"...μου έδωσε να φορέσω τα ακουστικά του κι έγραψε σ'ενα χαρτί: Αυτό το τραγούδι θέλω να παίζει όταν πεθάνω".
Όλο δικό σου λοιπόν...
Καλό ταξίδι
1960-2010
1960-2010
Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010
Τελευταία επιθυμία
"...μου έδωσε να φορέσω τα ακουστικά του κι έγραψε σ'ενα χαρτί: Αυτό το τραγούδι θέλω να παίζει όταν πεθάνω".
Όλο δικό σου λοιπόν...
Τρίτη 13 Ιουλίου 2010
Δευτέρα 7 Ιουνίου 2010
ΓΚΟΟΟΛ!!!!
Χαίρετε και πάλι,
Το θέμα το σημερινό ίσως δεν αφορά και πολλούς απλά ήθελα κάτι να γράψω βρε αδερφε και είπα.... δεν γράφω για μπάλα?!?!
Έρχεται καλοκαιράκι λοιπόν και είναι ένα σπέσιαλ καλοκαίρι για τους ποδοσφαιρόφιλους!
Γιατί?
Γιατί έχει Παγκόσμιο Κύπελλο φυσικά (κοινώς Mundial)!!
Γιατί έχει Παγκόσμιο Κύπελλο φυσικά (κοινώς Mundial)!!
Το Παγκόσμιο Κύπελλο, που λέτε, είναι η μεγαλύτερη γιορτή του ποδοσφαίρου στον κόσμο! Ανά 4 χρόνια, ΟΛΕΣ οι ομάδες του κόσμου -από τα μεγαθήρια Βραζιλία, Αργεντινή, Ιταλία, Γαλλία μέχρι τις ομαδούλες του Σαν Μαρίνο, της Ανδόρας και των Νησιών Φίτζι.
Φέτος όμως εκτός όλων αυτών συνέβη κάτι πολύ μεγάλο για την χώρα μας! Μετά από 16 ολόκληρα χρόνια (3 κύπελλα απουσίας) η Ελλάδα πέρασε ξανά στους ομίλους της κορυφαίας αυτής διοργάνωσης! Θα είναι παρούσα από τις 12 του τρέχοντος μηνός και μέχρι όσο πάει!
Η προηγούμενη προσπάθεια της Εθνικής μας για διάκριση στο Μουντιάλ δεν ήταν καθόλου επιτυχημένη (Ήττες με 4-0 από την Αργεντινή, 4-0 από την Βουλγαρία & 2-0 από την Νιγηρία). Το πιο απίστευτο όλων είναι πως και φέτος το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα θα βρεθεί αντιμέτωπο με την Αργεντινή και την Νιγηρία, ενώ αντί για την Βουλγαρία έχουμε ως τρίτο αντίπαλο μας την Νότιο Κορέα.
Ωραία όλα αυτά τα εισαγωγικά! Γιατί το έγραψα εγώ αυτό το άρθρο? Γιατί έχω πολλές αναμνήσεις ως παιδί με το παγκόσμιο κύπελλο. Είχα καταλάβει πως ήταν κάτι σπουδαίο. Όλες οι ομάδες του πλανήτη παίζουν μπάλα για να δούμε ποια είναι η καλύτερη. Εξωαθλητικα τώρα είχαμε τα χαρτάκια Panini με τις εθνικές ομάδες, και την μπάλα στην αλάνα διαλέγοντας ονόματα εθνικών ομάδων. (όλο τον χρόνο διαλέγαμε συλλόγους όπως Μάντσεστερ, Ρεαλ, κ.α. ενώ τα καλοκαίρια συνεπαρμένοι από τα παγκόσμια ή ευρωπαϊκά κύπελλα διαλέγαμε εθνικές!)
Θα έρθουν πολλοί να πουν πως το ποδόσφαιρο είναι ένα ξεπουλημένο άθλημα ή πως είναι μια χαζομάρα που 22 ηλίθιοι τρέχουν και όλος ο κόσμος τους αποθεώνει. Το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι διαφορετική φάση. Οι ομάδες δεν μπορούν να αποκτήσουν όποιον παίκτη θέλουν επειδή έχουν χρήματα. Οι ποδοσφαιριστές παίζουν πραγματικά για την ΦΑΝΕΛΑ και θα κάνουν τα πάντα για να πάει η χώρα τους πιο ψηλά. Δεν υπάρχουν χορηγοί στις στολές των παικτών. Το γήπεδο γεμίζει με φιλάθλους κάθε εθνικότητας που πηγαίνουν να παρακολουθήσουν μια γιορτή του ποδοσφαίρου! Γιατί αυτό είναι το MUNDIAL, γιορτή!!! Μακριά από βρώμικα συμφέροντα, συμβόλαια εκατομμυρίων και κάφρους των γηπέδων.
Εύχομαι καλή επιτυχία, πρώτα, στην εθνική ομάδα της Ελλάδας. Αμέσως μετά σε Αργεντινή και Ολλανδία που είναι οι αγαπημένες μου εδώ και χρόνια. Και τέλος σε όλες τις υπόλοιπες ομάδες που έφτασαν μέχρι τα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλου!
(Ένα καινούριο τραγουδάκι από Locomondo για το Mundial που περιγράφει όλη την μαγεία που ανέφερα πιο πάνω. Δώστε βάση στους στίχους.)
Πέμπτη 20 Μαΐου 2010
Σάββατο 17 Απριλίου 2010
Καταζητούνται: Ραντανπλάν
Γεια σας λοιπόν. Όπως είχα υποσχεθεί, επέστρεψα με νέο κείμενο! Είναι μακροσκελές και ίσως κουράσει μερικούς αλλά είναι από τις ελάχιστες φορές που νιώθω την ανάγκη να πω κάποια πράγματα και να περάσω από την παθητική στάση που κρατούσα πάντα, στην ενεργητική.
Αφορά τη μπάντα μας, τους Ραντανπλάν! Δεν θα ήθελα να μιλήσω για την μπάντα τη παρούσα στιγμή αλλά για ένα πολύ άσχημο περιστατικό που έτυχε σε κάποια μέλη κ φίλους της μπάντας.
Αντιγράφω κάποια λόγια που έγραψε ο Π. πάνω σε αυτό: «Το πρώτο μας live που έγινε στην Έδεσσα, άρχισε με το «δεξί» αφού οι τοπικοί μπάτσοι και λίτες είπανε να τα βάλουνε με τους τρομερούς εγκληματίες ΡΑΝΤΑΝΠΛΑΝ και τους φίλους τους που βάψανε την νομαρχία με spray και έτσι το live μας ήτανε μια τρελή περιπέτεια. Το πανί που μας κατάσχεσαν, το ξαναπήραμε και έτσι η ιστορία έγραψε 3 προσαγωγές και ένα πρώτο live πολλά υποσχόμενο για τη συνέχεια.».
Ωραία. Κάναμε τη μαλακία μας. Βάψαμε με σπρέι. Πέσαμε θύματα όμως μιας ακόμη άθλιας αστυνομικής συμπεριφοράς. Τσαμπουκάδες και προσαγωγές χωρίς στοιχεία. Το φημισμένο σώμα της Ασφάλειας έκανε τη δουλειά του. Σαν υπάκουο σκυλί προστάτεψε το αφεντικό του από την πιθανότητα να χαλάσει η αισθητική του από ένα σύνθημα στον τοίχο του εργασιακού του χώρου. Καταλάβατε γιατί μας πήραν μέσα, έτσι; Για να μην δει ο νομάρχης τους τα αίσχη στους τοίχους του παλατιού του. Ποιος; Ο νομάρχης! Αυτό το σκυλί που με βεβαιότητα δεν μόχθησε σ’όλη του τη ζωή όσο τα παιδιά που πιασαν τα τσιράκια του το βράδυ της Παρασκευής. Αυτός που δεν κάνει τίποτα αλλά παρά να παίζει «ξυστό» για 5-6 ώρες στην γραφειάρα του ενώ ο κόσμος πεθαίνει στη ψάθα. Αυτός που θα χει να τρώει και για μια δεύτερη ζωή με τα χρήματα που κονόμησε βρώμικα από μίζες, επιδοτήσεις, κλπ.. Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν μήνυσε τους φίλους μου επειδή τόλμησαν να πειράξουν το νομαρχιακό του μέγαρο.
