"Κάμερα στραμένη πάνω μου"

...Δυστυχώς έτσι έχουν τα πράματα. Φοβερό κομμάτι απο τους Αctive Μember. Ακούστε το και απο το player του blog και δώστε βάση στους στίχους.. Όποιος πήγε στη συναυλία τη Παρασκευή ας πει εντυπώσεις!

Κάμερα στραμμένη πάνω μου

στίχοι-ερμηνεία: Active Member

Κάμερα στραμμένη πάνω μου στης πόλης το κέντρο

κι ένας μπάτσος δίπλα μου κατουράει σε δέντρο·

και συγχρόνως με ρωτάει από που ‘σαι και που πας?

γιατί χαμογελάς

Κι αφού τον τινάζει ελαφρά έρχεται στο ένα μέτρο,

δείχνει στην κάμερα να ζουμάρει κέντρο·

παίρνει πόζα και ρωτάει από πού ‘σαι και που πας,
γιατί χαμογελάς

Γιατί έτσι – έτσι γουστάρω,

κάτω απ’ του νόμου το μάτι στέκομαι και ποζάρω,

χαμογελάω – χωρίς δεύτερη σκέψη,

αλλιώς ρουφιάνε θα μου σαλέψει.

Μπήκες στο σπίτι μου και στη δουλειά μου,

στο σχολειό, στο κρεβάτι μου και στη κοιλιά μου,

στα όνειρα μου – ξέρεις τι αγοράζω και τι πουλάω

- μη με ρωτάς, λοιπόν, γιατί χαμογελάω.

Γιατί έτσι – απλά γουστάρω·

στα σοβαρά δε πρόκειται ποτέ μου να σε πάρω.

Θα σπάω πλάκα με τη μεγάλη σου ανασφάλεια,

όσο μαλάκα θα με κλειδώνεις για ασφάλεια

προς την κοινωνία την αγνή μη διαφθείρω,

θα με κυκλώνεις με χίλια μάτια γύρω

να ζαλίζομαι και κουρασμένος να σου αφήνομαι.

Ρουφιάνε, πνίγομαι – γελάω, γιατί θίγομαι.

Εντάξει, ποτέ δεν ένοιωσα ελεύθερος·

ακόμα και σ’ αυτό έρχεσαι δεύτερος.

Πρώτα με στρίμωχνε η λογική μου,

όμως τα βρίσκαμε ήταν δική μου.

Εσύ από ποιο χρονοντούλαπο ξεφύτρωσες,

γιατί μ’ ανέβηκες στη πλάτη και με κύρτωσες,

θαρρείς μέ γλίτωσες – θα στο φυλάω,

θα σε τρελάνω - θα σου χαμογελάω.

Κάμερα στραμμένη πάνω μου στης πόλης το κέντρο

κι ένας μπάτσος μου ‘ρχεται στο ένα μέτρο

παίρνει πόζα και ρωτάει από που ‘σαι και που πας?

γιατί χαμογελάς?

Στο ‘πα και πριν – γιατί έτσι γουστάρω,

φτιάχνω χαμόγελο στη φάτσα μου και σου ποζάρω.

Γράψε με βίντεο να με κολλήσεις στο τοίχο·

κι αν είναι λίγα τα πειστήρια και θέλεις και ήχο,

στήσε αυτί όταν χτυπήσει το κινητό μου

– έτσι θα ξέρεις το κάθε μυστικό μου.

Έχω και στον σκληρό μου δίσκο κάτι αρχεία,

μ’ αν μπεις στο σπίτι μας, κάνε λιγάκι ησυχία.

Έχω ένα σκύλο που χιμάει στους ρουφιάνους μόνο·

μου ‘φερε παρτάλια έναν πριν από κάνα χρόνο

κι εκείνος δε μου γέλαγε – ακόμα τον ράβουν.

Πες τους να ’ρθουν γελαστοί, λοιπόν, να με συλλάβουν

- ξέρεις - εκείνοι που τρελαίνονται για τους μικρομπελάδες

που όσοι δε ‘γιναν μπάτσοι είναι σεκιουριτάδες·

εκτός κι αν αναλάβουνε που λες οι ειδικοί

κι έρθουν κατάσκοποι ψυχροπολεμικοί.

Ω! ρε, γλέντια - για ένα χαμόγελο μου

μπορεί και να τρυπώσετε και μέσα στ’ όνειρό μου.

Κι αν με χαλάσετε και δε χαμογελάω

θα βγάζω τον ανίκητο και θα σας κατουράω.

Skydiving...

...και μετά ας πεθάνω... Ειλικρινά δεν είναι τέλειο?

ΟΥΣΤ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΑ BLOGS!!!

Changes!

Έλειπα λίγο καιρό και παρατήρησα αρκετές αλλαγές... Σε όποιον τομέα μπορείτε να φανταστείτε!

