET ME GO OOOOON, BIG HANDS I KNOW YOU'RE THE ONE!

Μικρού μήκους

2009-04-30T13:46:00.004+03:00

Είμαι ένας άνθρωπος μόνος...

2009-04-20T19:42:00.003+03:00

"Θα μ' αγαπάς, θα μ' αγαπάς

μα δε θα φτάνει
άγονη βροχή θα πέφτει πάνω μου
το χάδι σου
και εγώ σαν γέρικο σκυλί μες το λιμάνι
θα πεθαίνω στο πλάι σου."

Παντελής Ροδοστόγλου
"Στο Πλάι Σου"

Είσαι εσύ...

2009-04-03T20:47:00.002+03:00

Είσαι εσύ που με καταλαβαίνεις απο τη κάθε μου ματιά, απο τις κινήσεις των χεριών μου, ακόμη και απο τα σημεία στίξης μου.

Είσαι εσύ που έχουμε περάσει τόσες όμορφες στιγμές μαζί.

Είσαι εσύ που σ'αγάπούσα και μ'αγαπούσες. Που σ'αγαπώ και μ'αγαπάς.

Είσαι εσύ που κάποια μέρα θα ζήσουμε μαζί.

Είσαι εσύ που το χαμόγελό σου με κάνει πάντα να γελώ.

Είσαι εσύ που ονειρευόμαστε αγκαλιά.

Είσαι εσύ που ερωτεύτηκα για πρώτη φορά.

Είσαι εσύ... και θα είσαι για πάντα.

3/4/2009

Εθισμός

2009-03-30T13:19:00.011+03:00

Καμιά φορά αδυνατώ να καταλάβω... Γιατί κάποιοι ακολουθούν τον δρόμο του εθισμού? Και αν είναι κάτι που δεν το θέλουν γιατί δεν προσπαθούν να το σταματήσουν? Με την προσπάθεια έρχονται αποτελέσματα τις περισσότερες φορές... Αλλά όταν δεν προσπαθείς σημαίνει οτι συμβιβάζεσαι...

Μιλάω για εθισμό σε ουσίες και όχι σε καταστάσεις... Συνεχίζεις να κάνεις κάτι ενώ ξερεις οτι σε καταστρέφει! Και σ'αρέσει κιόλας... Δε σκέφτεσαι πως τη ζωή σου θα μπορείς να την χαρείς λιγάκι περισσότερο και λιγάκι καλύτερα? Χωρίς προβλήματα υγείας... Ίσως θα έπρεπε να το σκεφτείς τώρα που είναι νωρίς και όχι τότε που θα χρειάζεσαι κάποιες ανάσες ακόμα...
Δεν θα σου χαριστεί! Θα σε κάψει! Όπως το τσιγάρο που καις εσύ χωρίς να το καταλαβαίνεις.. "Για να περάσει η ώρα" λες. Ή "Άσε με τώρα, έχω νεύρα/νταλκά/κέφια/στεναχώρια". Λες και αυτό θα σε κάνει να αισθανθείς καλύτερα... Όχι! Δεν θα σε κάνει! Θα σε κάνει χειρότερα... σε βάθος χρόνου βέβαια για να μην το καταλάβεις και έτσι να μην τους στερήσεις την δουλειά και την υπέροχη ζωή απο τα δικά σου χρήματα.
Τα σκας κανονικά σε μεγαλοεπιχηρήσεις, κερδοσκόπους, λαμόγια, βαποράκια... Αυτοί είναι ο χάρος... Ζούνε με το να σε ποτίζουν θάνατο, αρρώστιες και κατάντια.
Γιατί ο εθισμός, για 'μένα, είναι κατάντια. Είτε έιναι αλκοολ, είτε νικοτίνη, είτε ηρωίνη... Είναι πράγματα που σε εμποδίζουν να είσαι ο εαυτός σου. Γίνεσαι κάποιος άλλος. Καθοδηγούμενος απο τις ουσίες.
Καταστρέφεις οικογενειες, περιουσίες, φτάνεις στον εξευτελισμό για να βρείς τη δόση σου. Ακόμα και στην παρανομία.
Πες όχι. Μια εμπειρία λιγότερη, πολλά χρονάκια καλύτερα.

Καλύτερα να μην μιλήσω για φιλευσπλαχνία ε? Δε νοιάζεσαι οτι αυτό που κάνεις μπορεί, εκτός απο 'σένα, να κάνει κακό και στους γύρω σου. Μπορεί να είναι και άτομα που αγαπάς. Τους δείχνεις έτσι έμπρακτα την αγάπη σου ε? Με το να τους κερνας λιγάκι καρκίνο.... Τι θέλεις? Στατιστικά στοιχεία? Ως παθητικός καπνιστής έχω 15% πιθανότητες να εμφανίσω ασθένειες που σχετίζονται με το κάπνισμα και 20-30% να πάθω καρκίνο του πνεύμονα. Μόνο με το να είμαι σε χώρο που εισπνέω τον καπνό του τσιγάρου. Αν εσένα δεν σε ενδιαφέρει η υγεία μου, εμένα να ξέρεις πως με ενδιαφέρει πάρα πολύ.
Αλήθεια, δεν το 'χεις σκεφτεί ποτέ πως μπορεί να είσαι εσύ υπέυθυνος για κάποιον μη-κανιστή που πεθαίνει απο καρκίνο, ε?
Δεν έχεις σκεφτεί ποτε πως όταν πιείς και οδηγήσεις μπορεί απο λάθος σου να σκοτώσεις μια οικογένεια, ε?
Αν δε σε νοιάζει ο εαυτούλης σου -που αυτό είναι το θέμα, ότι σε νοιάζει μόνο αυτός- σκέψου τους άλλους που θέλουν να ζήσουν!!

Μόνο και μόνο η σκέψη του ότι κάνεις κάτι το οποίο δεν μπορείς να ελεγξεις και να το σταματήσεις δεν σε κάνει να αισθάνεσαι άσχημα? Κάνε κάτι λοιπόν γι'αυτό...
Κόψε το γαμημένο το τσιγάρο! Απεξαρτήσου απ' τα ναρκωτικά και μην το σκέφτεσαι καν να τα αρχίσεις για την εμπειρία! Περιόρισε το αλκοολ και κοψτο εντελώς όταν οδηγείς!

Αναμνήσεις/Memories

2009-03-14T19:13:00.014+02:00

Τις έχεις κρατημένες σε όμορφα κουτάκια τακτοποιημένα στο συρτάρι σου. Άλλες που δεν χωράν τις εχεις χύμα, αλλά τις προσέχεις πολύ. Που και που ανοίγεις τα κουτιά και αναπολείς... Σκέφτεσαι πως θα είναι να τις δεις μετά απο πολλά χρόνια. Θα συγκινηθείς σίγουρα. Σκέφτεσαι ακόμα πως θα είναι να τις χάσεις. Τότε θα στεναχωρηθείς... Δε θέλεις ποτέ να τις αποχωριστείς!

Και δεν είναι μόνο οι χειροπιαστές αναμνήσεις. Είναι και αυτές που σου μένουν για πάντα χαραγμένες στο μυαλό. Καταστάσεις που δε θα ξεχάσεις όσα χρόνια και ας περάσουν, ότι και να προηγηθεί!
Όπως εκείνο το καλοκαίρι. Που ισχυρίζομαι οτι άλλαξε τη ζωή μου!
Οι τρέλες της ηλικίας που γελάς ξανά και ξανά όταν τις σχολιάζεις απο το βλέμα του έφηβου πια.
Οι πρώτες εκδρομές και εξορμήσεις.
Εκείνη η Καθαρά Δευτέρα...
Κάθε μια στιγμή που πέρασες καλά και αυτές είναι πολλές!!

Φωτογραφίες? Άπειρες!
Εισητήρια τρένων, λεωφορείων, αεροπλάνων.
Αποκόμματα εισητηρίων απο συναυλίες.
Μια χειροποίητη ονειροπαγίδα και μια επισης χειροποίητη φωτογραφική μηχανή!
Ταμπελάκι για συνάντηση μετα απο χρόνια με τους συμμαθητές.
Διάφορες βλακείες δηλαδη... Βλακείες όμως που για σένα εχουν σημασία...

Les Triplettes De Belleville

2009-02-23T15:33:00.024+02:00

Voyage

2009-02-21T02:32:00.004+02:00

Όμορφες εικόνες... Έχεις ενθουσιαστεί... Το μυαλό είναι ήδη εκεί. Σε κάποιο απ'τα παγωμένα τοπία. Ίσως σε κάποιο ρημαγμένο σπίτι... Το σώμα όμως παραμένει ξαπλωμένο κάμποσες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά...

Σε συνεπαίρνει μια καταπληκτική μελωδία... Η μουσική σημαίνει πολλά για σένα. Θα 'θελες να γίνεις μουσικός. Καλά άρχισες αλλά κάπου στη μέση χάλασε η δουλειά...

Και μετά ήθελες να ταξιδέψεις... Παντού!
-Λες να τα καταφέρω?
-Σίγουρα. Δε σε φοβάμαι. Γι' αυτά είσαι γεννημένος εσύ!
-Μου δίνεις τόσο θάρρος. Με γεμίζειςμε ενέργεια! Σ' ευχαριστώ!

Ναι, θα ταξιδέψω! Θα ταξιδέψουμε δηλαδή!
Ανυπομονείς! Πότε θα πάμε εκεί? Και εκεί... Και εκεί...
Όποτε θέλεις. Και τώρα θα πήγαινα... Αν μ' ακολουθούσες...

Είναι τέλεια εδώ! Ας ζήσουμε για πάντα έτσι... Στον άνεμο!

Σου 'ρχονται στο μυαλό εικόνες... Εκείνος ο μουσικός του δρόμου στον κεντρικό πεζόδρομο της Γλασκόβης, ο καβγάς δύο μεθυσμένων σε σοκάκι του Δουβλίνου, η βόλτα με τη γόνδολα, στα κανάλια της Βενετίας, που ποτέ δεν έκανες, η "παράξενη" παρέλαση στο Άμστερνταμ, η έκθεση φωτογραφίας σε μια πλατεία της Κοπεγχάγης, οι ρακοσυλλέκτες ένα κρύο πρωινό στην Στοκχόλμη, τα παιδάκια που έκλαιγαν επειδή δεν ανέβηκαν στο τρενάκι του Indiana Jones στη Disneyland, η τεράσια παραδοσιακή μπυραρία στο Μόναχο, ο πωλητής χαλιών που σε κυνηγούσε για "παζάρια" σε μια αγορά της Κωνσταντινουπολης.... Και άλλα πολλα!

Δεν τα πήγες και άσχημα μέχρι στιγμής... Λες να 'ρθουν και καλύτερα?
Στα καλύτερα λοιπόν! ...Και τσουγκρίζεις... Μόνος σου!

Υ.Γ.: Μείνε εδώ, κοντά μου... Δε θα σου κάνω κακό. Δε θ' αφήσω σε κανέναν να σου κάνει! Αλήθεια! Θα σε προσέχω......

Ανασφάλεια

2009-02-21T01:21:00.002+02:00

Μα γιατί πάλι σκέφτεσαι μισαλόδοξα? Όλα καλά θα πάνε...

"Σήκω" σου φωνάζει!

2009-01-17T16:10:00.008+02:00

Παράξενο, αλλά αυτό το τραγούδι είναι πολλά!
Soundtrack λίγων φεγγαριών...

Το άκουγα όταν ήθελα κάτι να με τονώσει και να μου αναπτερώσει το ηθικό... Ζόρικες μέρες!
Το ακούσαμε στο party και πραγματικά ήταν τέλειο αυτο το παρτάκι! Δε μας έλειπε και πολύ η ελευθερία όπως άλλοι έλεγαν...
Μετά, το ακούσαμε όταν πήγαμε διακοπές! Το ακούγαμε συνέχεια δηλαδή... Είχε πολύ ήλιο βλεπεις και ταίριαζε κιόλας.
Το άκουγα και στα ακουστικά όταν ερχόμουνα για να σε γνωρίσω πρώτη φορα! Μακάρι να μην σε γνώριζα ποτε!

Μου θυμίζει καλοκαίρι... Να βλέπεις θάλασσα μέχρι εκεί που βλέπει το μάτι σου και απο πάνω ο ήλιος.... "Σήκω" σου φωνάζει! Αυθόρμητα παιδικά παιχνίδια. Φιλιά και έρωτες. Καταχρήσεις.

Παράληλα μου φέρνει στο μυαλό ζεστό μεσημεράκι στη άδεια πόλη.. Βόλτα με τα πόδια, άραγμα σε γρασίδια, μπυρίτσα στο χέρι (και στη τσάντα πάντα!) και το βράδυ για κρασάκι σε κάποιο γεμάτο και πολύ ντουμανιασμένο μαγαζι και πιο μετά βόλτα στη τσιμεντένια μας παραλία. Να ξαπλώνεις στην αποβάθρα και να βλέπεις τ'άστρα!

-Τα φαντάζεσαι και 'συ ε?
-Δε τα φαντάζομαι. Τα θυμάμαι!

Αλήθεια αυτό το τραγούδι μου θυμίζει καλοκαίρι. Μου κακοφάνηκε που το άκουσα χειμώνα αλλα μ'άρεσε πολύ γιατί θυμήθηκα το καλοκαίρι. Πολύ ωραίο κόλπο! Να συνδέω κάποιο τραγούδι που μου αρέσει με κάποιες όμορφες στιγμές της ζωής μου. Όταν το ακούω θα τις θυμάμαι πάντα! Και ελπίζω και για πάντα...

Μπορώ να κάνω το ίδιο και για ανθρώπους! Μα εσύ είσαι πολλά τραγούδια.. Κι εσύ... κι εσύ... κι εσύ.... Είσαι πολλές στιγμές. Κακές και καλές! Όλοι οι άνθρωποι είναι!

-Κράτα τις καλές και πέτα στα σκουπίδια τις παλιές.
-Όχι στα σκουπίδια! Στην ανακύκλωση για να μπορέσουν να αλλάξουν και να γίνουν καλές!

Δεν κατάλαβες ακόμα ποιο τραγούδι λέω? Αυτό!