Λες και είμαστε παιδάκια 4 χρονών και τώρα που μας είπαν ότι είναι κακό και μας τιμώρησαν κιόλας θα είμαστε καλά παιδιά. Όχι κύριοι! Δεν καταλάβατε καλά. Έχουμε μπουχτίσει σ’αυτή τη χωρά, τόσα χρόνια, τις αστυνομικές αυθαιρεσίες. Από πού να ξεκινήσω; Από τις παλιές υποθέσεις της δολοφονίας του Μ. Καλτεζά και του Ν. Τεμπονέρα; Ή να φτάσω στα τελευταία χρόνια με βασανισμούς αλλοδαπών σε τμήμα, ξυλοδαρμό Κυπρίου φοιτητή από ζαρντινιέρα, σύλληψη και προφυλάκιση φοιτητή με πράσινα παπούτσια, δολοφονία Α. Γρηγορόπουλου και το πιο πρόσφατο, προφυλάκιση του Μάριου Ζ. για συμμετοχή σε πορεία. Τα πράγματα έχουν πάρει επικίνδυνη τροπή. Οι μπάτσοι έχουν καταφέρει να φοβίσουν τον κόσμο και να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Φασίστες επιτίθενται με μαχαίρια, στρατιώτες βρίζουν ξένους μπροστά σε εκατοντάδες κόσμου, βουλευτές παίζουν με το επίπεδο ζωής των Ελλήνων.
Αφορά τη μπάντα μας, τους Ραντανπλάν! Δεν θα ήθελα να μιλήσω για την μπάντα τη παρούσα στιγμή αλλά για ένα πολύ άσχημο περιστατικό που έτυχε σε κάποια μέλη κ φίλους της μπάντας.
Αντιγράφω κάποια λόγια που έγραψε ο Π. πάνω σε αυτό: «Το πρώτο μας live που έγινε στην Έδεσσα, άρχισε με το «δεξί» αφού οι τοπικοί μπάτσοι και λίτες είπανε να τα βάλουνε με τους τρομερούς εγκληματίες ΡΑΝΤΑΝΠΛΑΝ και τους φίλους τους που βάψανε την νομαρχία με spray και έτσι το live μας ήτανε μια τρελή περιπέτεια. Το πανί που μας κατάσχεσαν, το ξαναπήραμε και έτσι η ιστορία έγραψε 3 προσαγωγές και ένα πρώτο live πολλά υποσχόμενο για τη συνέχεια.».
Ωραία. Κάναμε τη μαλακία μας. Βάψαμε με σπρέι. Πέσαμε θύματα όμως μιας ακόμη άθλιας αστυνομικής συμπεριφοράς. Τσαμπουκάδες και προσαγωγές χωρίς στοιχεία. Το φημισμένο σώμα της Ασφάλειας έκανε τη δουλειά του. Σαν υπάκουο σκυλί προστάτεψε το αφεντικό του από την πιθανότητα να χαλάσει η αισθητική του από ένα σύνθημα στον τοίχο του εργασιακού του χώρου. Καταλάβατε γιατί μας πήραν μέσα, έτσι; Για να μην δει ο νομάρχης τους τα αίσχη στους τοίχους του παλατιού του. Ποιος; Ο νομάρχης! Αυτό το σκυλί που με βεβαιότητα δεν μόχθησε σ’όλη του τη ζωή όσο τα παιδιά που πιασαν τα τσιράκια του το βράδυ της Παρασκευής. Αυτός που δεν κάνει τίποτα αλλά παρά να παίζει «ξυστό» για 5-6 ώρες στην γραφειάρα του ενώ ο κόσμος πεθαίνει στη ψάθα. Αυτός που θα χει να τρώει και για μια δεύτερη ζωή με τα χρήματα που κονόμησε βρώμικα από μίζες, επιδοτήσεις, κλπ.. Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν μήνυσε τους φίλους μου επειδή τόλμησαν να πειράξουν το νομαρχιακό του μέγαρο.
Λες και είμαστε παιδάκια 4 χρονών και τώρα που μας είπαν ότι είναι κακό και μας τιμώρησαν κιόλας θα είμαστε καλά παιδιά. Όχι κύριοι! Δεν καταλάβατε καλά. Έχουμε μπουχτίσει σ’αυτή τη χωρά, τόσα χρόνια, τις αστυνομικές αυθαιρεσίες. Από πού να ξεκινήσω; Από τις παλιές υποθέσεις της δολοφονίας του Μ. Καλτεζά και του Ν. Τεμπονέρα; Ή να φτάσω στα τελευταία χρόνια με βασανισμούς αλλοδαπών σε τμήμα, ξυλοδαρμό Κυπρίου φοιτητή από ζαρντινιέρα, σύλληψη και προφυλάκιση φοιτητή με πράσινα παπούτσια, δολοφονία Α. Γρηγορόπουλου και το πιο πρόσφατο, προφυλάκιση του Μάριου Ζ. για συμμετοχή σε πορεία. Τα πράγματα έχουν πάρει επικίνδυνη τροπή. Οι μπάτσοι έχουν καταφέρει να φοβίσουν τον κόσμο και να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Φασίστες επιτίθενται με μαχαίρια, στρατιώτες βρίζουν ξένους μπροστά σε εκατοντάδες κόσμου, βουλευτές παίζουν με το επίπεδο ζωής των Ελλήνων.
Δεν πάει άλλο! Πώς να το κάνουμε;!;
Λευτεριά σε όλους όσους διώκονται άδικα από τις αλητείες των μπάτσων και των αφεντικών τους!
Λευτεριά στους ΡΑΝΤΑΝΠΛΑΝ!
Λευτεριά σε όλους όσους διώκονται άδικα από τις αλητείες των μπάτσων και των αφεντικών τους!
Λευτεριά στους ΡΑΝΤΑΝΠΛΑΝ!
Πέμπτη 15 Απριλίου 2010
133)
Χαιρετώ όσους συνεχίζουν να διαβάζουν αυτο το blog και όσους μπήκαν για πρώτη φορά. Μπορείτε να κράξετε που δεν γράφω τίποτα για τόσο πολυ καιρό αλλα εγώ θα σας ανταμείψω με ένα κείμενο "Φωτιά" σε μια ή δυο μέρες! Μείνετε συντονισμένοι!
Τα λεμε! Χαιρετίσματα σε όλους!
Τα λεμε! Χαιρετίσματα σε όλους!
Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010
Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά
Σήμερα δεν με πιάνετε πουθενά! Εχω τρελά κέφια. Ο καιρός είναι φανταστικός εδω στη Θεσσαλονίκη. Ήλιος και μετρια θερμοκρασία. Τελειώνει το μάθημα, ανεβαίνω τον δρόμο αν και θα θελα πολύ να τον κατέβενα και να βγαινα στη παραλία. Τελοσπάντων, ανεβαίνω κ φτάνω στη στάση. Αλλος χαρούμενος, άλλος στεναχωρημενος, αλλος στον κόσμο του... Ήρθε το λεωφορείο! Κάθομαι δίπλα σε παράθυρο και το ανοίγω. Βάζω τα ακουστικά στ' αυτιά και κάποιος αρχίζει να τραγουδά κατι για ενα μεγάλο αφεντικό....... ΤΕΛΟΣ! Δεν θελω τιποτα αλλο. I'm the king of the world.
Περνάμε απο κέντρο και ο κόσμος λιάζεται και χύνεται μπροστά σου σε κάθε διαβαση πεζων, πιο κάτω: πανεπιστήμια και καποιοι οι οποίοι εχουν μαθημα μαλλον "την κάνουν" σιγα-σιγα για φαϊ ή καφέ. Η διαδρομή είναι πιο όμορφη όσο περνάει η ώρα. Ανθισμένα δεντρα κάνουν πυκνή σκια και καθώς το λεφορείο τρέχει εσύ κλείνεις τα μάτια και απολαμβάνεις τον αέρα που σε χτυπάει στο πρόσωπο. Κάποιος απο πίσω ενοχλήθηκε απο το παράθυρο αλλα δεν είπε κουβέντα. Μαλλον δεν ήθελε να με αποσπάσει απο τη νιρβάνα μου. Πήγε απλα στη δίπλα θέση. Όταν σκέφτομαι αυτο που μου πες προχθές οτι δεν ξεσπάω είναι μύθος. Απλά το κάνω με τον δικό μου τρόπο! Ακουμπάω το κεφάλι στο παράθυρο, ανοίγω διαπλατα τα μάτια μου χωρίς να φοράω γυαλιά ηλίου, ΣΚΑΩ ΧΑΜΟΓΕΛΑ και τραγουδάω.
Φιλιά και χαμόγελα λοιπόν σε όλους!
Περνάμε απο κέντρο και ο κόσμος λιάζεται και χύνεται μπροστά σου σε κάθε διαβαση πεζων, πιο κάτω: πανεπιστήμια και καποιοι οι οποίοι εχουν μαθημα μαλλον "την κάνουν" σιγα-σιγα για φαϊ ή καφέ. Η διαδρομή είναι πιο όμορφη όσο περνάει η ώρα. Ανθισμένα δεντρα κάνουν πυκνή σκια και καθώς το λεφορείο τρέχει εσύ κλείνεις τα μάτια και απολαμβάνεις τον αέρα που σε χτυπάει στο πρόσωπο. Κάποιος απο πίσω ενοχλήθηκε απο το παράθυρο αλλα δεν είπε κουβέντα. Μαλλον δεν ήθελε να με αποσπάσει απο τη νιρβάνα μου. Πήγε απλα στη δίπλα θέση. Όταν σκέφτομαι αυτο που μου πες προχθές οτι δεν ξεσπάω είναι μύθος. Απλά το κάνω με τον δικό μου τρόπο! Ακουμπάω το κεφάλι στο παράθυρο, ανοίγω διαπλατα τα μάτια μου χωρίς να φοράω γυαλιά ηλίου, ΣΚΑΩ ΧΑΜΟΓΕΛΑ και τραγουδάω.