Αρχίζω...
Τα blogs εξαπλώνονται και στην Ελλάδα με μεγάλους ρυθμούς, η μουσική πλέον ειναι MP3, ο κόσμος δεν με αντιπαθεί πάρα πολύ, το internet δεν σταμάτησε να λειτουργεί απο τότε που χάλασε το pc μου, ο Μάκης είναι ο νέος Chuck Norris, ο Ολυμπίακος κοντεύει να χάσει το πρωτάθλημα (αν και στο τέλος θα το πάρει στα χαρτιά), κυκλοφορεί μια Ferrari στη περιοχή μου, τα μανιτάρια μου έκαναν θραύση, με έχει κυριεύσει μια απίστευτη απάθεια για τα πάντα, σταμάτησα να ακούω τα πάντα και το 'χω ρίξει στο ελληνικό ροκ, ο ΠΑΟΚ σε 3 συνεχόμενα παιχνίδια στη Τούμπα έκανε 3 sold out, κατάλαβα πως τελικά είμαι πολύ αναποφάσιστος, ο Θ. άλλαξε αριθμό, Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΗΤΑΝ ΕΔΩ!

Τι παίζει?

Τον τελευταίο καιρό δεν έχω κάτι για να γράψω... Μπορεί να με απασχολούν άλλα θέματα αλλα χαλιέμαι όταν μπαίνω κ βλέπω πως έχω σταματήσει να γράφω! Ίσως βαρέθηκα την όλη φάση με το blog. Τώρα που όλος ο κόσμος αρχίζει να μαθαίνει τι είναι εγώ κλασικός ανάποδος τα παρατάω.
Λες?
Θα δούμε μωρέ... Μην αγχώνεστε!

Και έτσι για να επιστρέψω δείτε ένα βίντεο να σας βάλω σε σκέψεις...



Ήταν μια ταινία μηκρού μήκους του Mark Osborne την οποία πρωτοείδα στο "Ξενοδοχείον η Επανάληψη"... ο οποίος την είδε απο τον "ΠΡΕΖΑ TV".

Άντε, στο καλό! Ελπίζω να τα λέμε πιο σύντομα!

ΖΩΑ!!!

ΖΩΑ!!!

Ψηφοφορία VIΙ

Σχετικά με την ψηφοφορία που έτρεχε τόσο καιρό στο blog και αφορούσε την ηλικία των αναγνωστών, τα αποτελέσματα έχουν ώς εξής: Το 39% των αναγνωστών (9 άτομα) είναι στην ηλικία 15-18 χρόνων, το 17% (4 άτομα) είναι κάτω απο 15 χρονών. Το ποσοστό του 13% (3 άτομα) κατέλαβαν έκαστες οι ηλικίες 19-25, 25-30, 30-40 ενώ υπάρχει και ένας αναγνώστης που είναι πάνω απο 40 χρονών.
Σας ευχαριστώ για τις ψήφους σας! :P

Λήθη

Πόσο όμορφα και αθώα χρόνια... Περασμένα χρόνια. Μου προκαλεί εντύπωση το πόσο συγκινήθηκα χθές βράδυ αλλά και τώρα ακόμη που το γράφω. Γύρισα βράδυ, όχι πολύ αργά, σπίτι με το ποδήλατο και κάθησα να πάρω καμιά ανάσα πριν ανέβω πάνω...

Ήταν ήσυχα. Πολύ ήσυχα! Ξαφνιάστηκα! Κάθισα στο πεζούλι που επι χρόνια μαζευόμασταν και περνούσαμε όλη τη μέρα εκεί. Παίζαμε και ποδόσφαιρο στο πεζοδρόμιο. Κι ας ήταν στενό, κι ας το ένα τέρμα δεν είχε δέντρο για δεξί δοκάρι, κι ας είχαμε ήδη παίξει όλο το πρωι και όλο το απόγεμα. Είμασταν ακόυραστοι. Παιδιά!!! Καμιά φορά που ερχόντουσαν στη γειτονιά μαζί μας και ο Π. ή ο Γ. που ήταν μεγαλύτεροι, όλοι αφοσιωμένοι μόνο αυτούς προσέχαμε. Ιστορίες απο το Γυμνάσιο μας έλεγαν, θυμάμε, και εμείς με τέτοια προσμονή θέλαμε να μεγαλώσουμε οι βλάκες...
Κρυφτό. Τι μεγάλο κεφάλαιο για τα παιδικά μου χρόνια! Το αθάνατο παιχνίδι!
Το πρώτο μου ποδήλατο. Βούτες μέχρι να μάθω...
Κοιτάω ξανά την άδεια γειτονιά... Μου λείπει ρε γαμώτο! Και έχω αρχίσει να πιστεύω πως δεν μπορώ να κάνω τίποτα πια. Τώρα κανείς δεν θα ασχοληθεί με την γειτονιά μας... Με την κολώνα που τότε είχαν γραφτεί οι πρώτοι "έρωτες". Γ+Α, Χ+Δ.. Κανείς δεν θα μάθει ποιά ήταν η μπροστά και ποιά η πίσω γειτονιά..

Τώρα τα παιδιά κάθονται στα σκαλοπάτια. Κάνουν skate και κάθονται γύρω απο ένα κινιτό τηλέφωνο για να ακούσουν μουσική ή να βλέπουν έναν να παίζει παιχνίδια! Και τι δεν θα 'δινα για να γινόμουν ξανά 10 χρονών... σπόρος!

Μελαγχόλησα... Έβαλα το ποδήλατο στην αποθηκούλα. Μέχρι και αυτό με συγκίνησε. Ακριβώς όπως έκανα τότε. . . τότε...