Χανς Κρίστιεν Άντερσεν - Τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα

2008-12-12T01:29:00.003+02:00

Μια φορά και έναν καιρό, ζούσε σε μια μακρινή χώρα ένας βασιλιάς που το μόνο που σκεφτόταν ήταν τα ρούχα του. Σπαταλούσε τα χρήματα της χώρας για να αγοράζει ολοένα και περισσότερα ρούχα. Είχε μια φορεσιά για κάθε ώρα της μέρας και οι ράφτες του παλατιού δούλευαν ασταμάτητα ράβοντας συνέχεια καινούργια ρούχα.
Η φήμη του αυτοκράτορα και η αδυναμία του για τα ρούχα έφτασαν στα αυτιά δυο απατεώνων που αποφάσισαν να τον ξεγελάσουν και εκμεταλλευτούν την ματαιοδοξία του.

Μια μέρα λοιπόν εμφανίστηκαν στο παλάτι και ζήτησαν ακρόαση από τον βασιλιά.
«Καλησπέρα σου αυτοκράτορα μου, είμαστε δυο ξακουστοί ράφτες! Υφαίνουμε τα πιο όμορφα ρούχα που έχει δει ποτέ άνθρωπος. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να υφάνουμε ένα ύφασμα που όμοιο του δεν έχεις ξαναδεί.. Όχι μόνο είναι το πιο λεπτό και το πιο ανάλαφρο του κοσμου, μα είναι και μαγικό...είναι αόρατο για τους κουτούς και για αυτούς που είναι ανάξιοι για τη θέση τους»
«Χμ, σκέφτηκε ο αυτοκράτορας, αυτά τα ρούχα είναι ότι πρέπει για μένα. Αν τα φοράω θα μπορέσω να ανακαλύψω ποιος είναι άξιος για τη θέση του και ποιος όχι, ποιος είναι σοφός και ποιος κουτός..» Έτσι έδωσε στους δυο ράφτες ένα πουγκί με χρυσαφί και τη διαταγή να αρχίσουν αμέσως να υφαίνουν το μαγικό ύφασμα.

Την επόμενη κιόλας μέρα εργάτες έστησαν δυο αργαλειούς και οι δυο κατεργάρηδες ξεκίνησαν τη δουλειά. Κάθε μέρα που περνούσε ζητούσαν όλο και περισσότερα χρήματα από τον αυτοκράτορα δήθεν για να αγοράσουν χρυσές κλωστές και μετάξι.. Ο αυτοκράτορας που περίμενε πως και πως τα καινούργια του ρούχα δεν δίσταζε καθόλου και τους έδινε κάθε μέρα όλο και περισσότερο χρυσάφι. Ο καιρός περνούσε και αυτοί όλη μέρα κι όλη νύχτα ήτανε στους δυο αργαλειούς που όμως έμοιαζαν αδειανοί. Όλοι στη πόλη ήξεραν πια για το μαγικό ύφασμα και ανυπομονούσαν να δουν τον βασιλιά με τα καινούργια του ρούχα.

«Θα θελα να ξέρω πως τα πάνε αυτοί οι δύο με το μαγικό ύφασμα» σκέφτηκε, αλλά έπειτα θυμήθηκε πως όποιοι ήταν ανάξιοι για τις θέσεις τους δεν μπορούσαν να δουν το ύφασμα.
Θεώρησε λοιπόν πως ήταν καλύτερα να μην διακινδύνευε ο ίδιος τη φήμη του. Καλύτερα να στείλω τον υπουργό στη θέση μου. Eίναι σοφός και έμπιστος! Έτσι ο υπουργός πήγε στο δωμάτιο όπου είδε τους δυο ραφτάδες να δουλεύουν μπροστά από δυο άδειους αργαλειούς.

«Ω θεέ μου!» σκέφτηκε καθώς προσπαθούσε να καθαρίσει τα γυαλιά του, «Δεν βλέπω τίποτα. Είμαι λοιπόν βλάκας και ανάξιος για τη θέση μου;» Ο υπουργός πλησίασε τους δυο κατεργάρηδες που καμώθηκαν πως δήθεν του έδειχναν το ύφασμα. «Κοιτάτε χρώμα, κοιτάξτε σχέδιο, μα πείτε μας έχετε ξαναδεί τέτοιο όμορφο ύφασμα ξανά;»

Ο υπουργός δεν μπορούσε να δει τίποτα ,γιατί δεν υπήρχε τίποτα να δει, αλλά φοβήθηκε πως όλοι θα καταλάβαιναν πως ήταν βλάκας και άχρηστος. Έτσι καμώθηκε πως το κοιτά και απάντησε.. Ω μα τι όμορφο, είναι πραγματικά υπέροχο! Τι σχέδια, τι χρώματα! Είμαι σίγουρος ότι ο βασιλιάς θα μείνει πολύ ικανοποιημένος.. Άρχισαν τότε, με κάθε λεπτομέρεια, να του εξηγούν τα δήθεν σχέδια και χρώματα του ανυπάρκτου υφάσματος. Ο υπουργός άκουγε με πολύ προσοχή ώστε να μπορεί μετά περιγράψει στον βασιλιά αυτό που δεν είχε ποτέ δει.
Έπειτα ζήτησαν από τον υπουργό κι αλλά χρήματα για να προχωρήσουν στο ράψιμο της φορεσιάς, και εκείνος δεν μπόρεσε να τους αρνηθεί.. Και φυσικά το χρυσάφι πήγε όλο στις τσέπες των δυο απατεώνων...

Ο βασιλιάς έστειλε έπειτα τον αρχιστράτηγο του για να επιθεωρήσει τη δουλεία των δυο ραφτάδων. Όμως κι αυτός όπως ο υπουργός δεν μπόρεσε να δει τίποτα. Επειδή όμως δεν ήθελε να νομίζουν πως είναι ανόητος ή ανίκανος, δεν είπε τίποτα παρά μόνο προσποιήθηκε πως θαύμαζε το ύφασμα και στο βασιλιά είπε πως ήταν υπέροχο.
«Θα πάω να το δω ο ίδιος!» Είπε ο βασιλιάς. Αλλωστε πρέπει να μου πάρουν τα μέτρα για τη φορεσιά.
Πήγε λοιπόν μαζί με τον υπουργό και τον αρχιστράτηγο να δει το περίφημο ύφασμα..

«Υπέροχο, τι χρώμα!» είπε ο αρχιστράτηγος!
«Θεσπέσιο, τι σχέδιο!» είπε ο υπουργός.
Ο βασιλιάς τρομοκρατήθηκε. Είναι δυνατόν; αναρωτήθηκε, Δεν βλέπω τίποτα απολύτως!
«Το ύφασμα είναι θαυμάσιο» είπε μονομιάς, καθώς φοβήθηκε πως οι άλλοι μπορεί να καταλάβαιναν ότι δεν έβλεπε τίποτα. «Να μου πάρετε αμέσως μέτρα για την φορεσιά, θέλω να είναι έτοιμη μέχρι την μεγάλη παρέλαση σε 3 μέρες.»
Οι δυο κατεργάρηδες πήραν αμέσως τα μέτρα του βασιλιά και υποσχέθηκαν να δουλεύουν νύχτα και μέρα χωρίς σταμάτημα μέχρι να τελειώσουν τη φορεσιά.

Έκοβαν τον αέρα με μεγάλα ψαλιδιά και έραβαν με βελόνες δίχως κλώστη ώσπου..... «Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα είναι έτοιμα!!»
Ο βασιλιάς μπήκε στο δωμάτιο συνοδευόμενος από τους αυλικούς του. Οι δυο κατεργάρηδες σήκωσαν τα χέρια στον αέρα σαν κάτι να κρατούσαν και του παρουσίασαν τα ρούχα.
«Αυτό είναι το παντελόνι, αυτό είναι το παλτό, και αυτός ο μανδύας σας μεγαλειότατε. Ανάλαφρα σαν πούπουλο, ούτε καν θα τα νιώθετε όταν τα φοράτε..»
«Θα ήθελε η μεγαλειότητα σας να δοκιμάσει τη καινούργια φορεσιά;» ρώτησε ο ένας και υποκλίθηκε.
«Θα μας επιτρέψετε να σας βοηθήσουμε να ντυθείτε, εδώ σ' αυτόν τον καθρέφτη.»
Ο βασιλιάς έβγαλε τα ρούχα του και οι δυο κατεργάρηδες άρχισαν να τον ντύνουν με τα αόρατα ρούχα. Προσποιήθηκαν ότι έστρωναν τα μανίκια και πώς κούμπωναν το σακάκι.

«Μα τι ταιριαστά τα ρούχα! Τα χρώματα είναι υπέροχα!» Αναφώνησαν ο αρχιστράτηγος και ο υπουργός μαζί.

Ο αυτοκράτορας κοιτούσε και ξανακοιτούσε τον καθρέφτη αλλά δεν έβλεπε τίποτα και φοβήθηκε μην τον περάσουν για χαζό. «Τα καινούργια μου ρούχα είναι θαυμάσια, τι όμορφα που μου ταιριάζουν, τι καλοραμμένα, και το ύφασμα ανάλαφρο σαν πούπουλο! Σας απονέμω τον παράσημο του Αρχιράφτη και σας δίνω για αμοιβή δυο πουγκιά χρυσάφι ακόμα..»
Σας ευχαριστούμε μεγαλειότατε, υποκλίθηκαν οι δυο ραφτάδες και από τότε...μην τους είδατε! Ο αυτοκράτορας φορώντας την καινούργια του φορεσιά ξεκίνησε για τη μεγάλη παρέλαση.

Ο κόσμος είχε μαζευτεί στους δρόμους και περίμενε να δει τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα και το μαγικό ύφασμα που ξεχώριζε τους έξυπνους από τους κουτούς. Οι θαλαμηπόλοι προσποιήθηκαν ότι κρατούσαν το μανδύα γιατί δεν ήθελαν να καταλάβει κανείς ότι δεν έβλεπαν τίποτα! Η παρέλαση άρχισε και όλοι όσοι την παρακολουθούσαν φώναζαν δυνατά,από φόβο μην τους περάσουν για κουτούς: «Τι κομψά που είναι τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα!! Τι ταιριαστά! Τι ωραίος μανδύας!»
Κανείς δεν τολμούσε να ομολογήσει πως δεν έβλεπε τίποτα γιατί αυτό θα σήμαινε είτε ότι ήταν ανόητος είτε άχρηστος για τη θέση του.

«Μα ο αυτοκράτορας δεν φοράει τίποτα! Είναι γυμνός!»
Ένα μουρμουρητό απλώθηκε στην ομήγυρη που σύντομα συνοδεύτηκε από φωνές και γέλια.
«Το παιδί έχει δίκιο! Ο αυτοκράτορας είναι γυμνός! Είναι γυμνός!»

Ο βασιλιάς κατάλαβε πως το πλήθος είχε δίκιο. Οι δυο ραφτάδες τον είχαν ξεγελάσει. Δεν τόλμησε όμως να το παραδεχτεί. Σήκωσε το κεφάλι ψηλά και συνέχισε την παρέλαση μέχρι που κατακόκκινος από ντροπή και θυμό έφτασε στο παλάτι.

Transparent Lilies

2008-12-05T19:08:00.002+02:00

Σίγουρα το χεις πάθει και 'συ.. Προσπαθείς να σκεφτείς μα το μυαλό σου θολό. Τριγυρίζουν σκέψεις.. Επικρατεί αναρχία! Είναι στο χέρι σου να το ελέγξεις! Δεν είναι απ' το ποτό. Πίνεις μια απλή ζεστή σοκολάτα. Ναι, απ' αυτή με την γεύση βανίλιας που ποτέ δεν κατάλαβες.
Και δεν βρίσκεις κάποιο νόημα αλλά συνεχίζεις να γράφεις.. Έχεις αλλάξει. Παλιά σε χαρτί. Σε διαφημιστικό τετράδιο ίσως. Μετά σε όμορφο μπλοκάκι. Τώρα στον υπολογιστή σου. Σ' ένα άχρωμο άσπρο ηλεκτρονικό φυλλο.

Συνεχίζεις...
Κάποιος θα σ' έλεγε τρελό..
-Μονολογείς!
-Όχι, γράφω..
-...

Κάποιος άλλος συναισθηματικό..
-Είναι πολύ ωραία αυτά που γράφεις.
-Ναι ε? Καλή φάση..

Ίσως ένας άλλος να το βρισκε χαζό. Μαζί κι εσένα.
-Μου φαίνεται ηλίθιο το να γράφεις σε blog. Εσένα?
-Χμμ.. Ε.. Σοβαρά?
-Ναι, πάρα πολυ!

-Το θέμα είναι οτι ποτέ δε μ' ένοιαζαν οι χαρακτηρισμοι που μου διναν.. Γιαυτό και γω απέφευγα να χαρακτηρίζω πράματα, άτομα, καταστάσεις. Σκέψου το! Μπορεί αυτό που για τον συνομιλητή σου φαντάζει σπουδαίο ή όμορφο σε σένα να είναι εντελώς ασήμαντο και κακόγουστο.
-Ναι αλλα να μη λες τη γνώμη σου δεν είναι χειρότερο?
-Μπά.. δε πιστεύω.. Πρέπει να πρόσεχεις τα λόγια σου! Να σκεφτείς πριν μιλήσεις! Δεν είναι πάντα ωραίο πραμα ο αυθορμητισμός. Μπορεί να πληγώσεις τον άλλον. Δε χρειάζεται η δυστυχία ρε παιδιά. Ποιός απο μας κάνει μια πράξη που να χαροποιεί τον συνάνθρωπο του?
-Χμμ.. Ε, όλο και κάποιος...
-Εσύ?
-...

"Κάποτε θα 'ρθει η στιγμή που θα πάρουν όλα ένα νόημα βαθύ"

-Αλήθεια, όλα αυτά που κάνεις πιστεύεις οτι έχουν νόημα?
-Τι εννοείς?
-Λέω.. Όλοι λέμε οτι δεν έχουν νόημα οι πράξεις μας αλλά δεν παραδεχόμαστε οτι ζούμε μια ζωή χωρίς νόημα.
-Αλήθεια τί είναι η ζωή? Απο πού ερχόμαστε και πού πηγαίνουμε?
-Και τί είμαι γώ για να ξέρω? Πωπω σκοτούρες που έχεις βραδυάτικα.... Πάμε για κανα ποτό να ξεσκάσεις.. Ακους εκεί "τί είναι η ζωή?"