Φιλιά και χαμόγελα λοιπόν σε όλους!
Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2010
αx^2+βx+γ
Μπορεί να μην καταλαβαίνετε τι σημαίνει ο τίτλος. Δεν πειράζει! Ούτε εγώ ηξερα πρίν 4 μήνες. Και να φανταστείτε οτι έπρεπε να το ξέρω. Αλλα ας μην πιάσω τη συζήτηση για το τι έπρεπε να μάθω και τί -τελικά- έμαθα.
Αυτό λοιπόν το κινέζικο εκεί στον τίτλο είναι η μορφή μιας δευτεροβάθμιας εξίσωσης. Εξίσωση. Πόσο δύσκολη λέξη μου ακουγόταν κάποτε. Όπως επίσης και οι λέξεις μεταβλητή, διακρίνουσα, πεδίο ορισμού, παράγωγος, συνάρτηση, ανίσωση, σύστημα... Πραγματικά παιδιά με τρόμαζαν. Δεν ήθελα να τις ακούω!
Το θέμα δεν είναι οτι σιχαινόμουν τα μαθηματικά. Το αντίθετο μάλιστα. Τα θαύμαζα! Όπως επίσης θαύμαζα και αυτούς που τα ήξεραν καλά και τους άρεζε να λύνουν ασκήσεις για εξάσκηση (εσένα λέω ψηλέ, εκεί στη Κρήτη). Τα θεωρούσα μια πανέξυπνη παγκόσμια γλώσσα. Αλλα για κάποιους πολύ ωραίους λόγους του Εκπαιδευτικού Συστήματος και του Ψυχολογικού μου συστήματος δεν τα κατάφερα ποτέ στα Μαθηματικά. Και υπήρχε και περίοδος που τα μισούσα... Βλέπετε, επειδή δεν τα ήξερα με δυσκόλευαν τη ζωή!
Έκανα 3 προσπάθειες να τα μάθω και η τρίτη στεύθηκε απο επιτυχία.
Η πρώτη ήταν στην Β' Λυκείου όταν με τον πατέρα μου προσπάθησα να μάθω κάποια πράγματα για να γράψω στις εξετάσεις. Εγώ δεν είχα και πολύ όρεξη, αυτός δεν τα θυμόταν και τόσο καλά τελικά και έτσι κατάφερα να μάθω ένα μόνο θέμα (εύκολο) το οποίο και δεν έπεσε στις εξετάσεις.
Δεύτερη προσπάθεια στις εξετάσεις της Γ' Λυκείου [απ' ότι βλέπετε είχα επαφή μια φορά τον χρόνο]. Έβαλα λοιπόν τα μεγάλα μέσα στο παιχνίδι. Το κολλητό μου που ήταν πρώτος στα μαθηματικά, φυσική, και ξέρετε, ότι έχει να κάνει με πράξεις. Πήγα λοιπόν σπίτι του και ανοίξαμε το βιβλίο. Δεν είχαμε υπολογίσει βέβαια οτι επειδή τα ήξερε θα μπορούσε να μου τα εξηγήσει κιόλας. Ήμουν εγώ πολύ σκράπας, ήταν γι' αυτόν πολύ έυκολα και έτσι τα παράτησε... Δεν άντεξε να μου εξηγήσει την πρώτη σελίδα πάνω απο 5 φορές. Έτσι ανοίξαμε και ήπιαμε μια μοναστηριακή μπύρα που είχε κρατήσει στο ψυγείο για την ώρα του μαθήματος.
Φτάνουμε λοιπόν στην τρίτη και τελευταία προσπάθεια η οποία είπαμε ότι ήταν και επιτυχημένη. Χρειαζόμουν οπωσδήποτε κάποια βασικά μαθηματικά για τη σχολή μου. Είχα υποσχεθεί στη Μ. (επίσης αστέρι στα μαθηματικά) πως όταν δεν θα έχω υποχρεώσεις θα με μάθει μαθηματικά. Και έτσι έγινε! Για αυτό που έγινε όλη τη χρονιά δεν έχω λόγια... Μου τα εξηγούσε σαν καθηγήτρια μαθηματικών. Δεν θα μπορούσε καλύτερα! Αλλά ήμουν και 'γω πολύ δεκτικός και καλός μαθητής! Εεε???
Και τώρα όλα καλά κι ωραία! Δεν λέω βρε αδερφέ ότι, εντάξει, ξερω γω, να 'ούμε, έμαθα μαθηματικά και θα με χρειαστούν σε όλη μου τη ζωή, ντεμέκ... Απλά εκλήρωσα έναν μεγάλο στόχο μου!
Εμμ, (καθάρισμα λαιμού-γκουχ) Σ'αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με βοήθησαν! Ακόμη κι αν δεν κατάφεραν αρκετά! Πιο μεγάλο όμως ευχαριστω σε σένα Σκιάχτρο που κατάφερες ότι δεν κατάφεραν οι άλλοι (yeah!)!
Τέλοσπάντων, αυτή είναι η μαθηματική ιστορία μου! Ελπίζω να μην σας κούρασα!
Τα λέμε!
ΑΝΑΚΑΤΩΣΑΡΙΑ ΛΕΜΕΕΕΕ!!!
Αυτό λοιπόν το κινέζικο εκεί στον τίτλο είναι η μορφή μιας δευτεροβάθμιας εξίσωσης. Εξίσωση. Πόσο δύσκολη λέξη μου ακουγόταν κάποτε. Όπως επίσης και οι λέξεις μεταβλητή, διακρίνουσα, πεδίο ορισμού, παράγωγος, συνάρτηση, ανίσωση, σύστημα... Πραγματικά παιδιά με τρόμαζαν. Δεν ήθελα να τις ακούω!
Το θέμα δεν είναι οτι σιχαινόμουν τα μαθηματικά. Το αντίθετο μάλιστα. Τα θαύμαζα! Όπως επίσης θαύμαζα και αυτούς που τα ήξεραν καλά και τους άρεζε να λύνουν ασκήσεις για εξάσκηση (εσένα λέω ψηλέ, εκεί στη Κρήτη). Τα θεωρούσα μια πανέξυπνη παγκόσμια γλώσσα. Αλλα για κάποιους πολύ ωραίους λόγους του Εκπαιδευτικού Συστήματος και του Ψυχολογικού μου συστήματος δεν τα κατάφερα ποτέ στα Μαθηματικά. Και υπήρχε και περίοδος που τα μισούσα... Βλέπετε, επειδή δεν τα ήξερα με δυσκόλευαν τη ζωή!
Έκανα 3 προσπάθειες να τα μάθω και η τρίτη στεύθηκε απο επιτυχία.
Η πρώτη ήταν στην Β' Λυκείου όταν με τον πατέρα μου προσπάθησα να μάθω κάποια πράγματα για να γράψω στις εξετάσεις. Εγώ δεν είχα και πολύ όρεξη, αυτός δεν τα θυμόταν και τόσο καλά τελικά και έτσι κατάφερα να μάθω ένα μόνο θέμα (εύκολο) το οποίο και δεν έπεσε στις εξετάσεις.
Δεύτερη προσπάθεια στις εξετάσεις της Γ' Λυκείου [απ' ότι βλέπετε είχα επαφή μια φορά τον χρόνο]. Έβαλα λοιπόν τα μεγάλα μέσα στο παιχνίδι. Το κολλητό μου που ήταν πρώτος στα μαθηματικά, φυσική, και ξέρετε, ότι έχει να κάνει με πράξεις. Πήγα λοιπόν σπίτι του και ανοίξαμε το βιβλίο. Δεν είχαμε υπολογίσει βέβαια οτι επειδή τα ήξερε θα μπορούσε να μου τα εξηγήσει κιόλας. Ήμουν εγώ πολύ σκράπας, ήταν γι' αυτόν πολύ έυκολα και έτσι τα παράτησε... Δεν άντεξε να μου εξηγήσει την πρώτη σελίδα πάνω απο 5 φορές. Έτσι ανοίξαμε και ήπιαμε μια μοναστηριακή μπύρα που είχε κρατήσει στο ψυγείο για την ώρα του μαθήματος.
Φτάνουμε λοιπόν στην τρίτη και τελευταία προσπάθεια η οποία είπαμε ότι ήταν και επιτυχημένη. Χρειαζόμουν οπωσδήποτε κάποια βασικά μαθηματικά για τη σχολή μου. Είχα υποσχεθεί στη Μ. (επίσης αστέρι στα μαθηματικά) πως όταν δεν θα έχω υποχρεώσεις θα με μάθει μαθηματικά. Και έτσι έγινε! Για αυτό που έγινε όλη τη χρονιά δεν έχω λόγια... Μου τα εξηγούσε σαν καθηγήτρια μαθηματικών. Δεν θα μπορούσε καλύτερα! Αλλά ήμουν και 'γω πολύ δεκτικός και καλός μαθητής! Εεε???