"I still feel like a child" -Aaron

Περί φιλίας ο λόγος

Τι έχετε να πείτε για το θέμα ΦΙΛΙΑ? Υπάρχει? Και αν ναι τι απαιτείται για να κρατηθεί δυνατή μια πραγματική φιλία? Μήπως όλες οι φιλίες χαλάνε κάποτε? Γεννιούνται δυνατές φιλίες απο το πουθενά με την πρώτη γνωριμία? Ομαδικές φιλίες? Πιο δύσκολα?

..Τι να πω ρε παιδιά? Μπερδεύτηκα και είπα να πάρω τη βοήθεια του κοινού!
Τι γίνετε όταν όλοι οι φίλοι σου σε πουλήσουν? Όταν οι φιλίες σου σου βγούν σκάρτες?
Τι κάνετε όταν μια φιλία σας καταστρέφετε και δεν φταίτε γι' αυτό? Αν ο/η φίλος/η πάψει να σας καταλαβαίνει συνεχίζετε την φιλία και ας δεν "κολλάτε"?

Να μιλήσω με παραδείγματα..?

Θέμα 6ήμερη εκδρομή UPDATE: Δεν θα πάω τελικά... Αυτό! Με κρέμασε η παρέα απ' το σχολείο. Δεν είναι το παράδειγμα που με πείραξε, έτσι κι αλλιώς δεν πολυψηνόμουν αρχικά να πάω, αλλά γενικά ήθελα να πω κα΄που αυτά που προβληματίζομαι για το θέμα φιλία... Να ακούσω γνώμες.

Κατάθλιπτικιά...

...απ' τη φύση της. Που τραγουδούν και οι Ρόδες.. (άσχετο).

Μέρα κατάθλιψης σήμερα. Όχι για μένα φυσικά!!!! Αλλά όπως υποστηρίζει ένας βρετανός γιατρός σήμερα, δηλαδή την τρίτη Δευτέρα κάθε νέου έτους, είναι η πιό καταθλιπτική μέρα για τους περισσότερους ανθρώπους διότι, όπως υποστηρίζει, λόγω του κακού καιρού, της υπερχρέωσης απο τις αγορές των γιορτών αλλά και εξαιτίας πολλών και διάφορων επιθυμιών που έμειναν ανεκπλήρωτες με την έλευση του νέου έτους η διάθεση των ανθρώπων είναι πολύ μικρή...

Τι να πώ..?!?! "Don't worry, be happy!"

Τα διαστημόπλοια

"Απογειώνονται ξανά τα διαστημόπλοια..."

Αναπολώ μα δεν θυμάμαι...

...ημερομηνίες!! Μεγάλο κακό αυτό. Βλέπω ανασκοπήσεις και απολογισμούς του 2007 παντού και δεν μπορώ να κάνω κι εγώ τον δικό μου.. Δεν μπορώ να θυμάμε ημερομηνίες απ' έξω και για πάντα.. πως να το κάνουμε?!?!
Θυμάμαι όμως περιστατικά.. όλα όμως, μέχρι και ασήμαντες λεπτομέρειες. Θυμάμε μερικά τηλέφωνα φίλων απ' έξω. Θυμάμαι γενέθλια φίλων. Αλλά ημερομηνίες κάποιων σημαντικών περιστατικών δεν μπορώ.
Λέτε να αρχίσω να γράφω κάτι σαν ημερολόγιο με τις καλές & κακές στιγμές για να τα θυμάμε?

Εκδρομή!!!

Χαιρετώ! Τι κάνετε? Ελπίζω τέλεια!
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν σας αρέσει η 3η λυκείου.. Είναι τέλεια!!!!!! Ακούω τους πάντες να γκρινιάζουν για τη φετινή χρονιά αλλά εγώ την απολαμβάνω.. Είναι η τελευταία χρονιά στο σχολείο. Τί κι αν πρέπει να διαβάσω? Τόσα χρόνια δεν θυμάμε τον εαυτό μου να ανοίγει βιβλίο για να διαβάσει για την επόμενη μέρα στο σχολείο.. Ντάξει στα διαγωνίσματα μόνο και υπερβόλικα λίγες φορές στα τόσα χρόνια στο δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο... Κάποτε θα 'πρεπε να γίνει κι αυτό!

Χθες μας είπαν και για την εκδρομή μας.. την 6ήμερη! Θα πάμε στο Σάλτσμπουργκ, Ίνσμπουργκ και στην Πράγα και θα περάσουμε και απο Μόναχο! Μας είχαν πει πριν πολύ καιρό βασικά για την εκδρομή απλά χθες μας έδωσαν δηλώσεις να συμπληρώσουμε, κτλ.. Δεν είχα αποφασίσει αν θα πάω.. Μάλλον δεν θα πήγαινα αλλά με έπεισαν και αφού θα ρθει και ο Λ., που ήταν να μην έρθει κι αυτός τελευταία στιγμη, αποφάσισα να πάω και να περάσω ΓΑΜΑΤΑ κι ας μην έχω τις τρελές παρέες στο σχολείο (Δεν είχα. Γιατί τώρα μπορώ να πω πως έχω.. το 'νιωσα όταν με παρακάλαγαν να 'ρθω), κι ας μην μας αφήσουν να μην πίνουμε πολύ, κι ας χάσω 7 μέρες απ' το διάβασμα που είναι το πιο σημάντικο θέμα για φέτος για μένα! Βέβαια δεν τρελαίνομαι.. Δεν σκέφτομαι όλη μέρα πχ. την εκδρομή όπως κάποιοι άλλοι αλλά ας ελπίσουμε πως θα 'ναι καλά!!!