"Σπάσε τις πόρτες όλες, τρέξε μακριά!"

Δεν είναι λύση η διαφυγή! Καταλαβέ το! Αντιμετώπισε τους φόβους σου. Τα προβληματά σου. Μην τα αφήνεις να σε στοιχειώσουν!

"Αγάπησε κάτι αληθινό που ν' αξίζει..."

Μου 'χες πει πώς αν βρώ την αγάπη να της πώ πως είναι ένα ψέμα και πως αν είναι τόσο καλή όπως λένε να έρθει αυτή να με βρεί..
Την βρήκα λοιπόν. Και μου είπε πως έχει έρθει.. Σε σένα και σε όλους. Αρκεί να ψάξεις καλά... μέσα σου, μου ψιθύρισε και χάθηκε στην ομίχλη...
Λοιπόν? Έψαξες καλά? ...Σιγουρέψου!

..Η μουσική τελείωσε. Ξέχασες να πιείς τη σοκολάτα σου και κρύωσε τώρα πια. Κι εσύ φεύγεις.
Αντίο!

Υ.Γ.: Υπο τη μουσική "Διάφανα Κρίνα-Και η αγάπη πάλι θα καλεί" όπως επίσης και τα στιχάκια..

Παρεάκι...

2008-11-21T17:39:00.001+02:00

Ναι, οπως παλιά. • Σε άλλα μέρη, με άλλες συνήθειες. • Οι ίδιοι. • Ένα ξεχασμένο μαγαζάκι κρυμμένο καλά σε μιά βρώμικη στοά • Με λιγοστό κόσμο • Με 5 ποτήρια γεμάτα στο τραπέζι μας • Είχε περάσει καιρός • Αλλά όλα έμοιαζαν σαν να μην είχε περάσει ουτε μια στιγμή • Ένας φίλος που ήρθε απο μακρυά • Και θα ξαναφύγει • Ένας άλλος που δεν τον βλέπεις συχνά • Το ομορφότερο παρεάκι • "Η καλύτερη βραδιά της ζωής μου" φωνάζει συνέχεια • "Το καλοκαίρι που άλλαξε τη ζωή μας!" λέω εγώ. • Και μετά το πάρτυ. • "Αυτό μας κατέστρεψε" μου λέει. • Δε συμφωνώ όμως. • Είχαν προηγηθεί κάποιες μπύρες στο σοκάκι της Πρ. Κορομηλά • Και κάτι εκδρομές στο Χορτιάτη • Όμορφα πράματα να θυμάσαι • Να τα λες • ...Ξανά και ξανά • Να μην σε κουράζουν ποτέ • Να γελάς • Και να τα λησμονείς • Δε θα τα ξεχάσεις ποτέ • Δεν ξεχνιούνται! • Κι ας έχεις αλλάξει • Κι αν όλα γύρω σου έχουν αλλάξει • Ορκίζεσαι να μην αλλάξεις • Και να μην τους χάσεις • Και πίνεις ξανά • Πρόποση! • Πάνω κάτω τα ίδια λόγια • Πράγματα που ζήσαμε • Και άλλα πολλά που θα ζήσουμε • Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά η Μοίρα • Πιστεύεις στη μοίρα; • Στο πεπρωμένο; • Πέρασε η ώρα • Διαλυόμαστε • Δεν ανανεώνουμε το ραντεβού • Δεν τελείωσαν όμως τα όμορφα πράματα • Δε θα τελειώσουν ποτέ • ..Μακάρι!

Για εσάς! (ξέρετε ποιοί είστε),
Μόχα - 21/11/2008

Recycle Love!

2008-10-22T12:28:00.005+03:00

Aνακυκλώστε την αγάπη γιατί την χρειαζόμαστε όλοι μας. Ο κόσμος μας είναι γεμάτος με μίσος. Η αγάπη μόνο επουλώνει πληγές, χαρίζει δύναμη και δίνει χαρά σε 'μας τους ανθρώπους! Αγαπήστε λοιπόν και αν δε πάει άλλο μην πετάξετε την αγάπη σας στα σκυλιά. Ανακυκλώστε την! Χαρίστε την αγάπη σας σε κάποιον άλλον... Σε κάποιον σύντροφο, φίλο, ακόμη και άγνωστο. Όλοι την χρειαζόμαστε. Και αυτοί που το παραδέχονται και αυτοί που δεν το παραδέχονται.

Ανακυκλώστε λοιπόν...

Μπαγάσας

2008-10-21T19:50:00.002+03:00

'Ησουν πολύ μπαγάσας. Και έφυγες νωρίς. Άδικα. Αντίο κύριε..

Ο φιλαράκος σου στο τελευταίο θρανίο...

"Ρε μπαγάσα! Περνάς καλά εκεί πάνω
κάνε πάσα καμιά ματιά και χάμω"

Ψηφοφορία ΧΙΙ

2008-10-20T20:51:00.003+03:00

Μετά απο αρκετό διάστημα επέστρεψα στις αναρτήσεις και με αυτή την 100ή ανάρτηση θα ανακοινώσω τα αποτελέσματα της 12ης ψηφοφορίας του Mushroom's World!
Ελπίζω να μην υπάρξει άλλο τέτοιο κενό αλλα συγχρόνως είμαι σίγουρος οτι θα υπάρξει.....

Ας δούμε τα αποτελέσματα. Στην ερώτηση πώς πίνετε τον καφέ σας απαντήσατε οι 13 απο σας (56%) οτι τον πίνετε Μέτριο. Οι 7 απο σας (30%) μαζί και με μένα σ' αυτή τη κατηγορία οτι δεν πίνετε καφέ, ενώ 2 (8%) και 1 (4%) τον πίνουν σκέτο και γλυκό αντίστοιχα..

Τα λέμε! Φιλάκια!

Ότι έδωσα έχω πάρει και 'γω

2008-10-19T16:38:00.003+03:00

Η ζωή μου κυλάει υπέροχα. Συνεχίζω μ' έναν στόχο και κλείνω τα αυτιά μου σε κακοπροαίρετους. Τώρα όμως νιώθω μια αφόρητη πλήξη. Σκοτώνω τον χρόνο μου με διάφορους τρόπους. Το πιο παράξενο είναι οτι δεν τους εγκρίνω κιόλας.. Τελείωσα το βιβλίο που διάβαζα καιρό και ενθουσιάστηκα μάλιστα αλλα τώρα πιάνω τον εαυτό μου πολλές φορές μπροστά στη TV και μάλιστα χωρίς να παρακολουθώ. Αυτό κατάλαβα τελευταία.. Δεν είμαι δημιουργικό άτομο τελικά.. Έχω τόσο ελεύθερο χρόνο και δεν ξέρω πως να τον αξιοποιήσω. Σαπίζω!

Εκτός απο την πλήξη αρχίζουν να με πνίγουν οι τοίχοι.. Όχι. Δεν είμαι τέτοιο άτομο. Να κλείνομαι σπίτι ή να κοιμάμαι συνέχεια. Η ζωή για μένα πιστεύω πως είναι εκεί έξω!
Θέλω να βγώ. Κ να μην με νοιάζει πως θα είμαι και που θα πάω, και τι θα κάνω και πότε θα γυρίσω.. Έτσι θα το απολαύσω! Να βγώ και να έχει ήλιο. Αλλά και κρύο. Τσουχτερό μάλιστα!
Να βγώ και να αντικρύσω τον Διαμαντένιο Ουρανό. Να σιγοτραγουδάω στιχάκια... Να είμαι πάνω στο ποδήλατο μου ή να περπατάω στην άκρη του πεζοδρομίου ή να είμαι στριμωγμένος μέσα σ' ένα λεφορείο...

Να βγώ και να πάρω τη ζωή μου στα χέρια μου. Να την δω να ανοίγεται μπροστά μου και όχι να κλείνει, κλείνοντάς με και μένα μέσα. Να στέκομαι μακριά απ' όλα αυτά που μου στερούν τη ζωή και να πηγαίνω προς αυτά που μου τη χαρίζουν και που μου την κάνουν ομορφότερη. Και αυτά είναι πολλα. Εγώ δεν έχω βρεί σχεδόν τίποτα. Άνθρωποι, μέρη και καταστάσεις που σε κάνουν να νιώθεις ξεχωριστός. Φίλοι που σ' αγαπάνε και πιστεύουν σε σένα. Που ότι κα να συμβεί θα ναι δίπλα σου! Ναι. Γιατί όταν δίνεις, παίρνεις κιόλας...

Και μέτα έρχονται όλες οι υποχρεώσεις. Δεν τις θέλεις και όμως χωρίς αυτές δεν κυλάει η ζωή σου... Να μην ξεχάσεις να διαβάσεις, να συμαζέψεις το σπίτι, να κατέβεις για δουλειές πρωί καθημερινής στο κέντρο, να ξυπνήσεις και να τρέχεις απο δω και απο 'κεί για χαρτιά (γραφειοκρατικά). Εγώ κρατάω ένα. ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ ΝΑ ΖΩ!!
Και προτείνω και το ίδιο και για σας. Να ζήσετε όπως εσείς θέλετε. Να μην δηλωνετε εύκολα παραίτηση. Παλέψτε το!

Evrywhere I look I see your eyes...

2008-10-03T20:04:00.003+03:00

"With no loving in our souls and no money in our coats,
You cant say were satisfied"

Ρε φίλε...

2008-09-21T16:11:00.005+03:00

... αφού βλέπεις τη μεγάλη λακούβα γεμάτη με λασπόνερα, βλέπεις και μένα που είμαι ακριβώς δίπλα σου. Γιατί ρε γαμώτο δεν πας λίγο πιο αριστερά να την αποφύγεις ή να κόψεις λιγάκι ταχύτητα για να μην με πιτσιλίσεις και αντί γι' αυτά τρέχεις παραπάνω?
Να πω οτι σού κανα και τίποτα...

Όχι, εγώ δεν έφταιξα σε τίποτα. Η ηλιθιότητα σου φταίει!!!
Κάτι τέτοιοι μ...... σου χαλάν την διάθεση..

Κατα τ' άλλα η ποδηλατοπορεία στη πόλη της Θεσ/νίκης πήγε πολύ καλά! Δυανύσαμε 10 χλμ. ακριβως όπως τα μέτρησα στο Google Earth και είχε μέτρια συμμετοχή. Θετικό το οτι δεν έβρεξε αλλα πιστεύω πώς πάλι δεν ήρθε κόσμος επειδή φοβήθηκε τη βροχή.
"Δεν είμαστε παπούα, δεν είμαστε ζουλού, είματσε η λύση του κυκλοφοριακού!"

Άυριο οι μετακινίσεις με τον πολυαγαπημένο μου Ο.Α.Σ.Θ. θα είναι δωρεάν..
UPDATE: ο Ο.Α.Σ.Θ. προσφέρει δωρεάν μετακινήσεις από τις 17.00 μ.μ. της ίδιας ημέρας έως και τις 21.00 μ.μ.

Αυτααα! Εις το επανιδείν!

Η κασέτα μου!

2008-09-20T12:38:00.008+03:00

Ήταν ένα απόγευμα Παρασκευής και ένα πρωινό Σαββάτου που αποφάσισα να γυρίσω τον χρόνο λιγάκι πίσω και να θυμιθώ τις κασέτες.. Τις αγαπημένες σε όλους κασέτες!
Έτσι έκανα την δικιά μου συλλογή -για τη παρούσα περίοδο- με τα τραγούδια και τα συγκροτήματα γενικότερα που ακούγονται αυτόν τον καιρό... Μπορεί να το συνεχίσω και να φτιάχνω κάθε μήνα π.χ. ή όποτε μου τη "βαρέσει"! Δε ξέρω.. Θα δείξει.

Πάρτε τώρα την πρώτη κασετούλα και πείτε μου γνώμες για τα τραγούδια και για την ιδεα... (κλικ πάνω στις φωτος για μεγέθυνση)

Ρολόγι

2008-09-18T18:45:00.003+03:00

Το καινούριο μου ρολόι για το δωμάτιο!

Κρύο? Μ' αρέσει!

2008-09-18T13:29:00.002+03:00

Ναι! Μ' αρέσει πάρα πολύ το κρύο. Και ο χειμώνας.. Ε, βαρεθήκαμε πια με τις ζέστες.
Τρελάθηκα χθές με τον καιρό που έκανε εδώ, στη Θεσ/νίκη! Κρύο που δεν το περίμενες.. Μετά απο πολλές βροχές... Τέλειο τοπίο. Ο κατάληλος καιρός για να μου φτιάξει τη διάθεση..η οποία ομολογουμένως δεν ηταν και πολύ καλή..

Φορεσα λοιπόν τη γκρι ζακέτα μου, επιτέλους μακρύ παντελόνι και βγήκα! Ήταν όλα τέλεια... μου θύμισε τον περσινό χειμώνα, ο οποίος μου φαίνεται σαν χθες. Σαν χθες, όπως και όλο το καλοκαίρι που μας πέρασε.. Πέρισυ λοιπόν που ετοιμαζόμουν σχεδόν κάθε σάββατο για να πάω σε κάποια συναυλία.. Είναι και πολλές τον χειμώνα, και μαζεμένες!!! Ναι, έχω ένα ψιλοκόλλημα με τις συναυλίες.. Μ' αρέσουν πολυ! Ετοιμαζόμουν λοιπόν και έφευγα... Έτσι, όπως έκανα και χθές!
Μου θύμισε ακόμα κάτι κρυα πρωινα του χειμώνα μαζεμένοι όλη η παρέα στην καφετέρια με μια ζεστή σοκολάτα ή ένα τσαι και να μιλάμε ή να παιζουμε για ώρες..
'Η το καλύτερο? Να ετοιμάζομαι να βγω χειμώνα έξω με το ποδήλατο και να φοράω μπουφάν χοντρό, γάντια, κασκόλ, σκουφί για να προφυλαχτώ απ το κρύο και να βγαίνω έξω.. και κάπου εκεί να καταλαβαίνω οτι χιονίζει!!! Δεν ήθελα τίποτα άλλο εκείνη τη στιγμή.. μόνο να συνεχίσω να κάνω πεντάλ και να το απολαύσω στο μέγιστο!!!
Ηταν πολυ φανταστικός ο περσινός χειμώνας και ελπίζω να ναι και ο φετινός το ίδιο καλός!!