Και τώρα όλα καλά κι ωραία! Δεν λέω βρε αδερφέ ότι, εντάξει, ξερω γω, να 'ούμε, έμαθα μαθηματικά και θα με χρειαστούν σε όλη μου τη ζωή, ντεμέκ... Απλά εκλήρωσα έναν μεγάλο στόχο μου!
Εμμ, (καθάρισμα λαιμού-γκουχ) Σ'αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με βοήθησαν! Ακόμη κι αν δεν κατάφεραν αρκετά! Πιο μεγάλο όμως ευχαριστω σε σένα Σκιάχτρο που κατάφερες ότι δεν κατάφεραν οι άλλοι (yeah!)!
Τέλοσπάντων, αυτή είναι η μαθηματική ιστορία μου! Ελπίζω να μην σας κούρασα!
Τα λέμε!
ΑΝΑΚΑΤΩΣΑΡΙΑ ΛΕΜΕΕΕΕ!!!
Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2010
Ρουφ
Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι! Όχι, εγώ ρουφιάνος δεν γίνομαι!
Γίνομαι όμως μαλάκας και κορόιδο!
Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
[Activism]
Πολύ ωραίο βιντεάκι με ελληνικούς υπότιτλους! Αφιερώστε 8 λεπτάκια (απο τον καταναλωτικό χρόνο σας, χεχε) και δείτε το!
Είδα το Zeitgeist εχθές και μπορώ να δηλώσω πως πάρα πολλές φορές έπιασα τον εαυτό μου να κοιτάει φοβισμένος την οθόνη και να αναρωτιέται "τι διάολο κάνουν αυτοί σ'εμάς;"...
Δεν ξέρω αν θα συμφωνήσω σε όλα απόλυτα αλλα πρέπει να το δούμε όλοι μας για να ακούσουμε μια 2η γνώμη (που μας την κρύβουν) για πολλά θέματα.
> Παει πολύς καιρός που εγραψα κάτι αλλα σας υποσχομαι μια ανάρτηση λιαν συντόμως...
Σας φιλώ!
Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009
Μουσική ρε!
Ξυπνάς με χαζά pop τραγούδια που παίζει το ραδιόφωνο. Στην αίθουσα της σχολής ακούς lounge και soft rock τραγουδια που έχει βάλει ο καθηγητής σου να παίζουν, πριν αρχίσετε το μάθημα και στο διάλειμμα. Γυρνόντας σπίτι ακούς manu chao στο αμάξι. Φτάνοντας εκεί βάζεις λίγο low-bap. Μετά πας ν'ακούσεις Χατ Τρικ αλλα το γυρνάς σε break-beat και funk. Το βράδυ πετυχαίνεις jazz live σε ένα μαγαζάκι. Και στον γυρισμό ακούς σκυλάδικα/κλαρίνα που έχει βάλει στη δια πασών, στ' ακουστικά της, μια τύπισσα μερικές θέσεις μακριά σου στο λεωφορείο.
Αυτά είναι...
(16-11-2009)
Αυτά είναι...
(16-11-2009)
Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009
Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009
25 ºC /77 ºF
Είναι μια ηλιόλουστη μερα. Η θερμοκρασία κοντα στους 25 βαθμους Κελσίου. Περπατάς στους δρόμους της πόλης, μεσημέρι, και φοράς κοντομάνικο. Γυαλιά γιατι σε τυφλώνει ο δυνατός ήλιος.
Κάτι όμως δεν πάει καλα... Το έχεις παρατηρήσει εδώ και ώρα.
Είναι 9 Νοεμβρίου!!! Τις βιτρίνες των μαγαζιών στολίζουν χριστουγεννιάτικα δέντρα, στολίδια και Αη Βασίληδες!! Δεν γίνεται να ιδρώνεις και να θες να πας να δροσιστείς σε καμιά παραλία. Πως να το κάνουμε. Δεν μου φαίνετε σωστό!
Τα 'χει παίξει ο καιρός ...σε λέω!
Κάτι όμως δεν πάει καλα... Το έχεις παρατηρήσει εδώ και ώρα.
Είναι 9 Νοεμβρίου!!! Τις βιτρίνες των μαγαζιών στολίζουν χριστουγεννιάτικα δέντρα, στολίδια και Αη Βασίληδες!! Δεν γίνεται να ιδρώνεις και να θες να πας να δροσιστείς σε καμιά παραλία. Πως να το κάνουμε. Δεν μου φαίνετε σωστό!
Τα 'χει παίξει ο καιρός ...σε λέω!
Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2009
Which side are you on?
Δεν ήθελα καθόλου να μπλέξω μ'αυτό το θέμα αλλα δεν μπορώ να το αποφύγω. Και σήμερα πραγματικά το σκέφτηκα πιο πολύ απο κάθε άλλη φορά.
Νιώθουμε άτυχοι, αδικημένοι, και φτωχοί. Ή τουλάχιστον μη-πλούσιοι. Θέλουμε όλοι μας να φύγουμε, να ταξιδέψουμε, να δούμε τον κόσμο. Να πάρουμε αυτή τη μπλούζα που είδαμε στο εμπορικό, αυτό το καινούριο κινητό, να βγούμε για να πιούμε ένα ποτό, να μαζευτούμε σε ένα ταβερνάκι για φαϊ, να κάνουμε ένα πάρτυ και να χορέψουμε όλο το βράδυ. Θα περάσουμε σίγουρα ωραία.
Το θέμα που θέλω να θίξω είναι το ότι δεν έχουν όλοι τις ίδιες ευκαιρίες. Και γιατί αυτο? Γιατί απλά έτσι έτυχε. Γιατί το 8χρονο παιδάκι που ζει σε μια χώρα της Αφρικής και κοιτάζει απορημένο τον φακό της φωτογραφικής μηχανής ενός ρεπόρτερ, με τα κοκκαλά του να μοιάζουν με το ομοίωμα του άνθρωπου που είχαμε στην 6η τάξη του Δημοτικού και που χρησιμοποιούν για την ανατομία, στο πανεπιστήμιο, δεν διάλεξε να είναι φτωχό, νηστικό και να ζει σε κατάλυμα. Δεν ξέρει πώς είναι ο πλαστικός άνθρωπος που περιγράφω γιατί απλούστατα δεν πήγε στο Δημοτικό, ή στο Πανεπιστήμιο. Δεν τρώει μεξικάνικο/κινέζικο/ιταλικό γιατί δεν έχει την ευκαιρία να τα δοκιμάσει. Δεν πίνει αλκοολ γιατί δεν έχει ούτε καν νερό. Δεν διάλεξε τη ζωή που έχει. Απλά έτυχε να γεννηθεί εκεί. Όπως όλοι εσείς που έτυχε να γεννηθείτε στην Ελλάδα. Κανείς δεν το είχε προσχεδιάσει.
Είναι δύο οι όψεις του νομίσματος...
Κεφάλι: Είμαστε τυχεροί που γεννηθήκαμε σε πιο ανεπτυγμένες χώρες. Μόνο και μόνο μ'άυτό μας έχουν δωθεί ευκαιριές. Ας μην τις χαραμίσουμε. Ας ταξιδέψουμε τώρα που είμαστε νέοι. Ας χαρούμε τα σαββατόβραδα μας, τις γυναίκες, τις βόλτες με τ'αυτοκίνητο, τους 3 υπολογιστές στο σπίτι. Εξάλλου δεν φταίμε εμείς που κάποιοι άνθρωποι ήταν άτυχοι και ζουν σε άθλιες συνθήκες.
Γράμματα: Όχι! Δεν είναι κάποιοι απλοί άνθρωποι. Είναι όλοι τους συνάνθρωποι. Αν δεν έχει να φάει ο συνάνθρωπός μου, εγώ δεν θα φάω μέχρι να σκάσω, δε θα πιώ για να μεθύσω και δεν θα πάρω ότι μου πλασάρουν οι διαφημίσεις. Θα κάνω κράτει. Θα βοηθήσω όσο μπορώ. Με χρήματα απο το περίσσευμά μου και με ρούχα απο τη ντουλάπα μου.