Αυτά! Ήθελα απλά να πώ κάτι για να ανανεώνεται και το blog... Βαρεθήκατε με τα ξύδια μες στη μούρη σας τόσες μέρες!
Άντε τα λέμε!

Υ.Γ.: Την Κυριακή θα πραγματοποιηθεί μιά «Έκθεση Ελεύθερης Καλλιτεχνικής Δημιουργίας» αλλά το σημαντικό της υπόθεσης είναι η συναυλία του Παύλου Παυλίδη με τους B-Movies και των ΜΠΛΕ! Όλα αυτά τα σκηνικά απο τις 11.00 μέχρι και τις 24.00 με ελεύθερη είσοδο..

Υ.Γ.2: Now Playing: LCD Soundsystem - Sound of Silver

Κάβα!!!

Τα κλασικά αγαπημένα ποτά μου!!!
Μπύρα Βεργίνα, Ρετσίνα Μαλαματίνα και ουζάκι Βαρβαγιάννης Μπλέ.
Ε? Συμφωνείτε?

Ψηφοφορία VI

Και ιδού τα αποτελέσματα της πρώτης ψηφοφορίας του 2008 που αφορούσε το 2007...
Το 21% δηλαδή 4 ψήφοι δηλώνουν οτι έμειναν ευχαριστημένοι απο το 2007, το 15% που αντιστοιχεί σε 3 άτομα είπε πως δεν ήταν ευχαριστημένοι απο τη χρονιά που μας πέρασε, 4 άτομα ακόμη το βρήκαν "έτσι κι έτσι" ενώ 8 άτομα (ποσοστό 42%) δεν γνωρίζουν οτι είχαμε 2007!!!!
Αυτάάάά..... Αντίοζ!

Republic 100,3 - MUTE OFF!

Πάνε μέρες που ο αγαπημένος μας ραδιοφωνικός σταθμός Republic 100,3 δεν είναι όπως ήταν! Μετά απο ένα περιστατικό στα γραφεία του σταθμού στις 17/12 ο διευθυντής του σταθμού Νίκος Κομνηνός αλλά και όλα τα παιδιά (εκτός ενός) που έκαναν εκπομπή έφυγαν από τον σταθμό... Τους θέλουμε πίσω σε νέα συχνότητα και σύντομα! Radiolution Now!!!

To παρακάτω μήνυμα είναι από την ομάδα του Republic...