Ακόμη μ' αρέσει να κάθομαι μέσα στο κρύο, περιμένοντας κάποιον, ή το λεφορείο και να κοιτάζω τα πρόσωπα των ανθρώπων που περνούν με τα αμάξια τους απο κοντά μου... Να κοιτάζω αυτούς που είναι μέσα και απολαμβάνουν την ζεστη ενώ εγώ, έξω, απολαμβάνω το κρύο.. Παράξενο ε? Ναι, αλλα τρελαίνομαι..

Τρελαίνομαι να κοιτάζω το έρημο τοπίο απέναντι και ο δυνατός αέρας να πέρνει τα πάντα, φυλλα, σκουπίδια και οτιδήποτε υπάρχει..
Να κάθομαι εγώ κάπου, σε κάποια γωνιά για να "κόβει" λιγάκι ο αέρας και συντροφιά με μια μπύρα ή ένα μπουκάλι ούζο να αράζουμε με την παρέα... Κοντά ο ένας στον άλλον για να ζεσταινόμαστε λιγάκι.. Το κρύο μας φερνει κοντά και μας δένει με τους άλλους..

Για μένα κάπως έτσι είναι το κρύο και ο χειμώνας.. ο οποίος δεν ήρθε ακόμη αλλα έγραψα με αφορμή τον χθεσινό και σημέρινο (και μακάρι να συνεχιστεί πολυ ακόμη) καιρό που φάνταζε χειμωνιάτικος.

Happy Birthday "Mushroom's World"!!!

2008-09-17T00:05:00.003+03:00

Πριν 5 μέρες το blog είχε τα γενέθλια του!! Έκλεινε 1 χρόνο λειτουργίας! Γιορτάζουμε τον έναν χρόνο του Mushroom's World και μαζί τις 92 αναρτήσεις που "βαστάει στις πλάτες του".. Γιορτάζουμε και αλλάζουμε όμως κιόλλας.. Το blog έχει απο σήμερα το πρωσωπικό του στυλ με το μανιτάρι στο φόντο! Περιμένω πως και πως τα σχόλια σας!! :-D

Ευχαριστώ εσάς που συνεχίζεται να με διαβάζετε!! Άντε και καλή μας συνέχεια!!

Ψηφοφορία ΧΙ

2008-09-15T21:09:00.003+03:00

Και αφου το θέμα της εντέκατης ψηφοφορίας του Mushroom's World είχε θέμα τις διακοπές και αυτές τελείωσαν πια ας ανακοινώσουμε τα αποτελέσματα αυτής...
Με χαροποίησε ιδιαίτερα το γεγονός οτι σας αρέσουν οι διακοπές στο βουνό (όπως και σε μένα)!!
Έτσι στην πρώτη θέση φιγουράρουν οι διακοπές ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ με 9 ψήφους και ποσοστό 69%. Στην δεύτερη θέση οι διακοπές ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ με 3 μόλις ψήφους (23%) και τέλος ένας αναγνώστης προτιμά τις διακοπές ΣΤΗ ΠΟΛΗ (7%)!

Εμπρός λοιπόν στην αναζήτηση του επόμενου θέματος για ψηφοφορία!!! Ελπίζω να βρω κάτι καλο.. :-)
Θα τα λέμε!!

All we need is some gasoline...

2008-09-12T18:20:00.004+03:00

Κανάλια TV

2008-09-04T14:03:00.001+03:00

Μετά απο πολύ καιρο ξανά εδώ!!!!! Οι διακοπές τελείωσαν. Καλά ηταν!! Ελπίζω και 'σεις να περάσατε τέλεια!!

Το θέμα που θα αναρτήσω σημερα έχει να κάνει με τη σειρά που έχετε αποθηκευμένα τα καναλια στη τηλεόραση σας!!! Το σκέφτόμουν εδω και πολύ καιρο... Όσες συζητησεις και να εχω κάνει, ο καθένας νομίζει οτι η δικιά του σειρά ειναι σωστή..

Γράψτε λοιπόν τη δικιά σας σειρά και βλέπουμε ποια είναι σωστή!!!

Η δικιά μου σειρά:
1. ΕΤ1
2. ΝΕΤ
3. ΕΤ3
4. ΜEGA
5. STAR
6. ANT1
7. ALPHA
8. ALTER
9. SKA'I'

Εγώ έγραψα τα 9 πρώτα και ποιό γνωστά.. Υπάρχουν φυσικά και άλλα τα οποία βαριέμαι να ανοίξω TV και να τα δω για να τα γράψω! Εσείς γράψτε όσα γουστάρετε!!!

Περιμένω τις απαντήσεις σας! Φιλιά!

Je deteste - J' adore

2008-07-27T17:41:00.003+03:00

Απεχθάνομαι:

Τον ήχο απο σπάσιμο πιάτου ή ποτηριού στο σπίτι.

Την μεγάλη αναμονή για λεωφορείο.

Τις παλιές ελληνικές ταινίες και τις -δήθεν- αστείες ατάκες αυτών.

Τις μύγες όταν κάθονται πάνω μου.

Λατρεύω:

Το καλό παγωτό φράουλα σε κυπελάκι.

Τις βραδυνές βόλτες με το ποδήλατο, παρέα με δροσερό αεράκι.

Να συναντάω γνωστούς που έχω να δω πολλά χρόνια και να τα λέμε για λίγο.

Τα ταξίδια με τραίνο ή πλοίο.

Robert Miles - Children

2008-07-21T00:50:00.002+03:00

Φανταστικό τραγούδι και πολύ όμορφο βίντεο κλιπ... Enjoy!

Ψηφοφορία Χ

2008-07-19T17:37:00.002+03:00

Μετά απο ένα μεγάλο διάστημα απραγίας λόγω διακοπών (οι οποίες θα συμεχιστουν) επέστρεψα και σας παρουσιάζω τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας με θέμα την λουκανόπιτα!

Οι περισσότεροι απο σας επέλεξαν οτι την λενε λουκανικόπιτα. Το 55% μάλιστα... 19 ψήφοι!
15 απο σας ψηφίσατε πως την λέτε λουκανόπιτα (45%). Δεν μπορέσαμε να νικήσουμε αλλα δε πειράζει... Θα συνεχίσουμε να τη λέμε ΛΟΥΚΑΝΟΠΙΤΑ!!!!!!!!

Vamos!

Teardrop on the fire...

2008-07-18T21:44:00.009+03:00

Είσαι σε έναν βάλτο. Θέλεις να βγείς, δεν αντέχεις άλλο. Σε έχει πνίξει... Παλεύεις απεγνωσμένα να βγείς μα ότι και να κάνεις νιώθεις πως είναι ανούσιο. Είσαι πάλι στο ίδιο σημείο. Στο σημείο που νευριάζεις επειδή βρίσκεσαι εκεί χωμένος. Θέλεις να ξεφύγεις απο τη θέση που πασχίζεις να μην είσαι εκεί και όμως είσαι... Ο βάλτος είναι τα προβλήματα της ίδιας σου της ζωής. Τα έμπόδια που πρέπει να ξεπεράσεις. Μη κολλήσεις εκεί. Προχώρα!

Βρίσκεσαι τώρα σε ένα πλοίο. Στη πλώρη του πλοίου. Δε ξέρεις που πας. Δε σε νοιάζει κιολλάς... Ο αέρας σε αναζωογονεί. Γεμίζεις τα πνευμόνια σου κ ονειρεύεσαι. Και πετάς με μιας σε μέρη άγνωστα μα φανταστικά, εύφορα, που σε γεμίζουν χαρά όσο τίποτε άλλο... Το πλοίο αυτό λοιπόν είναι η ελπίδα και η δύναμη που έχεις ώστε να συνεχίσεις να ζείς. Όχι απλά να ζεις αλλά να απολαμβάνεις τη ζωή. Τη ζωή σου. Όπως και να ναι αυτή. Την κάθε της στιγμή, καλή ή κακή. Οι καλές θα μείνουν χαραγμένες, οι κακές θα ξεθωριάσουν και οι περισσότερες θα σβήσουν...

Αρκεί να βρείς αυτή τη δύναμη που κρύβεις μέσα σου... Όλοι μας την έχουμε... Να ξεκολλήσουμε απ' τον βάλτο που μας φέρνει τη μιζέρια. Να βρούμε λοιπόν το πλοίο των ονείρων μας!

Regret

2008-06-16T19:34:00.003+03:00

-Daddy..
-Yes son..
-What does "regret" means?
-Well son, a funny thing about regret is that it's better to regret something you have done, than to regret something you haven't done.

- Orbital (Satan)

☺☻

2008-06-06T14:51:00.004+03:00

☺Τελειώσαμε τις πανελλήνιες.
☻Το παρτάκι -σαφάρι- τα σπασε!!!
☺Άρχισα να κοιμάμαι ξανά τα μεσημέρια.
☻Είδα με τη παρέα μου το Trainspotting (ξανά).
☺Ήπια μπύρες. Πολλές!
☻Μεγαλωσε και η κοιλιά μου. (βλ. προηγούμενο)
☺Συνεχίζω να μην βλέπω τηλεόραση.
☻Λιώνω στο www.psychedelik.com όλη μέρα.
☺Κάναμε το κυρίως πρόγραμμα των διακοπών.
☻Θα περάσουμε τέλεια!
☺Ελπίζω να μην ξαναπάω στη βιβλιοθήκη του Α.Π.Θ.
☻Θέλω μια αλλαγή στα μαλλιά μου και όλοι είναι αρνητικοί.
☺Ώρες, ώρες οι γονείς μπορούν να γίνουν πραγματικά ανεξήγητοι.
☻Νεύρα, υπερένταση, ανεβασμένη πίεση.
☺Ηρεμία...
☻"Μόχα αυτός που όσο κι αν πιεί πια δε μεθάει"
☺Μεγάλο ψέμα!
☻"Μόχα αυτός που του αρέσει να μεθάει" (για μένα! προς τη Σ.)

Αυτά ήταν τα κυριότερα νέα μου μετα τις εξετάσεις...

Rain

2008-05-10T20:39:00.004+03:00

"...θα κάτσω λίγο ακόμη εδώ να περιμένω,
απόψε ίσως δε λείψω σε κανέναν..."

Υπαρξιακά?

2008-05-06T21:51:00.002+03:00

Ματαιοδοξία και στεναχώρια με έχει καταλάβει τις τελευταίες μέρες... Η κούραση σε πολύ υψηλά επίπεδα, πιο ψηλά απο ποτέ. Ανταπεξέρχομαι όμως. Τα καταφέρνω.
Έρχονται όμως κάποιες στιγμές που πραγματικά σε εξασθενούν... Ψυχικά εννοώ. Βλέπεις πράματα που δεν είχες δει, νιώθεις συναισθήματα που δεν είχες νιώσει. Κάποια άλλα δεν μπορείς να τα εξηγήσεις με τίποτα. Ξαφνικά συνειδητοποιείς πόσο λεπτή είναι η γραμμή ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο. Καταλαβαίνεις πως δεν έχεις κανέναν λόγο ύπαρξης. Και συνεχίζεις να αναρωτιέσαι...

"Σκιές ονείρων είμαστε, σύννεφα που περνούμε"

Η ζωή σου πιά έχασε την ομορφιά που είχε. Έχασε το χρώμα της και απέμεινε ασπρόμαυρη. Ίσως με λίγες αποχρώσεις του γκρι, μα ποτέ όπως πριν. Μπορεί να γίνει και καλύτερη. Όλα όμως μένουν κολλημένα σε ένα "ίσως". Έχεις τόσα πράματα να κάνεις αλλά τίποτα δε σε γεμίζει πιά..

"Η ζωή είναι ωραία... μα τόσο λίγη"

Υ.Γ.: Ναι, δε περνάω και τη καλύτερη φάση.
Υ.Γ.2: Δε θα γράφω και τόσο πολύ μέχρι τον Ιούνη...
Υ.Γ.3: Θα έγραφα live review για τους Infected Mushroom αλλά βαριέμαι.

Ψηφοφορία ΙΧ

2008-04-22T15:52:00.002+03:00

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε η 9η ψηφοφορία του blog! Σχετικά με την πιο αγαπημένη ξένη σειρά (απο τις τελευταίες) την πρωτιά πήρε το Prison Break με 13 ψήφους (40%)... Μπορώ να πω πως παραξενεύτηκα που δεν κέρδισε το Lost το οποίο ήρθε δεύτερο με 9 ψήφους (28%). Ακολουθούν το Nip/Tuck με 5 ψήφους (15%), το Desperate Housewifes (Νοικοκυρές σε απόγνωση) με 3 ψήφους (9%) και τελευταίο το CSI:Miami με 2 ψήφους (6%).

Αρχίζει απο σήμερα νέα ψηφοφορία στο Mushroom's World!!!! Περιμένω σχόλιά σας και για τα αποτελέσματα της προηγούμενης αλλά και για το θέμα της νέας!

Αντίο! :-)

Shine...