Ψάξτε βαθιά στον εαυτό σας και βρείτε σε ποιά πλευρά ανήκετε. Δεν κρίνετε κανείς απ'αυτό. Τίποτα απ' τα δύο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί λάθος ή σωστό. Εγώ αμέσως σας δηλώνω γραπτώς πως ανήκω κατά ένα τεράστιο ποσοστό στο "Κεφάλι". Αυτός μάλιστα ήταν και ο προβληματισμός μου. Απο εκεί ξεκίνησε. Απο τον καταναλωτισμό μου και την διαθεσή μου να περνάω συνέχεια καλά. Ωραίο είναι να περνάς συνέχεια καλά, αλλά μπορείς να το κάνεις όταν σκέφτεσαι τους συνανθρώπους σου να υποφέρουν;
Νιώθουμε άτυχοι, αδικημένοι, και φτωχοί. Ή τουλάχιστον μη-πλούσιοι. Θέλουμε όλοι μας να φύγουμε, να ταξιδέψουμε, να δούμε τον κόσμο. Να πάρουμε αυτή τη μπλούζα που είδαμε στο εμπορικό, αυτό το καινούριο κινητό, να βγούμε για να πιούμε ένα ποτό, να μαζευτούμε σε ένα ταβερνάκι για φαϊ, να κάνουμε ένα πάρτυ και να χορέψουμε όλο το βράδυ. Θα περάσουμε σίγουρα ωραία.
Το θέμα που θέλω να θίξω είναι το ότι δεν έχουν όλοι τις ίδιες ευκαιρίες. Και γιατί αυτο? Γιατί απλά έτσι έτυχε. Γιατί το 8χρονο παιδάκι που ζει σε μια χώρα της Αφρικής και κοιτάζει απορημένο τον φακό της φωτογραφικής μηχανής ενός ρεπόρτερ, με τα κοκκαλά του να μοιάζουν με το ομοίωμα του άνθρωπου που είχαμε στην 6η τάξη του Δημοτικού και που χρησιμοποιούν για την ανατομία, στο πανεπιστήμιο, δεν διάλεξε να είναι φτωχό, νηστικό και να ζει σε κατάλυμα. Δεν ξέρει πώς είναι ο πλαστικός άνθρωπος που περιγράφω γιατί απλούστατα δεν πήγε στο Δημοτικό, ή στο Πανεπιστήμιο. Δεν τρώει μεξικάνικο/κινέζικο/ιταλικό γιατί δεν έχει την ευκαιρία να τα δοκιμάσει. Δεν πίνει αλκοολ γιατί δεν έχει ούτε καν νερό. Δεν διάλεξε τη ζωή που έχει. Απλά έτυχε να γεννηθεί εκεί. Όπως όλοι εσείς που έτυχε να γεννηθείτε στην Ελλάδα. Κανείς δεν το είχε προσχεδιάσει.
Είναι δύο οι όψεις του νομίσματος...
Κεφάλι: Είμαστε τυχεροί που γεννηθήκαμε σε πιο ανεπτυγμένες χώρες. Μόνο και μόνο μ'άυτό μας έχουν δωθεί ευκαιριές. Ας μην τις χαραμίσουμε. Ας ταξιδέψουμε τώρα που είμαστε νέοι. Ας χαρούμε τα σαββατόβραδα μας, τις γυναίκες, τις βόλτες με τ'αυτοκίνητο, τους 3 υπολογιστές στο σπίτι. Εξάλλου δεν φταίμε εμείς που κάποιοι άνθρωποι ήταν άτυχοι και ζουν σε άθλιες συνθήκες.
Γράμματα: Όχι! Δεν είναι κάποιοι απλοί άνθρωποι. Είναι όλοι τους συνάνθρωποι. Αν δεν έχει να φάει ο συνάνθρωπός μου, εγώ δεν θα φάω μέχρι να σκάσω, δε θα πιώ για να μεθύσω και δεν θα πάρω ότι μου πλασάρουν οι διαφημίσεις. Θα κάνω κράτει. Θα βοηθήσω όσο μπορώ. Με χρήματα απο το περίσσευμά μου και με ρούχα απο τη ντουλάπα μου.
Ψάξτε βαθιά στον εαυτό σας και βρείτε σε ποιά πλευρά ανήκετε. Δεν κρίνετε κανείς απ'αυτό. Τίποτα απ' τα δύο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί λάθος ή σωστό. Εγώ αμέσως σας δηλώνω γραπτώς πως ανήκω κατά ένα τεράστιο ποσοστό στο "Κεφάλι". Αυτός μάλιστα ήταν και ο προβληματισμός μου. Απο εκεί ξεκίνησε. Απο τον καταναλωτισμό μου και την διαθεσή μου να περνάω συνέχεια καλά. Ωραίο είναι να περνάς συνέχεια καλά, αλλά μπορείς να το κάνεις όταν σκέφτεσαι τους συνανθρώπους σου να υποφέρουν;
Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2009
Κρανιά
4 άτομα ♠ 3 μέρες ♠ ένα σπιτάκι, σ' ένα χωριό ♠ με πρόβλημα στα υδραυλικά ♠ μια ήσυχη βραδινή βόλτα ♠ μανιταρόπιτα για πρωινό ♠ βόλτα στο Μέτσοβο ♠ στο αμάξι, κασέτα "it's easy to fly..." ♠ ψάξιμο για λεφτά ♠ κοντοσούβλια στα 5 Φ ♠ Φίλε, φέρε φίλον, φάε, φύγε ♠ ούζο στο παγκάκι ♠ αναζήτηση μανιταριών και αρκούδας στον Αγ. Αθανάσιο ♠ σπίτι ♠ scrabble μέχρι τελικής πτώσης ♠ και τοστ με πατατάκια ♠ πρωινό ξύπνημα και αναχώρηση ♠ Βάλια Κάλντα ♠ μ' ένα καλαθάκι για πικ-νικ ♠ πεζοπορία ♠ ίχνη αρκούδας ♠ άραγμα στο αρκουδόρεμα ♠ παγωμένο το νερό του ποταμιού ♠ μούδιασμα στα πόδια ♠ πεζοπορία για επιστροφή στο αμάξι ♠ κυνηγητό από τσομπανόσκυλα ♠ ζεστή μακαρονάδα στο σπιτάκι ♠ scrabble αγόρια-κορίτσια ♠ ύπνος για ξεκούραση ♠ ξύπνημα ♠ συμμάζεμα ♠ αναχώρηση ♠ πίσω στη ζούγκλα
Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2009
Νέα Ζωή
Είναι η εποχή που σου επισημαίνει πως αρχίζει κάτι. Μια νέα χρονιά. Με σχολείο, δουλειά, σπουδές, κ.α.. Ό,τι άφησε ο καθένας πίσω του, το καλοκαίρι, είναι εδώ. Θές, δε θές οι αναμνήσεις θα το φέρουν στο προσκήνιο. Ότι κάτι καινούριο παίζει... Κάτι αρχίζει εδώ!
Ο ήλιος και η ζέστη μας αποχαιρέτησαν. Την θέση τους πήραν επάξια τα σύννεφα και οι μπόρες.
Κάτι παρόμοιο συνέβη και στα συρτάρια σου, έτσι;
Μια νέα ζωή που έπρεπε να αρχίσει πέρισυ. Καλοπέρασες όμως. Και τώρα μπαίνεις στα δύσκολα. Υποχρεώσεις. Ευτυχώς που δεν χάθηκε η όρεξη σου. Η όρεξη για ζωή, πάνω απ' όλα.
Να μην αλλάζεις δρόμο στις άσχημες καταστάσεις αλλα να τις προσπερνας με θάρος. "Κάθε εμπόδιο για καλό". Να μην σκύβεις το κεφάλι! Να συνεχίσεις.
Και εγώ θα συνεχίσω... Γιατί δεν είμαι μόνος!
Έχω δίπλα μου ανθρώπους σωστούς. Πραγματικούς φίλους! Που μου δίνουν θάρος και τους δίνω και γω. Που μου δίνουν χαρά. Και μου χαρίζουν όμορφες στιγμές όταν βρίσκομαι μαζι τους. Φίλους χαμένους που θα ξαναβρεθούμε μαζί αργά ή γρήγορα, δεν τους αφήνω έτσι εύκολα!
Σε σας λοιπόν...
Υ.Γ.: Σιγά ρε παιδιά, δυό μήνες έλειψα! Ακριβώς!
Υ.Γ. 2: Θα 'θελα να ανεβάσω άπειρες φωτογραφίες απο τις καλοκαιρινές (μας) διακοπές αλλα θα το κάνω κάποια άλλη στιγμή μάλλον.
Υ.Γ. 3: Ένας παλιός blogger επέστρεψε. Εδώ.
Ο ήλιος και η ζέστη μας αποχαιρέτησαν. Την θέση τους πήραν επάξια τα σύννεφα και οι μπόρες.
Κάτι παρόμοιο συνέβη και στα συρτάρια σου, έτσι;
Μια νέα ζωή που έπρεπε να αρχίσει πέρισυ. Καλοπέρασες όμως. Και τώρα μπαίνεις στα δύσκολα. Υποχρεώσεις. Ευτυχώς που δεν χάθηκε η όρεξη σου. Η όρεξη για ζωή, πάνω απ' όλα.
Να μην αλλάζεις δρόμο στις άσχημες καταστάσεις αλλα να τις προσπερνας με θάρος. "Κάθε εμπόδιο για καλό". Να μην σκύβεις το κεφάλι! Να συνεχίσεις.
Και εγώ θα συνεχίσω... Γιατί δεν είμαι μόνος!