Αγαπητοί φίλοι, του Republic 100,3

θα θέλαμε καταρχήν να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη, αφοσίωση, πίστη, που δείξατε στη δουλειά μας από τον Ιούνιο του 2005 και που μοιραστήκαμε μαζί πολλές μουσικές ώρες.
Ο Νίκος Κομνηνός, η Μέμα Μπινοπούλου, ο Στέλιος Βρεττός, ο Χρήστος Πορτοκάλογλου, η Ελένη Τριφέρη, ο Νίκος Μαρκόπουλος, η Μιρέλλα Κάπα, η Βάσω Βλαχοπούλου, η Ντέμη Παπαδοπούλου, ο Κώστας Λιβανός, ο Απόστολος Αργαλιάς και όλοι όσοι δουλέψαμε μπροστά και πίσω από τα μικρόφωνα αυτού του ραδιοφώνου τα τελευταία 2,5 χρόνια, θα θέλαμε από καρδιάς να σας ευχαριστήσουμε για όλα όσα μας δώσατε, για όλα όσα μας κάνατε να νιώσουμε και για όλα όσα μοιραστήκατε μαζί μας από τις 11 Ιουνίου 2005, όταν ακούστηκε το 1ο τραγούδι στον Republic 100,3...
Σήμερα, Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2007, μια δυσάρεστη έκπληξη μας περίμενε το πρωί όταν ξεκίνησε το πρόγραμμά μας. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής του Στέλιου Βρεττού, μέσω της τεχνικής δ/νσης του ομίλου oπου ανήκει ο Republic 100,3 μας ανακοινώθηκε ότι πρέπει να σταματήσουμε την κανονική ροή του σταθμού και ότι απαγορεύεται η είσοδος στο ραδιόφωνο του δ/ντη προγράμματος Νίκου Κομνηνού. Ο Νίκος μέχρι εκείνη την ώρα δεν ήξερε τίποτε. Ήταν ο Στέλιος Βρεττός που τον ενημέρωσε τηλεφωνικά για το τι συμβαίνει στο ραδιόφωνο που έστησε ο Νίκος από το μηδέν.
Έπειτα από αυτή την απόφαση της διοίκησης, το ραδιόφωνο που λέγεται Republic 100,3 δεν είναι πια το ίδιο και αυτό δεν είναι δική μας επιλογή.
Όλοι εμείς, μια ομάδα που για πολλά χρόνια ονειρεύονταν να ξαναενωθεί και να κάνει αυτό που μέχρι χθες έκανε στον Republic 100,3, χωρίς δεύτερη σκέψη, με ομόφωνη απόφαση, δεν υπήρχε περίπτωση να διαπραγματευτεί την αυθαίρετη, άδικη και σχεδόν πραξικοπιματική αυτή ενέργεια - απομάκρυνση του δ/ντη προγράμματος χωρίς κοινοποιημένη αιτία.
Δεν υπήρχε περίπτωση να συμβιβαστούμε με μια τέτοια καταχρηστική απόφαση, αδικαιιολόγητη και τόσο υποχθόνια. Παρόλο που ζούμε σε εποχές που τα ΜΜΕ δεν δίνουν και τόση σημασία στον ανθρώπινο παράγοντα, ο Republic 100,3, έδωσε ακριβώς βάση στην αξία αυτού του παράγοντα. Και ακόμη και την τελευταία αυτή στιγμή, αυτή η ομάδα το αποδεικνύει ότι πάνω από όλα αυτό που μετράει είναι όλα για όσα προσπαθήσαμε: ήθος, συνέπεια, ιδέες, επικοινωνία και πάνω απ' όλα η μουσική,!
Ο Republic 100,3 δεν είναι απλά 5 μηχανήματα και 2 μικρά γραφεία στην Αριστοτέλους 7... Είστε όλοι εσείς που πιστέψατε σε ένα διαφορετικό ραδιόφωνο. Σε ένα ραδιόφωνο που ήθελε να ακούγεται καλά και όχι να μεταδίδει μόνο διαφημίσεις. Σε ένα ραδιόφωνο που σέβεται τον ακροατή του, γιατί δίχως τον ακροατή ραδιόφωνο δεν υφίσταται.
Στην παρούσα φάση, δεν μας επιτρέπεται να ανοίξουμε τα μικρόφωνα του Republic 100,3 βάσει απόφασης της Διοίκησης.
Το μόνο που θέλουμε να πούμε είναι ότι ο Republic 100,3 δεν θα είναι αυτός που ήταν.
Είστε πιο ωραίοι απ' ότι φανταζόμασταν και μας δίνετε τη δύναμη να συνεχίσουμε... Θα τα ξαναπούμε σύντομα, αλλά όχι στους 100,3...

Το MySpace: http://www.myspace.com/republicradio
Ένα fan site:http://www.republiccomeback.com/

Happy New Fear

Happy New Fear

Trainspotting

"I choose not to choose life..."

Διακοπές!

...Μου την δίνουν οι αρρώστιες! Ακόμη και ένα κρύωμα σαν αυτό που με ταλαιπωρεί είναι χαζό! Κατα τ' άλλα οι διακοπές πάνε τέλεια!! :-D
Διαβάζω κιόλλας γιατί φέτος είναι απαραίτητο όπως κατάλαβα.. Αλλά όλα μια χαρά. Βγαίνω και κάθε βράδυ, αρκεί να μην πίνω πολύ γιατί τα πρωινά διαβάζω, πήγαμε και την εκδρομή μας στον Χορτιάτη την Παρασκευή (μάλλον εκεί κρύωσα) και αύριο κατά πάσα πιθανότητα θα πάμε για Disco Party!!!!! Υeah!!!!

Αύριο λοιπόν στις 24.00 η ώρα θα αλλάξει και ο χρόνος... Άλλος ένας χρόνος φεύγει, ένας καινούριος έρχεται, μπλα, μπλα, μπλα... Θα κάνω και τον συνηθισμένο απολογισμό με τον εαυτό μου για την χρονιά που πέρασε. Πολύ με αρέσει αυτό το κομμάτι της τελευταίας μέρας του χρόνου! Συνειδητοποιείς τα σημαντικά πράγματα αλλά και τα λάθη που έκανες. Τις ωραίες αλλά και τις άσχημες στιγμές που πέρασες μες στη χρονιά.

Να φανταστώ πως πάλι θα έρθει στην Θεσσαλονίκη το 2008 τρία λεπτά νωρίτερα απο κάθε άλλη πόλη... Καλή φάση!

Άντε τα λέμε.. Καλή χρονιά σε όλους γιατί μάλλον δεν θα ξαναγράψω μέχρι την αλλαγή του χρόνου!

Το μπλέ πουλί

Τα τεστ αυτά είναι μια ιδέα του διάσημου Ιάπωνα ψυχολόγου Ισάμου Σάιτο τα οποία αναπτύχθηκαν σε συνεργασία με τον Τανταχίκο Ναγκάο, δημοσιογράφο και τηλεπαρουσιαστή.