2008-04-14T17:52:00.005+03:00

Φανταστείτε όλες τις ψυχές σαν άστρα... Άλλα λαμπερά αλλα τόσο μόνα, άλλα να τρεμοπαίζουν και άλλα να είναι σαν σβηστά αλλά τόσο ξεχωριστά. Κινούνται στο άπειρο αλλα όλα έχουν κάποιο σκοπό. Έστω και κάτι που για όλα τα άλλα αστέρια θα φαντάζει αστείο, εξωπραγματικό, ασήμαντο. Κι όμως για αυτό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα. Η ολοκλήρωση. Πρέπει όμως να κλείσει τα αυτιά του καλά σε όλα τα άλλα "κακόβουλα" άστρα. Πρέπει να επικεντρωθεί και παρόλες τις δυσκολίες και τα εμπόδια που θα συναντήσει να λάμψει καθώς θα πετυχαίνει τον σκοπό του.
Τα αστέρια καθώς κινούνται λοιπόν στο απόλυτο τίποτα αφήνουν πίσω τους μια γραμμούλα.. Μια πορεία.. Όλα όσα κάναν μέχρι σήμερα είναι γραμμένα κατα μήκος της γραμμής αυτής. Πολλά άστρα δεν θέλουν να αφήνουν πίσω τους γραμμή και προσπαθούν να την σβήσουν. Κάποια το πετυχαίνουν, κάποια όχι. Άλλα είναι περήφανα για την ωραία τους φανταχτερή γραμμή. Άλλα απλώς αδιάφορα.
Ένα ακόμη τρελό αυτών των αστεριών είναι οτι πολλές φορές δύο αστέρια συναντιούνται. Κάποια σχηματίζουν κοινή πορεία. Άλλα ταξιδεύουν παρέα για λίγο και μετά έτσι απλά χάνονται.. Βρίσκουν άλλα άστρα. Πιο ταιριαστά τους. Κάποια άλλα δεν μπορούν να είναι σε πολύ κοντινή απόσταση. Συμβαίνουν πολλά διάφορα και καμιά φορά χωρίς να το θέλει, το ένα άστρο βγάζει απ' την πορεία του το άλλο.
Ήταν που λέτε κάποτε κάποια άστρα που ταξίδευαν μόνα τους αλλά με τόσα άλλα ταυτόχρονα. Όλα τόσο διαφορετικά αλλά πραγματικοί φίλοι. Δέν κοιτούσαν ποτέ πίσω ο ένας τις γραμμές του άλλου. Κοίταζαν μονάχα το "τώρα". Είχαν δημιουργήσει έναν αστερισμό. Υπήρχε ένα αστέρι που φοβόταν πολύ πως κάποια μέρα θα διαλυθεί ο αστερισμός τους. Το καθησύχαζαν όμως. Του μάθαιναν να μην αναμένει το μέλλον τόσο πολύ και πως ότι και να γινόταν θα ήταν για το καλό όλων. 'Η του ενός.
Ένα άστρο αυτού του αστερισμού διένυε μια δύσκολη περίοδο. Δεν το έβαζε κάτω όμως. Κι άς ήταν πραγματικά ζόρικα τα πράματα γι' αυτό. Του έδιναν κουράγιο οι φίλοι του. Κάθε φορά που πήγαινε να σβήσει ή να απομακρυνθεί απο το στόχο του ήταν κάποιος εκεί και τον ενθάρυνε. Και θα τους το χρωστάει για πολύ καιρό...
Ήταν πολύ κοντά στο να κάνει αυτό που ήθελε μέχρι που σκέφτηκε πως αυτό που τόσο καιρό κυνηγούσε ίσως δεν ήταν αυτό που πράγματι ήθελε. Δεν το ενδιέφερε αν θα είναι λαμπερό ή μισόσβηστο. Ήθελε να κάνει κουμάντο αυτό στην πορεία του. Και κάθησε να το σκεφτεί.. Ήξερε πώς θα του κοστίσει. Ήξερε όμως επίσης πως αυτό που τόσο καιρό μάθαινε στο μικρό αστεράκι ήταν να μην προσμένει τίποτα τόσο φανατικά. Και πως κανένα αστέρι δεν χάθηκε επειδή δεν κατάφερε αυτό που ήθελε. Και ακόμη το σκέφτεται... Τι να κάνει άραγε το άστρο?

"Όσα δεν μού δωσε, τόσα μου πήρε η ζωή..." -Διάφανα Κρίνα

Magic Mushroom

2008-04-07T22:27:00.011+03:00

*Stay Away*

painting by: Will

Ζωή σαν τη δικία μου...

2008-04-02T23:44:00.002+03:00

♠ Ξεμπερδεύουν σιγά-σιγά τα πράματα... περισσότερο διάβασμα, λιγότερες βόλτες. Άρχισα τον καφέ. Ποιός θα το πίστευε? Μπορεί να κάνω και μαλακίες. Επόμενο θέμα.

♣ Τα Διάφανα Κρίνα έσκισαν πάλι. Με νέο υλικό. Φρέσκοι. Ο Θάνος πίτα. Κλασικά. Μας αρέσει όμως! Καινούριος χώρος. Καινούριες φάτσες στο κοινό. Και πολλές παλιές. Χάσατε. Next!

♥ Μου την έδωσαν σήμερα οι απατεώνες εταιρίας τηλεφωνίας. Τι μας περνάτε? Ζώα?
Ας μην δώσω συνέχεια...

♦ Διακοπές! Καλοκαίρι. Μπορώ να πω πως έχω αρχίσει να το σκέφτομαι. Θα 'ναι τέλεια! ..Ελπίζω..

♠ Υπόθεση "μπάντα". Ξόφλησε. Προσωρινά? Δε ξέρω. Αλήθεια! Λυπήθηκα. Θα μου περάσει. Θα 'ρθουν κι άλλες. Χειρότερες. Καλύτερες. Δεν αχγώνομαι πάνω απ' όλα.

♣ Σχέσεις. Πάμε παρακάτω.

♥ Σχολείο. Όσο πιο πολύ μ' αρέσει έρχεται μια μαλακία και τα διαλύει όλα. Αναποφάσιστος είμαι. Ηλίθιος είμαι. 'Η δεν είμαι? Παραμένω ήρεμος. Το ξέρω οτι στο τέλος θα μου μείνουν μόνο τα καλά. Εύχομαι!

♦ Σταμάτησα να βλέπω TV. Πολύ ευχαριστήθηκα. Απελευθερώθηκα. Βέβαια περισσότερες ώρες στο pc. Θα κοπούν. Ούτε ταινίες βλέπω πια. Δεν ξέρω τι να δω. Δεν ξέρω πλέον ποιανού γούστα να εμπιστευτώ για να μην πέσω σε "πατάτα". Πείτε τίποτα...

♠ Κουράστηκα. Δεν έγραψα και πολύ. Δε πειράζει. Μ' άρεσε!

♣ Κουράγιο παίδες! Δεν ξοφλήσαμε...

Ο Μύθος της Λίλιθ

2008-03-31T15:35:00.011+03:00

Ο βασικός μύθος της Λίλιθ ξεκινά από τη γραφή. Στη Γένεση Α 27 αναφέρεται: Και εποίησεν ο θεός τον άνθρωπον, κατ’ εικόνα θεού εποίησεν αυτόν, άρρεν και θήλυς εποίησεν αυτούς. Όπως διαπιστώνει εύκολα κανείς, ο Αδάμ ή Άνθρωπος, αλλά και ο θεός επίσης, παρουσιάζονται εδώ ως ανδρόγυνοι. Γι’ αυτό και οι καβαλιστές υποστηρίζουν πως την ώρα που ο Ευλογημένος δημιούργησε-έπλασε τον Αδάμ, τον πρώτο άνθρωπο, τον έπλασε ανδρόγυνο. Το πλάσμα αυτό είχε δύο φύλα και δύο όψεις, μία προς κάθε κατεύθυνση. Αργότερα ο ευλογημένος διαχώρισε τον Αδάμ σε δύο όντα, δίνοντας στο καθένα από μία πλάτη. Η Λίλιθ, είναι λοιπόν, το θηλυκό μέρος του Αδάμ ή Αδαμάχ, η θηλυκή εβραϊκή λέξη για τη γη και το χώμα, μία και το αρχικό αυτό πλάσμα φτιάχτηκε απ’ αυτά τα υλικά.

Ο διαχωρισμός του ανδρόγυνου Αδάμ έγινε για να του δοθεί μία σύντροφος, γιατί η εμπειρία του από την ενστικτώδη συμπεριφορά των ζώων του Παραδείσου, δηλαδή τη συνεύρεση του καθενός με το ταίρι του, τον έκαναν να συνειδητοποιήσει τη μοναξιά του. Έτσι, ο θεός απέσπασε από τον Αδάμ το θηλυκό μέρος του για να του γίνει η σύντροφός του. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, και αφού είχε πραγματοποιηθεί ο διαχωρισμός, το ατελές προς ώρας πλάσμα Λίλιθ δέχτηκε την εωσφορική, δαιμονική επίδραση του ΣΑΤΑΝΑ, με αποτέλεσμα τα όντα που γεννούσε στη συνέχεια η Λίλιθ, μετά την ένωσή της με τον Αδάμ, να είναι διαβολικά-τερατόμορφα. Στο Ζοχάρ πάντα ο ραβίνος Συμεών δηλώνει:” Βρήκα γραμμένο σ’ ένα παλιό βιβλίο πως αυτό το θηλυκό δεν ήταν άλλο από την αρχική Λίλιθ που έμεινε μαζί του και συνέλαβε απ’ αυτόν”. (Ζοχάρ I, 34Β)

Στη συνέχεια, κάποια στιγμή η Λίλιθ εγκατέλειψε τον Αδάμ και κατέφυγε στις ερημιές της Ερυθράς Θάλασσας κι εκεί παντρεύτηκε με τον Διάβολο. Και τότε ο Ιεχωβά δημιούργησε, με τον γνωστό τρόπο, δηλαδή απ’ την πλευρά του Αδάμ, τη δεύτερη σύζυγο του, την υποτακτική Εύα. «Η Λίλιθ, για να εκδικηθεί την ανθρώπινη σύζυγο του Αδάμ, παρότρυνε την Εύα να δοκιμάσει τον απαγορευμένο καρπό και να συλλάβει τον Κάιν, αδερφό και φονιά του Άβελ», σημειώνει ο Μπόρχες. Ο θεός την τιμώρησε για την εξαπάτηση της αθώας Εύας κόβοντας τα πόδια του ερπετού, τη μορφή του οποίου είχε πάρει. Γι’ αυτό, κατά μία εκδοχή, η Λίλιθ δεν έχει χέρια και πόδια για περιπτύξεις και εναγκαλισμούς.

Η Λίλιθ χαρακτηρίζεται ώς θυληκός δαίμονας της νύχτας, ο οποίος υποδουλώνει άντρες και γυναίκες που κοιμόυνται μόνοι τους. Τους προκαλεί σεξουαλικά όνειρα, νυχτερινούς οργασμούς και βασανιστικές ονειρώξεις. Στη Συρία, τον 8ο αι. π.Χ. περίπου, η Λίλιθ, που εδώ ονομάζεται Σούκουμπους -θηλυκός δαίμονας πάντα, το αρσενικό του ονομάζεται ίνκουμπους- ταυτίζεται με μια βρεφοκτόνο μάγισσα αποκτώντας και αυτό το χαρακτηριστικό.

Τα περισσότερα αλλά και τα βασικότερα στοιχεία της καταγωγής του μυθολογικού συμβόλου της Λίλιθ βρίσκονται στο Ζοχάρ, τη Βίβλο της Λαμπρότητας, ένα παλιό εβραϊκό καβαλιστικό έργο του δέκατου τρίτου αιώνα. Ωστόσο, με τα αρχέγονα χαρακτηριστικά του, τα χαρακτηριστικά δηλαδή του θηλυκού όμορφου δαίμονα με τα μακριά μαύρα μαλλιά, ενυπάρχει, έστω και εν σπέρματι, στη σουμεριακή, βαβυλωνιακή, ασσυριακή, περσική, αραβική, τευτονική και φυσικά, εβραϊκή μυθολογία.

Μετά το αρχέγονο μυθολογικό της σχήμα, η μορφή της ποικίλλει. Μια πρώτη εκδοχή την παρουσιάζει με σώμα ερεθιστικά όμορφης γυναίκας απο το κεφάλι μέχρι τη μέση, αλλά απο κει και κάτω είναι πύρινη φλόγα. Μιά άλλη εκδοχή, η συνηθέστερη, τη θέλει απο τη μέση και πάνω πάντα σαγηνευτική, προκλητική και ακαταμάχητη γυναίκα και απο τη μέση και κάτω ερπετό.

πηγή: http://www.blackstate.gr/Lilith.htm

Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία 2008

2008-03-20T21:11:00.007+02:00

Στις 6 Απριλίου πάμε όλοι μια ποδηλατάδα διεκδικώντας τα δικαιώματα μας στους δρόμους!!! Σε πολλές πόλεις της Ελλάδας στις 12.00 η ώρα!!! Περισσότερες πληροφορίες στο www.podilates.gr

Υ.Γ.: Βρέξει, χιονίσει, η ρόδα θα γυρίσει! ;-)

Ψηφοφορία VIII

2008-03-17T21:58:00.002+02:00

Συνοπτικά τα αποτελέσματα της 8ης ψηφοφορίας του mushroom's world... Το θέμα της ψηφοφορία ήταν αν λέτε με ή μου (π.χ.: Με λέει τις προάλλες... ή Μου λέει τις προάλλες. σημ.: Ναι, οι προάλλες είναι πολλές!). Το αποτέλεσμα ήταν: 1o το Με/Σε το οποίο μάζεψε 11 ψήφους (84%), ενώ το Μου/Σου πήρε 2 μόλις ψήφους (13%).
Συνεχίστε να ψηφίζεται στην νέα μας ψηφοφορία για να αναδειχθεί η αγαπημένη ξένη σειρά (απο τις πρόσφατες)...

Καλή Δύναμη!

Στέρεο Νόβα

2008-03-07T20:38:00.006+02:00

Είναι φοβερό το πως αλλάζει η διαθεσή σου ανάλογα με τα κέφια του καιρού... Σήμερα το πρωί αφου έγινε η συνηθισμένη καθημερινή διακοπή ρεύματος και δεν είχα σχολείο είπα να πάω μέχρι το βίντεο κλάμπ να επιστρέψω ενα dvd. Βγαίνοντας έξω ξαφνιάστηκα με τη μουντάδα του καιρού αλλά μ' άρεσε συγχρόνως!

Έβαλα ασυναίσθητα να ακούσω Στέρεο Νόβα. Το αστέρι που γεννήθηκε και έσβησε αλλα για μας λάμπει ακόμα. Μπορεί να μην τους πρόλαβα όταν ακόμη κυκλοφορούσαν δίσκους και να μην τους είδα σε live αλλά με συναρπάζουν όσο λίγα πράματα... Οι στίχοι τους... Ασυναρτησίες ή κουλτούρα? Η μουσική τους άκρως προοδευτική για την 10ετία τους. Κ.Β., Μ.Δ., Α.Π..