Έχω δίπλα μου ανθρώπους σωστούς. Πραγματικούς φίλους! Που μου δίνουν θάρος και τους δίνω και γω. Που μου δίνουν χαρά. Και μου χαρίζουν όμορφες στιγμές όταν βρίσκομαι μαζι τους. Φίλους χαμένους που θα ξαναβρεθούμε μαζί αργά ή γρήγορα, δεν τους αφήνω έτσι εύκολα!
Σε σας λοιπόν...
Υ.Γ.: Σιγά ρε παιδιά, δυό μήνες έλειψα! Ακριβώς!
Υ.Γ. 2: Θα 'θελα να ανεβάσω άπειρες φωτογραφίες απο τις καλοκαιρινές (μας) διακοπές αλλα θα το κάνω κάποια άλλη στιγμή μάλλον.
Υ.Γ. 3: Ένας παλιός blogger επέστρεψε. Εδώ.
Πέμπτη 16 Ιουλίου 2009
Δευτέρα 15 Ιουνίου 2009
Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009
Μεγάλο Φωτεινό Καλοκαίρι!
Μέσα στη ρουτίνα της πόλης βρίσκεις διαφυγή. Είναι μια άσχημη φάση η αναμονή των διακοπών. Αλλα είναι μια φάση! Ναι, ναι... Ξέρω... Σαν το ρολόι που σταμάτησε στις 7... Μόλις όμως τελειώσει θα ζήσεις καταστάσεις που θα θυμάσαι για μια ζωή. Το λες και το ξαναλές μέχρι να το συνειδητοποιήσεις πως θα ‘ναι το καλύτερο καλοκαίρι της ζωής σου! Σκέφτεσαι και βάζεις στοίχημα με τον εαυτό σου πως θα ξεπεράσει το προπέρσινο και σίγουρα το περσινό. Αναμονή!
Βολτάρεις στη παραλία • ματιές σε βιβλία με ενδιαφέρον εξώφυλλο • ματιές σε όμορφες γυναίκες • μυρωδιές απο καντίνες • παιχνίδια • φθηνές μπύρες • μουσική της επιλογής σου • τίτλοι τέλους για την αγαπημένη σου μπάντα • συζητήσεις • κόσμος πολύς γύρω σου • διασκέδαση
«Υπάρχει;»
«Βεβαίως. Έρωτας για τη ζωή, για το καλοκαίρι, για τη θάλασσα, για τη παρέα, για τη μουσική, για ‘σένα, για όλους… Χωρίς παρεξηγήσεις»
Κυριακή 17 Μαΐου 2009
English Breakfast
Ξύπνησες ξεκούραστος, χωρίς πονοκέφαλο και χωρίς εμπειρίες απο μια συναυλία που ήθελες πολύ να πας. Ήσουν στο πάρκο και έπαιζες σαν παιδί. Και ήταν ωραία. Τα ξέχασες όλα! Έτρεξες, λαχάνιασες, ίδρωσες, γέλασες με τη ψυχή σου, έσκισες τα ρούχα σου και ανανέωσες το ραντεβου με το κομμάτι του εαυτού σου που έχει μείνει παιδάκι.
Ξυπνάς, λοιπόν, και πηγαίνεις κατευθείαν στο παράθυρο. Τραβάς την κουρτίνα και αντικρύζεις μια ακόμα υπέροχη μέρα! Μυρίζει καλοκαίρι! Σου μυρίζει ο ήλιος! (Δε θυμάμαι που το 'χα διαβάσει, μα και κάποιος άλλος μύριζε τον ήλιο)
Και θες να φύγεις χωρίς δεύτερη σκέψη... Κι όμως, κάτι σε κρατάει εδω. Όχι για πολύ ακόμη ομώς...
Βάζεις εκείνον τον δίσκο που έχεις καιρό να τον ακούσεις. Ναι, αυτόν που έχεις αγαπήσει τα άγνωστα τραγούδια του και όχι τα hitακια του...
Η αργή και απλή μελωδία του μπάσου, σου θυμίζει τον εαυτό σου όταν πρωτοέπαιζες...
Σου θυμίζει Αγγλία. Ένα ηλιόλουστο πρωινό. Στην εξοχή. Μαζί με καλή παρέα. Και σου 'ρχετε στο μυαλό αυτή η εικόνα απο το Trainspotting. Choose life... Και άλλα πολλά...
Sick Boy/Renton/Mark/Spud
Θέλεις να πάρεις το ποδηλατάκι σου και να φύγεις... Να ξεφύγεις... Να σε χτυπήσει ο αέρας στο πρόσωπο. Να μην σε νοιάζει τίποτα. Να μην σκέφτεσαι τίποτα.
Μα κάτι σε κρατάει εδώ... Όχι όμως για πολύ!!!
Ξυπνάς, λοιπόν, και πηγαίνεις κατευθείαν στο παράθυρο. Τραβάς την κουρτίνα και αντικρύζεις μια ακόμα υπέροχη μέρα! Μυρίζει καλοκαίρι! Σου μυρίζει ο ήλιος! (Δε θυμάμαι που το 'χα διαβάσει, μα και κάποιος άλλος μύριζε τον ήλιο)
Και θες να φύγεις χωρίς δεύτερη σκέψη... Κι όμως, κάτι σε κρατάει εδω. Όχι για πολύ ακόμη ομώς...
Βάζεις εκείνον τον δίσκο που έχεις καιρό να τον ακούσεις. Ναι, αυτόν που έχεις αγαπήσει τα άγνωστα τραγούδια του και όχι τα hitακια του...
Η αργή και απλή μελωδία του μπάσου, σου θυμίζει τον εαυτό σου όταν πρωτοέπαιζες...
Σου θυμίζει Αγγλία. Ένα ηλιόλουστο πρωινό. Στην εξοχή. Μαζί με καλή παρέα. Και σου 'ρχετε στο μυαλό αυτή η εικόνα απο το Trainspotting. Choose life... Και άλλα πολλά...
Sick Boy/Renton/Mark/SpudΘέλεις να πάρεις το ποδηλατάκι σου και να φύγεις... Να ξεφύγεις... Να σε χτυπήσει ο αέρας στο πρόσωπο. Να μην σε νοιάζει τίποτα. Να μην σκέφτεσαι τίποτα.
Μα κάτι σε κρατάει εδώ... Όχι όμως για πολύ!!!
Πέμπτη 14 Μαΐου 2009
Let me go oooon....
When I'm out walking I strut my stuff yeah I'm so strung out
I'm high as a kite I just might stop to check you out
Let me go on like I blister in the sun
Let me go on big hands I know you're the one
Body and beats I stain my sheets I don't even know why
My girlfriend she's at the end she is starting to cry
Let me go on like I blister in the sun
Let me go on big hands I know you're the one
When I'm out walking I strut my stuff yeah I'm so strung out
I'm high as a kite I just might stop to check you out
When I'm out walking I strut my stuff yeah I'm so strung out
I'm high as a kite I just might stop to check you out
Body and beats I stain my sheets I don't even know why
My girlfriend she's at the end she is starting to cry
LET ME GO OOON, LIKE I BLISTER IN SUN
LET ME GO OOOOON, BIG HANDS I KNOW YOU'RE THE ONE!
Let me go on like I blister in the sun
Let me go on big hands I know you're the one
Body and beats I stain my sheets I don't even know why
My girlfriend she's at the end she is starting to cry
Let me go on like I blister in the sun
Let me go on big hands I know you're the one
When I'm out walking I strut my stuff yeah I'm so strung out
I'm high as a kite I just might stop to check you out
When I'm out walking I strut my stuff yeah I'm so strung out
I'm high as a kite I just might stop to check you out
Body and beats I stain my sheets I don't even know why
My girlfriend she's at the end she is starting to cry
LET ME GO OOON, LIKE I BLISTER IN SUN
LET ME GO OOOOON, BIG HANDS I KNOW YOU'RE THE ONE!
Πέμπτη 30 Απριλίου 2009
Δευτέρα 20 Απριλίου 2009
Είμαι ένας άνθρωπος μόνος...
"Θα μ' αγαπάς, θα μ' αγαπάς
μα δε θα φτάνει
άγονη βροχή θα πέφτει πάνω μου
το χάδι σου
και εγώ σαν γέρικο σκυλί μες το λιμάνι
θα πεθαίνω στο πλάι σου."
άγονη βροχή θα πέφτει πάνω μου
το χάδι σου
και εγώ σαν γέρικο σκυλί μες το λιμάνι
θα πεθαίνω στο πλάι σου."
Παντελής Ροδοστόγλου
"Στο Πλάι Σου"
"Στο Πλάι Σου"
Παρασκευή 3 Απριλίου 2009
Είσαι εσύ...
Είσαι εσύ που με καταλαβαίνεις απο τη κάθε μου ματιά, απο τις κινήσεις των χεριών μου, ακόμη και απο τα σημεία στίξης μου.
Είσαι εσύ που έχουμε περάσει τόσες όμορφες στιγμές μαζί.