4 οδηγίες για τα τεστ

1.Απαντήστε αυθόρμητα
2.Να είστε ειλικρινής με τον ευατό σας
3.Μην διαβάζετε απο πριν τις λύσεις
4.Μην προσπαθείστε να μαντέψετε τις απαντήσεις

Το μπλε πουλί

Μια μέρα ενα μπλε πουλί μπαίνει απο το παραθυρο στο δωματιο σας και παγιδεύεται. Κατι σας ελκύει σε αυτό το πουλί και αποφασίζετε να το κρατήσετε. Ομως κατά παράξενο τρόπο την άλλη μέρα το πουλί έχει γίνει κίτρινο. Αυτό το περίεργο πουλί αλλάζει χρώμα. Την νύχτα και τη μεθεπόμενη μέρα γίνεται κόκκινο. Το τέταρτο πρωί έχει γίνει μαύρο. Τι χρώμα είναι το πουλί την πέμπτη μέρα?

1.Εμεινε μαύρο
2.Ξαναέγινε μπλε
3.Έγινε άσπρο
4.Έγινε χρυσό

Ο συμβολισμός. Το πουλί που μπήκε στο δωμάτιο σας μοιάζει να είναι ένα σημάδι αλλαγής. Οταν ξαφνικά αλλαξε χρώμα, φοβηθήκατε οτι η ευτυχία δεν θα κρατήσει. Η αντιδραση σας σε αυτή την κατάσταση είναι ενδεικτική του πώς αντιδράτε μπροστά στις δυσκολίες και στις αβεβαιότητες της ζωής.

Απαντήσεις
1.Οσοι είπαν ότι το πουλί έμεινε μαύρο έχουν μια απαισιόδοξη άποψη για την ζωή.
2.Οσοι είπαν ότι το πουλί ξαναέγινε μπλε είναι συγκρατημένα αισιόδοξοι.
3.Οσοι είπαν ότι το πουλί έγινε άσπρο είναι άτομα ήσυχα που ξέρουν να παίρνουν αποφάσεις όταν πιεστούν.
4.Όσοι είπαν ότι το πουλί έγινε χρυσό μπορούν να χαρακτηριστούν άφοβοι.

Πάμε στοίχημα!

Προχθές το πρωί εκεί που πίναμε το ρόφημά μας στο Αστόρια πέταξε μια ιδέα ο ο φίλος μου ο Γ. να παίξουμε κανα στοιχηματάκι μπας και βγάλουμε λεφτά για να περάσουμε τις γιορτές άνετα. Ο καμένος ο Π. είχε μαζί του ένα κουπόνι και αρχίσαμε για πλάκα να βλέπουμε αγώνες... Ας μην σας τα πολυλογώ, βρήκαμε 5 αγώνες αρκετά καλους αλλά όχι στάνταρ! Αποφασίσαμε να το παίξουμε! Βάλαμε 1 € ο καθένας. Το βράδυ είχαμε κερδίσει!!!!!!! Ήπιαμε φυσικά για να γιορτάσουμε τα κέρδη μας... Ο Γ. που ήθελε να παίξει το ίδιο στοίχημα μόνος του έπαιξε περισσότερα... και φυσικά κέδισε και περισσότερα!

Ο.Π.Α.Π. και κ. Κόκκαλη είστε κατά 190 € φτωχότεροι! Δεν σας νοιάζει και πολύ αλλά γουστάρουμε τρελά να σας παίρνουμε τα χρήματα!!!

Κατσαρίδα

Πρίν καμιά ώρα γύρισα απο τη θεατρική παράσταση "Κατσαρίδα" που παίζεται εδώ και λίγο καιρό στη πόλη μας!
Είχα ακούσει τα καλύτερα για τη παράσταση και ένιωθα μειονεκτικά που δεν την είδα... Έτσι αφού πήρε ακόμη μια βδομάδα είπα να πάω να δω την περιβόητη κατσαρίδα!

Πολύ με άρεσε! Αρκετό γέλιο, ταλαντούχοι ηθοποιοί, παιχνίδι με το κοινό, προβολή βίντεο, ωραία μουσική και γενικά αξίζει όλα όσα, καλά, λέγονται.

Γενικά το σενάριο είναι η προσπάθεια μιάς "ντανταϊστικης" κατσαρίδας να πραγματοποιήσει το όνειρό της, δηλαδή να πάει στο φεγγάρι... Όμορφο βρήκα επίσης το νόημα ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο!

Έτσι λοιπόν σας προτείνω να την δείτε αυτή την κατσαρίδα και να μου πείτε τις δικές σας εντυπώσεις, καλές ή κακές.

Συντελεστές της παράστασης:
Κείμενο - Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαυρογεωργίου
Μουσική: Κώστας Γάκης
Κοστούμια: Γεωργία Μπαμπαλού
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Φακούρας
Παίζουν οι ηθοποιοί: Μιχάλης Οικονόμου, Γιώργος Παπαγεωργίου

Θέατρο Εγνατία, Πατριάρχου 1, Πλατεία Αγίας Σοφίας, Θεσσαλονίκη
Τηλ:. 2310-225172
Πληροφορίες: 2310-428007
Παραστάσεις: Τετάρτη-Πέμπτη-Παρασκευή: 21.30, Σάββατο-Κυριακή: 19.00-21.30
Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος:19€, φοιτητικό-μαθητικό:15€

Υο-Υο!

Καλημέρα ρε παιδιά! Τι κάνετε? Εγώ τέλεια...
Ξέρετε τι πεθύμησα σήμερα έτσι στο άσχετο? Ένα γιο-γιό!!!!!
Ναι αυτά τα στρογυλλά με το σχοινάκι που παίζαμε μικρότεροι και χαιρόμασταν.. Ένα σαν αυτό της εικόνας...