"Πολέμησε το άδικο και κάθε είδους βία
σκέψου θετικά και μη γελάς με ηλίθια αστεία"

Συνέχισα να περπατάω με τους ήχους τους στα αυτιά μου.. Και όλα να εκπέμπουν μια μελαγχολία. Δεν θυμάμε πότε πρωτοάκουσα Στέρεο Νόβα και με γοήτευσαν έτσι ξαφνικά. Ήμουν ο μόνος στο σχολείο που τους ήξερε. Ίσως είμαι ακόμη. Μπορώ να πω πως μ' αρέσει.. κι ας μην έχω με κανέναν να μιλήσω για Σ.Ν., κι ας μην το έχω ψάξει πολύ το θέμα με την διαλυσή τους, κι ας..., κι ας......

"Εδώ στέκομαι, σ' αυτή τη σιωπή
Με μάτια ανοιχτά στα παράσιτα
Έξι η ώρα τα χαράματα
Ο εγωισμός μου δεν περνάει
Όταν ένας άντρας ξαπλωμένος στο πεζοδρόμιο
Παγωμένος
Απλώνει το χέρι στο τίποτα
Είναι η τελευταία άκρη απ' το σχεδιάγραμμα της οικονομίας
Καθώς το πρώτο φως της μέρας απ' τα μάτια του ανατέλλει
Κι αυτός δεν το ξέρει ότι μυρίζει άσχημα, γιατί η ζωή είναι βρώμικη"

Ο Κωνσταντίνος Β. και ο Μιχάλης Δ. παίζουν ακόμη πολύ όμορφη μουσική. Ο Αντωνης Π. δεν γνωρίζω που είναι και τι κάνει! Μακάρι να μας χαρίζουν για αρκετά χρόνια ακόμη την τέχνη τους.
Γυρνόντας σπίτι απο τη βόλτα μου οι επιλογές μου απο Σ.Ν. δεν είχαν τελειώσει ακόμη.. Άραξα σε ένα πάρκο για να ακούσω όσα τραγούδια είχαν απομείνει.

"Μια ζωή που κοστίζει κάθε μέρα πιο ακριβά
υλικά, ζωτικά, συναισθηματικά
και τώρα πάλι ένας σκύλος κόβει βόλτες εδώ
με κρύβει μια βιτρίνα κι ένα φορτηγό
και θέλω χίλια ακόμα χέρια να σου δείξω τι θέλω
και χίλια μάτια για να βρω αυτό που δεν ξέρω"

Κοιτάς το άπειρο χωρίς να σκέφτεσαι. Και δεν το 'χεις καταλάβει αλλα μέσα απο τις εικόνες σου ταξίδεψες μέχρι την άκρη του κόσμου και ξαναγύρισες στο παρκάκι δίπλα στο σπίτι σου.

"Μπορείς να δείς καθαρά τώρα..."

Άυριο τα ξημερώματα θα δω live τον Κωνσταντίνο Β.. Ίσως αυτό να με ώθησε να γράψω το κείμενο πιο πολύ απο τον πρωινό καιρό. Δεν ξέρω αν είναι ενα κείμενο για τις σκέψεις μου, για την διαθεση μου το πρωι ή για τη μπάντα. Μάλλον και τα 3 μαζί!

"Κάμερα στραμένη πάνω μου"

2008-03-04T22:44:00.006+02:00

...Δυστυχώς έτσι έχουν τα πράματα. Φοβερό κομμάτι απο τους Αctive Μember. Ακούστε το και απο το player του blog και δώστε βάση στους στίχους.. Όποιος πήγε στη συναυλία τη Παρασκευή ας πει εντυπώσεις!

Κάμερα στραμμένη πάνω μου

στίχοι-ερμηνεία: Active Member

Κάμερα στραμμένη πάνω μου στης πόλης το κέντρο

κι ένας μπάτσος δίπλα μου κατουράει σε δέντρο·

και συγχρόνως με ρωτάει από που ‘σαι και που πας?

γιατί χαμογελάς

Κι αφού τον τινάζει ελαφρά έρχεται στο ένα μέτρο,

δείχνει στην κάμερα να ζουμάρει κέντρο·

παίρνει πόζα και ρωτάει από πού ‘σαι και που πας,
γιατί χαμογελάς

Γιατί έτσι – έτσι γουστάρω,

κάτω απ’ του νόμου το μάτι στέκομαι και ποζάρω,

χαμογελάω – χωρίς δεύτερη σκέψη,

αλλιώς ρουφιάνε θα μου σαλέψει.

Μπήκες στο σπίτι μου και στη δουλειά μου,

στο σχολειό, στο κρεβάτι μου και στη κοιλιά μου,

στα όνειρα μου – ξέρεις τι αγοράζω και τι πουλάω

- μη με ρωτάς, λοιπόν, γιατί χαμογελάω.

Γιατί έτσι – απλά γουστάρω·

στα σοβαρά δε πρόκειται ποτέ μου να σε πάρω.

Θα σπάω πλάκα με τη μεγάλη σου ανασφάλεια,

όσο μαλάκα θα με κλειδώνεις για ασφάλεια

προς την κοινωνία την αγνή μη διαφθείρω,

θα με κυκλώνεις με χίλια μάτια γύρω

να ζαλίζομαι και κουρασμένος να σου αφήνομαι.

Ρουφιάνε, πνίγομαι – γελάω, γιατί θίγομαι.

Εντάξει, ποτέ δεν ένοιωσα ελεύθερος·

ακόμα και σ’ αυτό έρχεσαι δεύτερος.

Πρώτα με στρίμωχνε η λογική μου,

όμως τα βρίσκαμε ήταν δική μου.

Εσύ από ποιο χρονοντούλαπο ξεφύτρωσες,

γιατί μ’ ανέβηκες στη πλάτη και με κύρτωσες,

θαρρείς μέ γλίτωσες – θα στο φυλάω,

θα σε τρελάνω - θα σου χαμογελάω.

Κάμερα στραμμένη πάνω μου στης πόλης το κέντρο

κι ένας μπάτσος μου ‘ρχεται στο ένα μέτρο

παίρνει πόζα και ρωτάει από που ‘σαι και που πας?

γιατί χαμογελάς?

Στο ‘πα και πριν – γιατί έτσι γουστάρω,

φτιάχνω χαμόγελο στη φάτσα μου και σου ποζάρω.

Γράψε με βίντεο να με κολλήσεις στο τοίχο·

κι αν είναι λίγα τα πειστήρια και θέλεις και ήχο,

στήσε αυτί όταν χτυπήσει το κινητό μου

– έτσι θα ξέρεις το κάθε μυστικό μου.

Έχω και στον σκληρό μου δίσκο κάτι αρχεία,

μ’ αν μπεις στο σπίτι μας, κάνε λιγάκι ησυχία.

Έχω ένα σκύλο που χιμάει στους ρουφιάνους μόνο·

μου ‘φερε παρτάλια έναν πριν από κάνα χρόνο

κι εκείνος δε μου γέλαγε – ακόμα τον ράβουν.

Πες τους να ’ρθουν γελαστοί, λοιπόν, να με συλλάβουν

- ξέρεις - εκείνοι που τρελαίνονται για τους μικρομπελάδες

που όσοι δε ‘γιναν μπάτσοι είναι σεκιουριτάδες·

εκτός κι αν αναλάβουνε που λες οι ειδικοί

κι έρθουν κατάσκοποι ψυχροπολεμικοί.

Ω! ρε, γλέντια - για ένα χαμόγελο μου

μπορεί και να τρυπώσετε και μέσα στ’ όνειρό μου.

Κι αν με χαλάσετε και δε χαμογελάω

θα βγάζω τον ανίκητο και θα σας κατουράω.

Skydiving...

2008-02-28T14:55:00.003+02:00

...και μετά ας πεθάνω... Ειλικρινά δεν είναι τέλειο?

ΟΥΣΤ!

2008-02-26T23:07:00.002+02:00

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΑ BLOGS!!!

Changes!

2008-02-23T00:36:00.003+02:00

Έλειπα λίγο καιρό και παρατήρησα αρκετές αλλαγές... Σε όποιον τομέα μπορείτε να φανταστείτε!

Αρχίζω...
Τα blogs εξαπλώνονται και στην Ελλάδα με μεγάλους ρυθμούς, η μουσική πλέον ειναι MP3, ο κόσμος δεν με αντιπαθεί πάρα πολύ, το internet δεν σταμάτησε να λειτουργεί απο τότε που χάλασε το pc μου, ο Μάκης είναι ο νέος Chuck Norris, ο Ολυμπίακος κοντεύει να χάσει το πρωτάθλημα (αν και στο τέλος θα το πάρει στα χαρτιά), κυκλοφορεί μια Ferrari στη περιοχή μου, τα μανιτάρια μου έκαναν θραύση, με έχει κυριεύσει μια απίστευτη απάθεια για τα πάντα, σταμάτησα να ακούω τα πάντα και το 'χω ρίξει στο ελληνικό ροκ, ο ΠΑΟΚ σε 3 συνεχόμενα παιχνίδια στη Τούμπα έκανε 3 sold out, κατάλαβα πως τελικά είμαι πολύ αναποφάσιστος, ο Θ. άλλαξε αριθμό, Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΗΤΑΝ ΕΔΩ!

Τι παίζει?

2008-02-11T22:57:00.000+02:00

Τον τελευταίο καιρό δεν έχω κάτι για να γράψω... Μπορεί να με απασχολούν άλλα θέματα αλλα χαλιέμαι όταν μπαίνω κ βλέπω πως έχω σταματήσει να γράφω! Ίσως βαρέθηκα την όλη φάση με το blog. Τώρα που όλος ο κόσμος αρχίζει να μαθαίνει τι είναι εγώ κλασικός ανάποδος τα παρατάω.
Λες?
Θα δούμε μωρέ... Μην αγχώνεστε!

Και έτσι για να επιστρέψω δείτε ένα βίντεο να σας βάλω σε σκέψεις...

Ήταν μια ταινία μηκρού μήκους του Mark Osborne την οποία πρωτοείδα στο "Ξενοδοχείον η Επανάληψη"... ο οποίος την είδε απο τον "ΠΡΕΖΑ TV".

Άντε, στο καλό! Ελπίζω να τα λέμε πιο σύντομα!

ΖΩΑ!!!

2008-02-05T15:42:00.000+02:00

ΖΩΑ!!!

Ψηφοφορία VIΙ

2008-01-30T22:49:00.001+02:00

Σχετικά με την ψηφοφορία που έτρεχε τόσο καιρό στο blog και αφορούσε την ηλικία των αναγνωστών, τα αποτελέσματα έχουν ώς εξής: Το 39% των αναγνωστών (9 άτομα) είναι στην ηλικία 15-18 χρόνων, το 17% (4 άτομα) είναι κάτω απο 15 χρονών. Το ποσοστό του 13% (3 άτομα) κατέλαβαν έκαστες οι ηλικίες 19-25, 25-30, 30-40 ενώ υπάρχει και ένας αναγνώστης που είναι πάνω απο 40 χρονών.
Σας ευχαριστώ για τις ψήφους σας! :P

Λήθη

2008-01-26T11:45:00.000+02:00

Πόσο όμορφα και αθώα χρόνια... Περασμένα χρόνια. Μου προκαλεί εντύπωση το πόσο συγκινήθηκα χθές βράδυ αλλά και τώρα ακόμη που το γράφω. Γύρισα βράδυ, όχι πολύ αργά, σπίτι με το ποδήλατο και κάθησα να πάρω καμιά ανάσα πριν ανέβω πάνω...

Ήταν ήσυχα. Πολύ ήσυχα! Ξαφνιάστηκα! Κάθισα στο πεζούλι που επι χρόνια μαζευόμασταν και περνούσαμε όλη τη μέρα εκεί. Παίζαμε και ποδόσφαιρο στο πεζοδρόμιο. Κι ας ήταν στενό, κι ας το ένα τέρμα δεν είχε δέντρο για δεξί δοκάρι, κι ας είχαμε ήδη παίξει όλο το πρωι και όλο το απόγεμα. Είμασταν ακόυραστοι. Παιδιά!!! Καμιά φορά που ερχόντουσαν στη γειτονιά μαζί μας και ο Π. ή ο Γ. που ήταν μεγαλύτεροι, όλοι αφοσιωμένοι μόνο αυτούς προσέχαμε. Ιστορίες απο το Γυμνάσιο μας έλεγαν, θυμάμε, και εμείς με τέτοια προσμονή θέλαμε να μεγαλώσουμε οι βλάκες...
Κρυφτό. Τι μεγάλο κεφάλαιο για τα παιδικά μου χρόνια! Το αθάνατο παιχνίδι!
Το πρώτο μου ποδήλατο. Βούτες μέχρι να μάθω...
Κοιτάω ξανά την άδεια γειτονιά... Μου λείπει ρε γαμώτο! Και έχω αρχίσει να πιστεύω πως δεν μπορώ να κάνω τίποτα πια. Τώρα κανείς δεν θα ασχοληθεί με την γειτονιά μας... Με την κολώνα που τότε είχαν γραφτεί οι πρώτοι "έρωτες". Γ+Α, Χ+Δ.. Κανείς δεν θα μάθει ποιά ήταν η μπροστά και ποιά η πίσω γειτονιά..

Τώρα τα παιδιά κάθονται στα σκαλοπάτια. Κάνουν skate και κάθονται γύρω απο ένα κινιτό τηλέφωνο για να ακούσουν μουσική ή να βλέπουν έναν να παίζει παιχνίδια! Και τι δεν θα 'δινα για να γινόμουν ξανά 10 χρονών... σπόρος!

Μελαγχόλησα... Έβαλα το ποδήλατο στην αποθηκούλα. Μέχρι και αυτό με συγκίνησε. Ακριβώς όπως έκανα τότε. . . τότε...

"I still feel like a child" -Aaron

Περί φιλίας ο λόγος

2008-01-25T16:22:00.000+02:00

Τι έχετε να πείτε για το θέμα ΦΙΛΙΑ? Υπάρχει? Και αν ναι τι απαιτείται για να κρατηθεί δυνατή μια πραγματική φιλία? Μήπως όλες οι φιλίες χαλάνε κάποτε? Γεννιούνται δυνατές φιλίες απο το πουθενά με την πρώτη γνωριμία? Ομαδικές φιλίες? Πιο δύσκολα?