Είσαι εσύ που σ'αγάπούσα και μ'αγαπούσες. Που σ'αγαπώ και μ'αγαπάς.
Είσαι εσύ που κάποια μέρα θα ζήσουμε μαζί.
Είσαι εσύ που το χαμόγελό σου με κάνει πάντα να γελώ.
Είσαι εσύ που ονειρευόμαστε αγκαλιά.
Είσαι εσύ που ερωτεύτηκα για πρώτη φορά.
Είσαι εσύ... και θα είσαι για πάντα.
3/4/2009
Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009
Εθισμός
Καμιά φορά αδυνατώ να καταλάβω... Γιατί κάποιοι ακολουθούν τον δρόμο του εθισμού? Και αν είναι κάτι που δεν το θέλουν γιατί δεν προσπαθούν να το σταματήσουν? Με την προσπάθεια έρχονται αποτελέσματα τις περισσότερες φορές... Αλλά όταν δεν προσπαθείς σημαίνει οτι συμβιβάζεσαι...
Μιλάω για εθισμό σε ουσίες και όχι σε καταστάσεις... Συνεχίζεις να κάνεις κάτι ενώ ξερεις οτι σε καταστρέφει! Και σ'αρέσει κιόλας... Δε σκέφτεσαι πως τη ζωή σου θα μπορείς να την χαρείς λιγάκι περισσότερο και λιγάκι καλύτερα? Χωρίς προβλήματα υγείας... Ίσως θα έπρεπε να το σκεφτείς τώρα που είναι νωρίς και όχι τότε που θα χρειάζεσαι κάποιες ανάσες ακόμα...
Δεν θα σου χαριστεί! Θα σε κάψει! Όπως το τσιγάρο που καις εσύ χωρίς να το καταλαβαίνεις.. "Για να περάσει η ώρα" λες. Ή "Άσε με τώρα, έχω νεύρα/νταλκά/κέφια/στεναχώρια". Λες και αυτό θα σε κάνει να αισθανθείς καλύτερα... Όχι! Δεν θα σε κάνει! Θα σε κάνει χειρότερα... σε βάθος χρόνου βέβαια για να μην το καταλάβεις και έτσι να μην τους στερήσεις την δουλειά και την υπέροχη ζωή απο τα δικά σου χρήματα.
Τα σκας κανονικά σε μεγαλοεπιχηρήσεις, κερδοσκόπους, λαμόγια, βαποράκια... Αυτοί είναι ο χάρος... Ζούνε με το να σε ποτίζουν θάνατο, αρρώστιες και κατάντια.
Γιατί ο εθισμός, για 'μένα, είναι κατάντια. Είτε έιναι αλκοολ, είτε νικοτίνη, είτε ηρωίνη... Είναι πράγματα που σε εμποδίζουν να είσαι ο εαυτός σου. Γίνεσαι κάποιος άλλος. Καθοδηγούμενος απο τις ουσίες.
Καταστρέφεις οικογενειες, περιουσίες, φτάνεις στον εξευτελισμό για να βρείς τη δόση σου. Ακόμα και στην παρανομία.
Πες όχι. Μια εμπειρία λιγότερη, πολλά χρονάκια καλύτερα.
Καλύτερα να μην μιλήσω για φιλευσπλαχνία ε? Δε νοιάζεσαι οτι αυτό που κάνεις μπορεί, εκτός απο 'σένα, να κάνει κακό και στους γύρω σου. Μπορεί να είναι και άτομα που αγαπάς. Τους δείχνεις έτσι έμπρακτα την αγάπη σου ε? Με το να τους κερνας λιγάκι καρκίνο.... Τι θέλεις? Στατιστικά στοιχεία? Ως παθητικός καπνιστής έχω 15% πιθανότητες να εμφανίσω ασθένειες που σχετίζονται με το κάπνισμα και 20-30% να πάθω καρκίνο του πνεύμονα. Μόνο με το να είμαι σε χώρο που εισπνέω τον καπνό του τσιγάρου. Αν εσένα δεν σε ενδιαφέρει η υγεία μου, εμένα να ξέρεις πως με ενδιαφέρει πάρα πολύ.
Αλήθεια, δεν το 'χεις σκεφτεί ποτέ πως μπορεί να είσαι εσύ υπέυθυνος για κάποιον μη-κανιστή που πεθαίνει απο καρκίνο, ε?
Δεν έχεις σκεφτεί ποτε πως όταν πιείς και οδηγήσεις μπορεί απο λάθος σου να σκοτώσεις μια οικογένεια, ε?
Αν δε σε νοιάζει ο εαυτούλης σου -που αυτό είναι το θέμα, ότι σε νοιάζει μόνο αυτός- σκέψου τους άλλους που θέλουν να ζήσουν!!
Μόνο και μόνο η σκέψη του ότι κάνεις κάτι το οποίο δεν μπορείς να ελεγξεις και να το σταματήσεις δεν σε κάνει να αισθάνεσαι άσχημα? Κάνε κάτι λοιπόν γι'αυτό...
Κόψε το γαμημένο το τσιγάρο! Απεξαρτήσου απ' τα ναρκωτικά και μην το σκέφτεσαι καν να τα αρχίσεις για την εμπειρία! Περιόρισε το αλκοολ και κοψτο εντελώς όταν οδηγείς!
Μιλάω για εθισμό σε ουσίες και όχι σε καταστάσεις... Συνεχίζεις να κάνεις κάτι ενώ ξερεις οτι σε καταστρέφει! Και σ'αρέσει κιόλας... Δε σκέφτεσαι πως τη ζωή σου θα μπορείς να την χαρείς λιγάκι περισσότερο και λιγάκι καλύτερα? Χωρίς προβλήματα υγείας... Ίσως θα έπρεπε να το σκεφτείς τώρα που είναι νωρίς και όχι τότε που θα χρειάζεσαι κάποιες ανάσες ακόμα...
Δεν θα σου χαριστεί! Θα σε κάψει! Όπως το τσιγάρο που καις εσύ χωρίς να το καταλαβαίνεις.. "Για να περάσει η ώρα" λες. Ή "Άσε με τώρα, έχω νεύρα/νταλκά/κέφια/στεναχώρια". Λες και αυτό θα σε κάνει να αισθανθείς καλύτερα... Όχι! Δεν θα σε κάνει! Θα σε κάνει χειρότερα... σε βάθος χρόνου βέβαια για να μην το καταλάβεις και έτσι να μην τους στερήσεις την δουλειά και την υπέροχη ζωή απο τα δικά σου χρήματα.
Τα σκας κανονικά σε μεγαλοεπιχηρήσεις, κερδοσκόπους, λαμόγια, βαποράκια... Αυτοί είναι ο χάρος... Ζούνε με το να σε ποτίζουν θάνατο, αρρώστιες και κατάντια.
Γιατί ο εθισμός, για 'μένα, είναι κατάντια. Είτε έιναι αλκοολ, είτε νικοτίνη, είτε ηρωίνη... Είναι πράγματα που σε εμποδίζουν να είσαι ο εαυτός σου. Γίνεσαι κάποιος άλλος. Καθοδηγούμενος απο τις ουσίες.
Καταστρέφεις οικογενειες, περιουσίες, φτάνεις στον εξευτελισμό για να βρείς τη δόση σου. Ακόμα και στην παρανομία.
Πες όχι. Μια εμπειρία λιγότερη, πολλά χρονάκια καλύτερα.
Καλύτερα να μην μιλήσω για φιλευσπλαχνία ε? Δε νοιάζεσαι οτι αυτό που κάνεις μπορεί, εκτός απο 'σένα, να κάνει κακό και στους γύρω σου. Μπορεί να είναι και άτομα που αγαπάς. Τους δείχνεις έτσι έμπρακτα την αγάπη σου ε? Με το να τους κερνας λιγάκι καρκίνο.... Τι θέλεις? Στατιστικά στοιχεία? Ως παθητικός καπνιστής έχω 15% πιθανότητες να εμφανίσω ασθένειες που σχετίζονται με το κάπνισμα και 20-30% να πάθω καρκίνο του πνεύμονα. Μόνο με το να είμαι σε χώρο που εισπνέω τον καπνό του τσιγάρου. Αν εσένα δεν σε ενδιαφέρει η υγεία μου, εμένα να ξέρεις πως με ενδιαφέρει πάρα πολύ.
Αλήθεια, δεν το 'χεις σκεφτεί ποτέ πως μπορεί να είσαι εσύ υπέυθυνος για κάποιον μη-κανιστή που πεθαίνει απο καρκίνο, ε?
Δεν έχεις σκεφτεί ποτε πως όταν πιείς και οδηγήσεις μπορεί απο λάθος σου να σκοτώσεις μια οικογένεια, ε?
Αν δε σε νοιάζει ο εαυτούλης σου -που αυτό είναι το θέμα, ότι σε νοιάζει μόνο αυτός- σκέψου τους άλλους που θέλουν να ζήσουν!!