Ξέρω είναι πολύ άκυρο αλλά τι να κάνω ρε 'σείς?!?! Αυτό μου ήρθε, ήθελα να γράψω και σας το είπα!

Πείτε τίποτα κι εσείς... Τι σας έλειψε απο όταν είσασταν μικροί (όχι οτι μεγαλώσαμε αλλα έτσι να λέμε)?

Υ.Γ.: Προς Orion, ξέρω τι θα πεις... αρχίζει απο Πά- και τελειώνει σε -ουερ!!!!!!! : P
Υ.Γ. 2: Υο! Μ' αρέσει να παίζω με ΥοΥο!!!!
Υ.Γ. 3: Χιόνισε!!!!! Έλιωσε... :'(

Αργοπεθαίνει όποιος...

φωτο: stef_ramone

Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο " ι " αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια , που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα. Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του. Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

-Pablo Neruda ( Μετάφραση από Ιταλική δημοσίευση : Βασίλη Χατζηγιάννη )

Κ.Βητα - Άργος

Μετά απο πολλές ακροάσεις του καινούριου δίσκου του Κ.Βητα έβγαλα το συμπέρασμα πως είναι ένας ακόμη καταπληκτικός δίσκος απο έναν καταπληκτικό καλλιτέχνη. Ένας πάρα πολύ δημιουργικός συνθέτης και τραγουδιστής μας προσφέρει το νέο του cd που ονομάζεται "Άργος". Τίτλος παρμένος όπως ο ίδιος λέει απο το πιστό σκυλί του Οδυσσέα...

Βάζοντας το πρώτο cd να παίξει θα ακούσουμε ένα μουσικό μίγμα με κλασικές προτιμίσεις του Κωνσταντίνου Β. όπως electronica, dance αλλά και minimal μέχρι και ambient ήχους! Η φωνή γνωστή, οι στίχοι τέλειοι! Μ' αρέσουν πάρα πολύ αυτό το μπλέξιμο όλων αυτών των ηλεκτρονικών στοιχείων με την δόση samples και τους παράξενους στίχους που σε στέλνουν σε εποχή ΣΝ. Παράλληλα σε προσγειώνει με κάποια ακουστικά κομμάτια που σίγουρα αποδίδουν πολύ καλά μέσα σ' αυτό το μουσικό χαλί! Αφού τελειώνει το πρώτο cd το οποίο έχει και ένα ghost track (σύνολο 14 τραγούδια δηλαδή) πάμε απ' ευθείας στο δεύτερο...

Πώς να το περιγράψεις... Ακούγοντας αυτή τη μουσική (μόνο μουσική είναι το 2ο cd) σου δημιουργούνται τόσες εικόνες... Οι ήχοι διαφέρουν λιγάκι απο τον πρώτο δίσκο καθώς ένα πιο ήπιο κλίμα βρίσκεται στον δεύτερο δίσκο με την προσθήκη περισσότερων οργάνων. Ένα αποτέλεσμα πολύ όμορφο! Ιδιαίτερο... Μας μάγεψε πάλι ο Κ.Βητα με τις μουσικές του. Μέχρι και το artwork του δίσκου φαντάζει τόσο απλό αλλά ταυτόχρονα τόσο...... τόσο!

Προερχόμενος πάντα, όπως γνωρίζετε, απο την πολύ μεγάλη επιτυχία που έκανε με τον δίσκο "2" που υπήρξε μουσική υπόκρουση στο θετρικό "2" το οποίο ποτέ δυστηχώς δεν ήρθε στην Θεσ/νίκη (πάλι οι προνομιούχοι Αθηναίοι το απόλαυσαν) έγραψε έναν καταπληκτικό 2πλό δίσκο με τον οποίον επέστρεψε δυναμικά στον χώρο που τον συνηθίσαμε.. Στον χώρο που λίγα άτομα στην Έλλάδα μπόρεσαν να ανέβουν τόσο ψηλά! Αν σας άρεσαν αυτά που φανταστήκατε για αυτόν τον δίσκο πηγαίντε και αγοράστε το "Άργος"...

There is always hope

by: Banksy

Φωτιές στα Ντεπώ...

(Χθές βράδυ) Ξαπλώνω ανάσκελα στο κρεβάτι... τα πάντα κλειστά. Την είχα πέσει για ύπνο και άνοιξα το ράδιο... έπαιζε ένα απ' τα αγαπημένα μου τραγούδια, το "Φωτιά στο Λιμάνι" απο Ξύλινα Σπαθιά. Καθώς το άκουγα σκεφτόμουν διάφορα. Τη διάλυση αυτής της μπάντας που είχε προσφέρει τόσα πολλά και είχε σίγουρα άλλα τόσα που έμειναν θάμένα, κρυμμένα απο τον κόσμο. Έναν κόσμο που τους λάτρεψε και ακόμη συνεχίζει να τους ακούει με την ίδια καλή διάθεση μα με μια μελανχολική σκοπιά πλέον.
Γιατί τόσα πράγματα να πηγαίνουν λάθος? Γιατί οι άνθρωποι να χάνουν την πορεία τους? Μισαλοδοξία και εγωισμός. Και δεν μιλάω μόνο για το πιό πάνω παράδειγμα αλλά όλα αυτά τα συναντάμε στη καθημερινότητά μας. Χιλιάδες συμπτώσεις που δεν μας οφελεί καμιά τους. Όλες για το κακό μας.