..Τι να πω ρε παιδιά? Μπερδεύτηκα και είπα να πάρω τη βοήθεια του κοινού!
Τι γίνετε όταν όλοι οι φίλοι σου σε πουλήσουν? Όταν οι φιλίες σου σου βγούν σκάρτες?
Τι κάνετε όταν μια φιλία σας καταστρέφετε και δεν φταίτε γι' αυτό? Αν ο/η φίλος/η πάψει να σας καταλαβαίνει συνεχίζετε την φιλία και ας δεν "κολλάτε"?

Να μιλήσω με παραδείγματα..?

Θέμα 6ήμερη εκδρομή UPDATE: Δεν θα πάω τελικά... Αυτό! Με κρέμασε η παρέα απ' το σχολείο. Δεν είναι το παράδειγμα που με πείραξε, έτσι κι αλλιώς δεν πολυψηνόμουν αρχικά να πάω, αλλά γενικά ήθελα να πω κα΄που αυτά που προβληματίζομαι για το θέμα φιλία... Να ακούσω γνώμες.

Κατάθλιπτικιά...

2008-01-21T19:36:00.000+02:00

...απ' τη φύση της. Που τραγουδούν και οι Ρόδες.. (άσχετο).

Μέρα κατάθλιψης σήμερα. Όχι για μένα φυσικά!!!! Αλλά όπως υποστηρίζει ένας βρετανός γιατρός σήμερα, δηλαδή την τρίτη Δευτέρα κάθε νέου έτους, είναι η πιό καταθλιπτική μέρα για τους περισσότερους ανθρώπους διότι, όπως υποστηρίζει, λόγω του κακού καιρού, της υπερχρέωσης απο τις αγορές των γιορτών αλλά και εξαιτίας πολλών και διάφορων επιθυμιών που έμειναν ανεκπλήρωτες με την έλευση του νέου έτους η διάθεση των ανθρώπων είναι πολύ μικρή...

Τι να πώ..?!?! "Don't worry, be happy!"

Τα διαστημόπλοια

2008-01-20T19:01:00.000+02:00

"Απογειώνονται ξανά τα διαστημόπλοια..."

Αναπολώ μα δεν θυμάμαι...

2008-01-19T16:19:00.000+02:00

...ημερομηνίες!! Μεγάλο κακό αυτό. Βλέπω ανασκοπήσεις και απολογισμούς του 2007 παντού και δεν μπορώ να κάνω κι εγώ τον δικό μου.. Δεν μπορώ να θυμάμε ημερομηνίες απ' έξω και για πάντα.. πως να το κάνουμε?!?!
Θυμάμαι όμως περιστατικά.. όλα όμως, μέχρι και ασήμαντες λεπτομέρειες. Θυμάμε μερικά τηλέφωνα φίλων απ' έξω. Θυμάμαι γενέθλια φίλων. Αλλά ημερομηνίες κάποιων σημαντικών περιστατικών δεν μπορώ.
Λέτε να αρχίσω να γράφω κάτι σαν ημερολόγιο με τις καλές & κακές στιγμές για να τα θυμάμε?

Εκδρομή!!!

2008-01-11T17:07:00.000+02:00

Χαιρετώ! Τι κάνετε? Ελπίζω τέλεια!
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν σας αρέσει η 3η λυκείου.. Είναι τέλεια!!!!!! Ακούω τους πάντες να γκρινιάζουν για τη φετινή χρονιά αλλά εγώ την απολαμβάνω.. Είναι η τελευταία χρονιά στο σχολείο. Τί κι αν πρέπει να διαβάσω? Τόσα χρόνια δεν θυμάμε τον εαυτό μου να ανοίγει βιβλίο για να διαβάσει για την επόμενη μέρα στο σχολείο.. Ντάξει στα διαγωνίσματα μόνο και υπερβόλικα λίγες φορές στα τόσα χρόνια στο δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο... Κάποτε θα 'πρεπε να γίνει κι αυτό!

Χθες μας είπαν και για την εκδρομή μας.. την 6ήμερη! Θα πάμε στο Σάλτσμπουργκ, Ίνσμπουργκ και στην Πράγα και θα περάσουμε και απο Μόναχο! Μας είχαν πει πριν πολύ καιρό βασικά για την εκδρομή απλά χθες μας έδωσαν δηλώσεις να συμπληρώσουμε, κτλ.. Δεν είχα αποφασίσει αν θα πάω.. Μάλλον δεν θα πήγαινα αλλά με έπεισαν και αφού θα ρθει και ο Λ., που ήταν να μην έρθει κι αυτός τελευταία στιγμη, αποφάσισα να πάω και να περάσω ΓΑΜΑΤΑ κι ας μην έχω τις τρελές παρέες στο σχολείο (Δεν είχα. Γιατί τώρα μπορώ να πω πως έχω.. το 'νιωσα όταν με παρακάλαγαν να 'ρθω), κι ας μην μας αφήσουν να μην πίνουμε πολύ, κι ας χάσω 7 μέρες απ' το διάβασμα που είναι το πιο σημάντικο θέμα για φέτος για μένα! Βέβαια δεν τρελαίνομαι.. Δεν σκέφτομαι όλη μέρα πχ. την εκδρομή όπως κάποιοι άλλοι αλλά ας ελπίσουμε πως θα 'ναι καλά!!!

Αυτά! Ήθελα απλά να πώ κάτι για να ανανεώνεται και το blog... Βαρεθήκατε με τα ξύδια μες στη μούρη σας τόσες μέρες!
Άντε τα λέμε!

Υ.Γ.: Την Κυριακή θα πραγματοποιηθεί μιά «Έκθεση Ελεύθερης Καλλιτεχνικής Δημιουργίας» αλλά το σημαντικό της υπόθεσης είναι η συναυλία του Παύλου Παυλίδη με τους B-Movies και των ΜΠΛΕ! Όλα αυτά τα σκηνικά απο τις 11.00 μέχρι και τις 24.00 με ελεύθερη είσοδο..

Υ.Γ.2: Now Playing: LCD Soundsystem - Sound of Silver

Κάβα!!!

2008-01-07T14:53:00.001+02:00

Τα κλασικά αγαπημένα ποτά μου!!!
Μπύρα Βεργίνα, Ρετσίνα Μαλαματίνα και ουζάκι Βαρβαγιάννης Μπλέ.
Ε? Συμφωνείτε?

Ψηφοφορία VI

2008-01-06T17:22:00.000+02:00

Και ιδού τα αποτελέσματα της πρώτης ψηφοφορίας του 2008 που αφορούσε το 2007...
Το 21% δηλαδή 4 ψήφοι δηλώνουν οτι έμειναν ευχαριστημένοι απο το 2007, το 15% που αντιστοιχεί σε 3 άτομα είπε πως δεν ήταν ευχαριστημένοι απο τη χρονιά που μας πέρασε, 4 άτομα ακόμη το βρήκαν "έτσι κι έτσι" ενώ 8 άτομα (ποσοστό 42%) δεν γνωρίζουν οτι είχαμε 2007!!!!
Αυτάάάά..... Αντίοζ!

Republic 100,3 - MUTE OFF!

2008-01-02T20:03:00.000+02:00

Πάνε μέρες που ο αγαπημένος μας ραδιοφωνικός σταθμός Republic 100,3 δεν είναι όπως ήταν! Μετά απο ένα περιστατικό στα γραφεία του σταθμού στις 17/12 ο διευθυντής του σταθμού Νίκος Κομνηνός αλλά και όλα τα παιδιά (εκτός ενός) που έκαναν εκπομπή έφυγαν από τον σταθμό... Τους θέλουμε πίσω σε νέα συχνότητα και σύντομα! Radiolution Now!!!

To παρακάτω μήνυμα είναι από την ομάδα του Republic...

Αγαπητοί φίλοι, του Republic 100,3

θα θέλαμε καταρχήν να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη, αφοσίωση, πίστη, που δείξατε στη δουλειά μας από τον Ιούνιο του 2005 και που μοιραστήκαμε μαζί πολλές μουσικές ώρες.
Ο Νίκος Κομνηνός, η Μέμα Μπινοπούλου, ο Στέλιος Βρεττός, ο Χρήστος Πορτοκάλογλου, η Ελένη Τριφέρη, ο Νίκος Μαρκόπουλος, η Μιρέλλα Κάπα, η Βάσω Βλαχοπούλου, η Ντέμη Παπαδοπούλου, ο Κώστας Λιβανός, ο Απόστολος Αργαλιάς και όλοι όσοι δουλέψαμε μπροστά και πίσω από τα μικρόφωνα αυτού του ραδιοφώνου τα τελευταία 2,5 χρόνια, θα θέλαμε από καρδιάς να σας ευχαριστήσουμε για όλα όσα μας δώσατε, για όλα όσα μας κάνατε να νιώσουμε και για όλα όσα μοιραστήκατε μαζί μας από τις 11 Ιουνίου 2005, όταν ακούστηκε το 1ο τραγούδι στον Republic 100,3...
Σήμερα, Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2007, μια δυσάρεστη έκπληξη μας περίμενε το πρωί όταν ξεκίνησε το πρόγραμμά μας. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής του Στέλιου Βρεττού, μέσω της τεχνικής δ/νσης του ομίλου oπου ανήκει ο Republic 100,3 μας ανακοινώθηκε ότι πρέπει να σταματήσουμε την κανονική ροή του σταθμού και ότι απαγορεύεται η είσοδος στο ραδιόφωνο του δ/ντη προγράμματος Νίκου Κομνηνού. Ο Νίκος μέχρι εκείνη την ώρα δεν ήξερε τίποτε. Ήταν ο Στέλιος Βρεττός που τον ενημέρωσε τηλεφωνικά για το τι συμβαίνει στο ραδιόφωνο που έστησε ο Νίκος από το μηδέν.
Έπειτα από αυτή την απόφαση της διοίκησης, το ραδιόφωνο που λέγεται Republic 100,3 δεν είναι πια το ίδιο και αυτό δεν είναι δική μας επιλογή.
Όλοι εμείς, μια ομάδα που για πολλά χρόνια ονειρεύονταν να ξαναενωθεί και να κάνει αυτό που μέχρι χθες έκανε στον Republic 100,3, χωρίς δεύτερη σκέψη, με ομόφωνη απόφαση, δεν υπήρχε περίπτωση να διαπραγματευτεί την αυθαίρετη, άδικη και σχεδόν πραξικοπιματική αυτή ενέργεια - απομάκρυνση του δ/ντη προγράμματος χωρίς κοινοποιημένη αιτία.
Δεν υπήρχε περίπτωση να συμβιβαστούμε με μια τέτοια καταχρηστική απόφαση, αδικαιιολόγητη και τόσο υποχθόνια. Παρόλο που ζούμε σε εποχές που τα ΜΜΕ δεν δίνουν και τόση σημασία στον ανθρώπινο παράγοντα, ο Republic 100,3, έδωσε ακριβώς βάση στην αξία αυτού του παράγοντα. Και ακόμη και την τελευταία αυτή στιγμή, αυτή η ομάδα το αποδεικνύει ότι πάνω από όλα αυτό που μετράει είναι όλα για όσα προσπαθήσαμε: ήθος, συνέπεια, ιδέες, επικοινωνία και πάνω απ' όλα η μουσική,!
Ο Republic 100,3 δεν είναι απλά 5 μηχανήματα και 2 μικρά γραφεία στην Αριστοτέλους 7... Είστε όλοι εσείς που πιστέψατε σε ένα διαφορετικό ραδιόφωνο. Σε ένα ραδιόφωνο που ήθελε να ακούγεται καλά και όχι να μεταδίδει μόνο διαφημίσεις. Σε ένα ραδιόφωνο που σέβεται τον ακροατή του, γιατί δίχως τον ακροατή ραδιόφωνο δεν υφίσταται.
Στην παρούσα φάση, δεν μας επιτρέπεται να ανοίξουμε τα μικρόφωνα του Republic 100,3 βάσει απόφασης της Διοίκησης.
Το μόνο που θέλουμε να πούμε είναι ότι ο Republic 100,3 δεν θα είναι αυτός που ήταν.
Είστε πιο ωραίοι απ' ότι φανταζόμασταν και μας δίνετε τη δύναμη να συνεχίσουμε... Θα τα ξαναπούμε σύντομα, αλλά όχι στους 100,3...

Το MySpace: http://www.myspace.com/republicradio
Ένα fan site:http://www.republiccomeback.com/

Happy New Fear

2008-01-01T21:44:00.001+02:00

Happy New Fear

Trainspotting

2007-12-30T22:02:00.001+02:00

"I choose not to choose life..."

Διακοπές!

2007-12-30T21:26:00.000+02:00

...Μου την δίνουν οι αρρώστιες! Ακόμη και ένα κρύωμα σαν αυτό που με ταλαιπωρεί είναι χαζό! Κατα τ' άλλα οι διακοπές πάνε τέλεια!! :-D
Διαβάζω κιόλλας γιατί φέτος είναι απαραίτητο όπως κατάλαβα.. Αλλά όλα μια χαρά. Βγαίνω και κάθε βράδυ, αρκεί να μην πίνω πολύ γιατί τα πρωινά διαβάζω, πήγαμε και την εκδρομή μας στον Χορτιάτη την Παρασκευή (μάλλον εκεί κρύωσα) και αύριο κατά πάσα πιθανότητα θα πάμε για Disco Party!!!!! Υeah!!!!

Αύριο λοιπόν στις 24.00 η ώρα θα αλλάξει και ο χρόνος... Άλλος ένας χρόνος φεύγει, ένας καινούριος έρχεται, μπλα, μπλα, μπλα... Θα κάνω και τον συνηθισμένο απολογισμό με τον εαυτό μου για την χρονιά που πέρασε. Πολύ με αρέσει αυτό το κομμάτι της τελευταίας μέρας του χρόνου! Συνειδητοποιείς τα σημαντικά πράγματα αλλά και τα λάθη που έκανες. Τις ωραίες αλλά και τις άσχημες στιγμές που πέρασες μες στη χρονιά.