Μόνο και μόνο η σκέψη του ότι κάνεις κάτι το οποίο δεν μπορείς να ελεγξεις και να το σταματήσεις δεν σε κάνει να αισθάνεσαι άσχημα? Κάνε κάτι λοιπόν γι'αυτό...
Κόψε το γαμημένο το τσιγάρο! Απεξαρτήσου απ' τα ναρκωτικά και μην το σκέφτεσαι καν να τα αρχίσεις για την εμπειρία! Περιόρισε το αλκοολ και κοψτο εντελώς όταν οδηγείς!
Σάββατο 14 Μαρτίου 2009
Αναμνήσεις/Memories
Τις έχεις κρατημένες σε όμορφα κουτάκια τακτοποιημένα στο συρτάρι σου. Άλλες που δεν χωράν τις εχεις χύμα, αλλά τις προσέχεις πολύ. Που και που ανοίγεις τα κουτιά και αναπολείς... Σκέφτεσαι πως θα είναι να τις δεις μετά απο πολλά χρόνια. Θα συγκινηθείς σίγουρα. Σκέφτεσαι ακόμα πως θα είναι να τις χάσεις. Τότε θα στεναχωρηθείς... Δε θέλεις ποτέ να τις αποχωριστείς!
Και δεν είναι μόνο οι χειροπιαστές αναμνήσεις. Είναι και αυτές που σου μένουν για πάντα χαραγμένες στο μυαλό. Καταστάσεις που δε θα ξεχάσεις όσα χρόνια και ας περάσουν, ότι και να προηγηθεί!
Όπως εκείνο το καλοκαίρι. Που ισχυρίζομαι οτι άλλαξε τη ζωή μου!
Οι τρέλες της ηλικίας που γελάς ξανά και ξανά όταν τις σχολιάζεις απο το βλέμα του έφηβου πια.
Οι πρώτες εκδρομές και εξορμήσεις.
Εκείνη η Καθαρά Δευτέρα...
Κάθε μια στιγμή που πέρασες καλά και αυτές είναι πολλές!!
Φωτογραφίες? Άπειρες!
Εισητήρια τρένων, λεωφορείων, αεροπλάνων.
Αποκόμματα εισητηρίων απο συναυλίες.
Μια χειροποίητη ονειροπαγίδα και μια επισης χειροποίητη φωτογραφική μηχανή!
Ταμπελάκι για συνάντηση μετα απο χρόνια με τους συμμαθητές.
Διάφορες βλακείες δηλαδη... Βλακείες όμως που για σένα εχουν σημασία...
Και δεν είναι μόνο οι χειροπιαστές αναμνήσεις. Είναι και αυτές που σου μένουν για πάντα χαραγμένες στο μυαλό. Καταστάσεις που δε θα ξεχάσεις όσα χρόνια και ας περάσουν, ότι και να προηγηθεί!
Όπως εκείνο το καλοκαίρι. Που ισχυρίζομαι οτι άλλαξε τη ζωή μου!
Οι τρέλες της ηλικίας που γελάς ξανά και ξανά όταν τις σχολιάζεις απο το βλέμα του έφηβου πια.
Οι πρώτες εκδρομές και εξορμήσεις.
Εκείνη η Καθαρά Δευτέρα...
Κάθε μια στιγμή που πέρασες καλά και αυτές είναι πολλές!!
Φωτογραφίες? Άπειρες!
Εισητήρια τρένων, λεωφορείων, αεροπλάνων.
Αποκόμματα εισητηρίων απο συναυλίες.
Μια χειροποίητη ονειροπαγίδα και μια επισης χειροποίητη φωτογραφική μηχανή!
Ταμπελάκι για συνάντηση μετα απο χρόνια με τους συμμαθητές.
Διάφορες βλακείες δηλαδη... Βλακείες όμως που για σένα εχουν σημασία...
Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009
Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2009
Voyage
Όμορφες εικόνες... Έχεις ενθουσιαστεί... Το μυαλό είναι ήδη εκεί. Σε κάποιο απ'τα παγωμένα τοπία. Ίσως σε κάποιο ρημαγμένο σπίτι... Το σώμα όμως παραμένει ξαπλωμένο κάμποσες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά...
Σε συνεπαίρνει μια καταπληκτική μελωδία... Η μουσική σημαίνει πολλά για σένα. Θα 'θελες να γίνεις μουσικός. Καλά άρχισες αλλά κάπου στη μέση χάλασε η δουλειά...
Και μετά ήθελες να ταξιδέψεις... Παντού!
-Λες να τα καταφέρω?
-Σίγουρα. Δε σε φοβάμαι. Γι' αυτά είσαι γεννημένος εσύ!
-Μου δίνεις τόσο θάρρος. Με γεμίζειςμε ενέργεια! Σ' ευχαριστώ!
Ναι, θα ταξιδέψω! Θα ταξιδέψουμε δηλαδή!
Ανυπομονείς! Πότε θα πάμε εκεί? Και εκεί... Και εκεί...
Όποτε θέλεις. Και τώρα θα πήγαινα... Αν μ' ακολουθούσες...
Είναι τέλεια εδώ! Ας ζήσουμε για πάντα έτσι... Στον άνεμο!
Σου 'ρχονται στο μυαλό εικόνες... Εκείνος ο μουσικός του δρόμου στον κεντρικό πεζόδρομο της Γλασκόβης, ο καβγάς δύο μεθυσμένων σε σοκάκι του Δουβλίνου, η βόλτα με τη γόνδολα, στα κανάλια της Βενετίας, που ποτέ δεν έκανες, η "παράξενη" παρέλαση στο Άμστερνταμ, η έκθεση φωτογραφίας σε μια πλατεία της Κοπεγχάγης, οι ρακοσυλλέκτες ένα κρύο πρωινό στην Στοκχόλμη, τα παιδάκια που έκλαιγαν επειδή δεν ανέβηκαν στο τρενάκι του Indiana Jones στη Disneyland, η τεράσια παραδοσιακή μπυραρία στο Μόναχο, ο πωλητής χαλιών που σε κυνηγούσε για "παζάρια" σε μια αγορά της Κωνσταντινουπολης.... Και άλλα πολλα!
Δεν τα πήγες και άσχημα μέχρι στιγμής... Λες να 'ρθουν και καλύτερα?
Στα καλύτερα λοιπόν! ...Και τσουγκρίζεις... Μόνος σου!
Υ.Γ.: Μείνε εδώ, κοντά μου... Δε θα σου κάνω κακό. Δε θ' αφήσω σε κανέναν να σου κάνει! Αλήθεια! Θα σε προσέχω......
Σε συνεπαίρνει μια καταπληκτική μελωδία... Η μουσική σημαίνει πολλά για σένα. Θα 'θελες να γίνεις μουσικός. Καλά άρχισες αλλά κάπου στη μέση χάλασε η δουλειά...
Και μετά ήθελες να ταξιδέψεις... Παντού!
-Λες να τα καταφέρω?
-Σίγουρα. Δε σε φοβάμαι. Γι' αυτά είσαι γεννημένος εσύ!
-Μου δίνεις τόσο θάρρος. Με γεμίζειςμε ενέργεια! Σ' ευχαριστώ!
Ναι, θα ταξιδέψω! Θα ταξιδέψουμε δηλαδή!
Ανυπομονείς! Πότε θα πάμε εκεί? Και εκεί... Και εκεί...
Όποτε θέλεις. Και τώρα θα πήγαινα... Αν μ' ακολουθούσες...
Είναι τέλεια εδώ! Ας ζήσουμε για πάντα έτσι... Στον άνεμο!
Σου 'ρχονται στο μυαλό εικόνες... Εκείνος ο μουσικός του δρόμου στον κεντρικό πεζόδρομο της Γλασκόβης, ο καβγάς δύο μεθυσμένων σε σοκάκι του Δουβλίνου, η βόλτα με τη γόνδολα, στα κανάλια της Βενετίας, που ποτέ δεν έκανες, η "παράξενη" παρέλαση στο Άμστερνταμ, η έκθεση φωτογραφίας σε μια πλατεία της Κοπεγχάγης, οι ρακοσυλλέκτες ένα κρύο πρωινό στην Στοκχόλμη, τα παιδάκια που έκλαιγαν επειδή δεν ανέβηκαν στο τρενάκι του Indiana Jones στη Disneyland, η τεράσια παραδοσιακή μπυραρία στο Μόναχο, ο πωλητής χαλιών που σε κυνηγούσε για "παζάρια" σε μια αγορά της Κωνσταντινουπολης.... Και άλλα πολλα!
Δεν τα πήγες και άσχημα μέχρι στιγμής... Λες να 'ρθουν και καλύτερα?
Στα καλύτερα λοιπόν! ...Και τσουγκρίζεις... Μόνος σου!
Υ.Γ.: Μείνε εδώ, κοντά μου... Δε θα σου κάνω κακό. Δε θ' αφήσω σε κανέναν να σου κάνει! Αλήθεια! Θα σε προσέχω......
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)