Υπάρχουν και χειρότερα θα βιαστείτε να πείτε πολλοί και εμείς ασχολούμαστε με μικροπροβλήματα... Μικρά που τα αφήνουμε στην άκρη και γίνονται τεράστια. Αδιαφορία.
Άλλωστε γιατί να κοιτάμε πάντα τα χειρότερα? Προσπαθούμε να φτιάξουμε τη ζωή μας και όχι να την χαλάσουμε. Αφήστε τους ταλαιπωρημένους έρωτες και αναλωθείτε σε κάτι άλλο. Κάτι πιό διασκεδαστικό και αποδοτικό. Καλές και οι αγάπες αλλά πάντα να υπάρχει και κάποιο όριο. "Παν μέτρον άριστον".

Ζήσε τη ζωή σου όπως τη θέλεις εσύ και μη κάνεις το λάθος να δώσεις την ευκαιρία να σου ελέγξουν άλλοι τη ψυχή σου. Ζήσε το σήμερα. Ζήσε σαν να είναι η τελευταία σου μέρα. Μπορεί και να 'ναι! Μελανχόλησε. Θυμίσου. Κάνε αυτό που θέλεις και γράψε τους άλλους. Επαναστατήστε λιγάκι μέσα σας αλλά μη ξεχνάτε πως δεν είναι πάντα καλή η επανάσταση. Μη χαλιέστε για ασήμαντα πράματα. Κάπου το διάβασα αυτό (δε θυμάμε που)... «Σκέψου αυτό που σε στεναχωρεί και σε δυσκολεύει και μετά φαντάσου τον εαυτό σου 20 χρόνια αργότερα να γελάς και να χλευάζεις τον ίδιο σου τον εαυτό που σε απασχολούσαν θέματα σαν και αυτά». Πιστεύω θα νιώσετε κάπως καλύτερα. Αν όχι πιείτε για να ξεχάσετε!

Καληνύχτα απο μένα και αντίο!
Ισως να κάνετε καιρό να με ξαναδείτε... ίσως και όχι! Θα δείξει...

"Θα 'μαι πάντα εγώ μες στο όπλο σου η σφαίρα..."

Frozen

"You only see what your eyes want to see..."

Ψηφοφορία IV & V

Πολύ αργοπορημένα σας παραθέτω τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών που υπήρχαν στο blog τόσο καιρό... Αυτό επειδή είχαν χαθεί τα αποτελέσματα της τέταρτης και περίμενα να τα βρώ!!!
Λοιπόν.. έχουμε και λέμε.. Σχετικά με το τί ακούνε οι αναγνώστες του Μανιταρόκοσμου στην πρώτη θέση ήρθαν οι κατηγορίες Rock και Hard Rock/Metal συμπεριλαμβανόμενου όλων των υποκατηγοριών, με 9 ψήφους η καθεμιά! Πιο κάτω έχουμε με 7 ψήφους την κατηγορία Reggae-Ska ενώ την τριάδα κλείνουν η Electronica/Minimal κατηγορία που ισοψηφεί με τη Punk. Ακολουθούν με 3 ψήφους η Electro/Trance μαζί με τα Ρεμπέτικα/Λαϊκά και τέλος με μία ψήφο οι κατηγορίες: Hip-Hop, Pop και Σκυλάδικα.
Αυτά σχετικά με τις μουσικές προτιμήσεις...

Ας ανακοινώσω και τα αποτελέσματα της τελευταίας Ψηφοφορίας που είχε να κάνει με το μέσο μεταφοράς που προτιμάτε...
Στην κορυφή των προτιμήσεων έρχεται το Λεωφορείο (αστικό) με 5 ψήφους και 35% ποσοστό! Δέυτερο είναι το Ποδήλατο με 4 ψήφους (28%) και τρίτο το Αυτοκίνητο που ισοψηφεί με το Μηχανάκι/Μηχανή τα οποία πήραν απο 2 ψήφους (14% έκαστο). Τέλος με μία ψήφο τα ποδαράκια σας, πεζοί δηλαδή, που άγγιξαν το 7%. Πατίνι (Skate, In-line) και Ταξί δεν ψηφίστηκαν!

Άντε καλό σας βράδυ...

Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS

Καλημέρα και καλό μήνα!!! 1η Δεκέμβρη σήμερα... Πρώτη μέρα του Χειμώνα και παράλληλα Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS. Διάβαζα διάφορα άρθρα στο internet απο το πρωί σχετικά με το θέμα και κυρίως στάθηκα σε αυτό της Ρενάτας Γρυπάρη στο cosmo.gr όπου συγκλονίστηκα απο τα νούμερα των στατιστικών σχετικά με τον ιό του AIDS!

Δεν θα πολυλογήσω... Μια συμβουλή θα δώσω μόνο... Προσέχετε παιδιά!!!

Ξανά καλημέρα σας!