Να φανταστώ πως πάλι θα έρθει στην Θεσσαλονίκη το 2008 τρία λεπτά νωρίτερα απο κάθε άλλη πόλη... Καλή φάση!

Άντε τα λέμε.. Καλή χρονιά σε όλους γιατί μάλλον δεν θα ξαναγράψω μέχρι την αλλαγή του χρόνου!

Το μπλέ πουλί

2007-12-29T22:17:00.000+02:00

Τα τεστ αυτά είναι μια ιδέα του διάσημου Ιάπωνα ψυχολόγου Ισάμου Σάιτο τα οποία αναπτύχθηκαν σε συνεργασία με τον Τανταχίκο Ναγκάο, δημοσιογράφο και τηλεπαρουσιαστή.

4 οδηγίες για τα τεστ

1.Απαντήστε αυθόρμητα
2.Να είστε ειλικρινής με τον ευατό σας
3.Μην διαβάζετε απο πριν τις λύσεις
4.Μην προσπαθείστε να μαντέψετε τις απαντήσεις

Το μπλε πουλί

Μια μέρα ενα μπλε πουλί μπαίνει απο το παραθυρο στο δωματιο σας και παγιδεύεται. Κατι σας ελκύει σε αυτό το πουλί και αποφασίζετε να το κρατήσετε. Ομως κατά παράξενο τρόπο την άλλη μέρα το πουλί έχει γίνει κίτρινο. Αυτό το περίεργο πουλί αλλάζει χρώμα. Την νύχτα και τη μεθεπόμενη μέρα γίνεται κόκκινο. Το τέταρτο πρωί έχει γίνει μαύρο. Τι χρώμα είναι το πουλί την πέμπτη μέρα?

1.Εμεινε μαύρο
2.Ξαναέγινε μπλε
3.Έγινε άσπρο
4.Έγινε χρυσό

Ο συμβολισμός. Το πουλί που μπήκε στο δωμάτιο σας μοιάζει να είναι ένα σημάδι αλλαγής. Οταν ξαφνικά αλλαξε χρώμα, φοβηθήκατε οτι η ευτυχία δεν θα κρατήσει. Η αντιδραση σας σε αυτή την κατάσταση είναι ενδεικτική του πώς αντιδράτε μπροστά στις δυσκολίες και στις αβεβαιότητες της ζωής.

Απαντήσεις
1.Οσοι είπαν ότι το πουλί έμεινε μαύρο έχουν μια απαισιόδοξη άποψη για την ζωή.
2.Οσοι είπαν ότι το πουλί ξαναέγινε μπλε είναι συγκρατημένα αισιόδοξοι.
3.Οσοι είπαν ότι το πουλί έγινε άσπρο είναι άτομα ήσυχα που ξέρουν να παίρνουν αποφάσεις όταν πιεστούν.
4.Όσοι είπαν ότι το πουλί έγινε χρυσό μπορούν να χαρακτηριστούν άφοβοι.

Πάμε στοίχημα!

2007-12-24T11:40:00.001+02:00

Προχθές το πρωί εκεί που πίναμε το ρόφημά μας στο Αστόρια πέταξε μια ιδέα ο ο φίλος μου ο Γ. να παίξουμε κανα στοιχηματάκι μπας και βγάλουμε λεφτά για να περάσουμε τις γιορτές άνετα. Ο καμένος ο Π. είχε μαζί του ένα κουπόνι και αρχίσαμε για πλάκα να βλέπουμε αγώνες... Ας μην σας τα πολυλογώ, βρήκαμε 5 αγώνες αρκετά καλους αλλά όχι στάνταρ! Αποφασίσαμε να το παίξουμε! Βάλαμε 1 € ο καθένας. Το βράδυ είχαμε κερδίσει!!!!!!! Ήπιαμε φυσικά για να γιορτάσουμε τα κέρδη μας... Ο Γ. που ήθελε να παίξει το ίδιο στοίχημα μόνος του έπαιξε περισσότερα... και φυσικά κέδισε και περισσότερα!

Ο.Π.Α.Π. και κ. Κόκκαλη είστε κατά 190 € φτωχότεροι! Δεν σας νοιάζει και πολύ αλλά γουστάρουμε τρελά να σας παίρνουμε τα χρήματα!!!

Κατσαρίδα

2007-12-23T22:19:00.000+02:00

Πρίν καμιά ώρα γύρισα απο τη θεατρική παράσταση "Κατσαρίδα" που παίζεται εδώ και λίγο καιρό στη πόλη μας!
Είχα ακούσει τα καλύτερα για τη παράσταση και ένιωθα μειονεκτικά που δεν την είδα... Έτσι αφού πήρε ακόμη μια βδομάδα είπα να πάω να δω την περιβόητη κατσαρίδα!

Πολύ με άρεσε! Αρκετό γέλιο, ταλαντούχοι ηθοποιοί, παιχνίδι με το κοινό, προβολή βίντεο, ωραία μουσική και γενικά αξίζει όλα όσα, καλά, λέγονται.

Γενικά το σενάριο είναι η προσπάθεια μιάς "ντανταϊστικης" κατσαρίδας να πραγματοποιήσει το όνειρό της, δηλαδή να πάει στο φεγγάρι... Όμορφο βρήκα επίσης το νόημα ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο!

Έτσι λοιπόν σας προτείνω να την δείτε αυτή την κατσαρίδα και να μου πείτε τις δικές σας εντυπώσεις, καλές ή κακές.

Συντελεστές της παράστασης:
Κείμενο - Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαυρογεωργίου
Μουσική: Κώστας Γάκης
Κοστούμια: Γεωργία Μπαμπαλού
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Φακούρας
Παίζουν οι ηθοποιοί: Μιχάλης Οικονόμου, Γιώργος Παπαγεωργίου

Θέατρο Εγνατία, Πατριάρχου 1, Πλατεία Αγίας Σοφίας, Θεσσαλονίκη
Τηλ:. 2310-225172
Πληροφορίες: 2310-428007
Παραστάσεις: Τετάρτη-Πέμπτη-Παρασκευή: 21.30, Σάββατο-Κυριακή: 19.00-21.30
Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος:19€, φοιτητικό-μαθητικό:15€

Υο-Υο!

2007-12-19T00:41:00.000+02:00

Καλημέρα ρε παιδιά! Τι κάνετε? Εγώ τέλεια...
Ξέρετε τι πεθύμησα σήμερα έτσι στο άσχετο? Ένα γιο-γιό!!!!!
Ναι αυτά τα στρογυλλά με το σχοινάκι που παίζαμε μικρότεροι και χαιρόμασταν.. Ένα σαν αυτό της εικόνας...

Ξέρω είναι πολύ άκυρο αλλά τι να κάνω ρε 'σείς?!?! Αυτό μου ήρθε, ήθελα να γράψω και σας το είπα!

Πείτε τίποτα κι εσείς... Τι σας έλειψε απο όταν είσασταν μικροί (όχι οτι μεγαλώσαμε αλλα έτσι να λέμε)?

Υ.Γ.: Προς Orion, ξέρω τι θα πεις... αρχίζει απο Πά- και τελειώνει σε -ουερ!!!!!!! : P
Υ.Γ. 2: Υο! Μ' αρέσει να παίζω με ΥοΥο!!!!
Υ.Γ. 3: Χιόνισε!!!!! Έλιωσε... :'(

Αργοπεθαίνει όποιος...

2007-12-16T16:51:00.000+02:00

φωτο: stef_ramone

Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο " ι " αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια , που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα. Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του. Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

-Pablo Neruda ( Μετάφραση από Ιταλική δημοσίευση : Βασίλη Χατζηγιάννη )

Κ.Βητα - Άργος

2007-12-13T21:44:00.000+02:00

Μετά απο πολλές ακροάσεις του καινούριου δίσκου του Κ.Βητα έβγαλα το συμπέρασμα πως είναι ένας ακόμη καταπληκτικός δίσκος απο έναν καταπληκτικό καλλιτέχνη. Ένας πάρα πολύ δημιουργικός συνθέτης και τραγουδιστής μας προσφέρει το νέο του cd που ονομάζεται "Άργος". Τίτλος παρμένος όπως ο ίδιος λέει απο το πιστό σκυλί του Οδυσσέα...

Βάζοντας το πρώτο cd να παίξει θα ακούσουμε ένα μουσικό μίγμα με κλασικές προτιμίσεις του Κωνσταντίνου Β. όπως electronica, dance αλλά και minimal μέχρι και ambient ήχους! Η φωνή γνωστή, οι στίχοι τέλειοι! Μ' αρέσουν πάρα πολύ αυτό το μπλέξιμο όλων αυτών των ηλεκτρονικών στοιχείων με την δόση samples και τους παράξενους στίχους που σε στέλνουν σε εποχή ΣΝ. Παράλληλα σε προσγειώνει με κάποια ακουστικά κομμάτια που σίγουρα αποδίδουν πολύ καλά μέσα σ' αυτό το μουσικό χαλί! Αφού τελειώνει το πρώτο cd το οποίο έχει και ένα ghost track (σύνολο 14 τραγούδια δηλαδή) πάμε απ' ευθείας στο δεύτερο...

Πώς να το περιγράψεις... Ακούγοντας αυτή τη μουσική (μόνο μουσική είναι το 2ο cd) σου δημιουργούνται τόσες εικόνες... Οι ήχοι διαφέρουν λιγάκι απο τον πρώτο δίσκο καθώς ένα πιο ήπιο κλίμα βρίσκεται στον δεύτερο δίσκο με την προσθήκη περισσότερων οργάνων. Ένα αποτέλεσμα πολύ όμορφο! Ιδιαίτερο... Μας μάγεψε πάλι ο Κ.Βητα με τις μουσικές του. Μέχρι και το artwork του δίσκου φαντάζει τόσο απλό αλλά ταυτόχρονα τόσο...... τόσο!

Προερχόμενος πάντα, όπως γνωρίζετε, απο την πολύ μεγάλη επιτυχία που έκανε με τον δίσκο "2" που υπήρξε μουσική υπόκρουση στο θετρικό "2" το οποίο ποτέ δυστηχώς δεν ήρθε στην Θεσ/νίκη (πάλι οι προνομιούχοι Αθηναίοι το απόλαυσαν) έγραψε έναν καταπληκτικό 2πλό δίσκο με τον οποίον επέστρεψε δυναμικά στον χώρο που τον συνηθίσαμε.. Στον χώρο που λίγα άτομα στην Έλλάδα μπόρεσαν να ανέβουν τόσο ψηλά! Αν σας άρεσαν αυτά που φανταστήκατε για αυτόν τον δίσκο πηγαίντε και αγοράστε το "Άργος"...

There is always hope

2007-12-09T21:43:00.000+02:00

by: Banksy

Φωτιές στα Ντεπώ...

2007-12-06T00:05:00.000+02:00

(Χθές βράδυ) Ξαπλώνω ανάσκελα στο κρεβάτι... τα πάντα κλειστά. Την είχα πέσει για ύπνο και άνοιξα το ράδιο... έπαιζε ένα απ' τα αγαπημένα μου τραγούδια, το "Φωτιά στο Λιμάνι" απο Ξύλινα Σπαθιά. Καθώς το άκουγα σκεφτόμουν διάφορα. Τη διάλυση αυτής της μπάντας που είχε προσφέρει τόσα πολλά και είχε σίγουρα άλλα τόσα που έμειναν θάμένα, κρυμμένα απο τον κόσμο. Έναν κόσμο που τους λάτρεψε και ακόμη συνεχίζει να τους ακούει με την ίδια καλή διάθεση μα με μια μελανχολική σκοπιά πλέον.
Γιατί τόσα πράγματα να πηγαίνουν λάθος? Γιατί οι άνθρωποι να χάνουν την πορεία τους? Μισαλοδοξία και εγωισμός. Και δεν μιλάω μόνο για το πιό πάνω παράδειγμα αλλά όλα αυτά τα συναντάμε στη καθημερινότητά μας. Χιλιάδες συμπτώσεις που δεν μας οφελεί καμιά τους. Όλες για το κακό μας.

Υπάρχουν και χειρότερα θα βιαστείτε να πείτε πολλοί και εμείς ασχολούμαστε με μικροπροβλήματα... Μικρά που τα αφήνουμε στην άκρη και γίνονται τεράστια. Αδιαφορία.
Άλλωστε γιατί να κοιτάμε πάντα τα χειρότερα? Προσπαθούμε να φτιάξουμε τη ζωή μας και όχι να την χαλάσουμε. Αφήστε τους ταλαιπωρημένους έρωτες και αναλωθείτε σε κάτι άλλο. Κάτι πιό διασκεδαστικό και αποδοτικό. Καλές και οι αγάπες αλλά πάντα να υπάρχει και κάποιο όριο. "Παν μέτρον άριστον".

Ζήσε τη ζωή σου όπως τη θέλεις εσύ και μη κάνεις το λάθος να δώσεις την ευκαιρία να σου ελέγξουν άλλοι τη ψυχή σου. Ζήσε το σήμερα. Ζήσε σαν να είναι η τελευταία σου μέρα. Μπορεί και να 'ναι! Μελανχόλησε. Θυμίσου. Κάνε αυτό που θέλεις και γράψε τους άλλους. Επαναστατήστε λιγάκι μέσα σας αλλά μη ξεχνάτε πως δεν είναι πάντα καλή η επανάσταση. Μη χαλιέστε για ασήμαντα πράματα. Κάπου το διάβασα αυτό (δε θυμάμε που)... «Σκέψου αυτό που σε στεναχωρεί και σε δυσκολεύει και μετά φαντάσου τον εαυτό σου 20 χρόνια αργότερα να γελάς και να χλευάζεις τον ίδιο σου τον εαυτό που σε απασχολούσαν θέματα σαν και αυτά». Πιστεύω θα νιώσετε κάπως καλύτερα. Αν όχι πιείτε για να ξεχάσετε!

Καληνύχτα απο μένα και αντίο!
Ισως να κάνετε καιρό να με ξαναδείτε... ίσως και όχι! Θα δείξει...

"Θα 'μαι πάντα εγώ μες στο όπλο σου η σφαίρα..."

Frozen

2007-12-03T15:28:00.000+02:00

"You only see what your eyes want to see..."