Regret

-Daddy..
-Yes son..
-What does "regret" means?
-Well son, a funny thing about regret is that it's better to regret something you have done, than to regret something you haven't done.

- Orbital (Satan)

☺☻

☺Τελειώσαμε τις πανελλήνιες.
☻Το παρτάκι -σαφάρι- τα σπασε!!!
☺Άρχισα να κοιμάμαι ξανά τα μεσημέρια.
☻Είδα με τη παρέα μου το Trainspotting (ξανά).
☺Ήπια μπύρες. Πολλές!
☻Μεγαλωσε και η κοιλιά μου. (βλ. προηγούμενο)
☺Συνεχίζω να μην βλέπω τηλεόραση.
☻Λιώνω στο www.psychedelik.com όλη μέρα.
☺Κάναμε το κυρίως πρόγραμμα των διακοπών.
☻Θα περάσουμε τέλεια!
☺Ελπίζω να μην ξαναπάω στη βιβλιοθήκη του Α.Π.Θ.
☻Θέλω μια αλλαγή στα μαλλιά μου και όλοι είναι αρνητικοί.
☺Ώρες, ώρες οι γονείς μπορούν να γίνουν πραγματικά ανεξήγητοι.
☻Νεύρα, υπερένταση, ανεβασμένη πίεση.
☺Ηρεμία...
☻"Μόχα αυτός που όσο κι αν πιεί πια δε μεθάει"
☺Μεγάλο ψέμα!
☻"Μόχα αυτός που του αρέσει να μεθάει" (για μένα! προς τη Σ.)

Αυτά ήταν τα κυριότερα νέα μου μετα τις εξετάσεις...

Rain

"...θα κάτσω λίγο ακόμη εδώ να περιμένω,
απόψε ίσως δε λείψω σε κανέναν..."

Υπαρξιακά?

Ματαιοδοξία και στεναχώρια με έχει καταλάβει τις τελευταίες μέρες... Η κούραση σε πολύ υψηλά επίπεδα, πιο ψηλά απο ποτέ. Ανταπεξέρχομαι όμως. Τα καταφέρνω.
Έρχονται όμως κάποιες στιγμές που πραγματικά σε εξασθενούν... Ψυχικά εννοώ. Βλέπεις πράματα που δεν είχες δει, νιώθεις συναισθήματα που δεν είχες νιώσει. Κάποια άλλα δεν μπορείς να τα εξηγήσεις με τίποτα. Ξαφνικά συνειδητοποιείς πόσο λεπτή είναι η γραμμή ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο. Καταλαβαίνεις πως δεν έχεις κανέναν λόγο ύπαρξης. Και συνεχίζεις να αναρωτιέσαι...

"Σκιές ονείρων είμαστε, σύννεφα που περνούμε"

Η ζωή σου πιά έχασε την ομορφιά που είχε. Έχασε το χρώμα της και απέμεινε ασπρόμαυρη. Ίσως με λίγες αποχρώσεις του γκρι, μα ποτέ όπως πριν. Μπορεί να γίνει και καλύτερη. Όλα όμως μένουν κολλημένα σε ένα "ίσως". Έχεις τόσα πράματα να κάνεις αλλά τίποτα δε σε γεμίζει πιά..

"Η ζωή είναι ωραία... μα τόσο λίγη"

Υ.Γ.: Ναι, δε περνάω και τη καλύτερη φάση.
Υ.Γ.2: Δε θα γράφω και τόσο πολύ μέχρι τον Ιούνη...
Υ.Γ.3: Θα έγραφα live review για τους Infected Mushroom αλλά βαριέμαι.

Ψηφοφορία ΙΧ

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε η 9η ψηφοφορία του blog! Σχετικά με την πιο αγαπημένη ξένη σειρά (απο τις τελευταίες) την πρωτιά πήρε το Prison Break με 13 ψήφους (40%)... Μπορώ να πω πως παραξενεύτηκα που δεν κέρδισε το Lost το οποίο ήρθε δεύτερο με 9 ψήφους (28%). Ακολουθούν το Nip/Tuck με 5 ψήφους (15%), το Desperate Housewifes (Νοικοκυρές σε απόγνωση) με 3 ψήφους (9%) και τελευταίο το CSI:Miami με 2 ψήφους (6%).

Αρχίζει απο σήμερα νέα ψηφοφορία στο Mushroom's World!!!! Περιμένω σχόλιά σας και για τα αποτελέσματα της προηγούμενης αλλά και για το θέμα της νέας!

Αντίο! :-)

Shine...

Φανταστείτε όλες τις ψυχές σαν άστρα... Άλλα λαμπερά αλλα τόσο μόνα, άλλα να τρεμοπαίζουν και άλλα να είναι σαν σβηστά αλλά τόσο ξεχωριστά. Κινούνται στο άπειρο αλλα όλα έχουν κάποιο σκοπό. Έστω και κάτι που για όλα τα άλλα αστέρια θα φαντάζει αστείο, εξωπραγματικό, ασήμαντο. Κι όμως για αυτό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα. Η ολοκλήρωση. Πρέπει όμως να κλείσει τα αυτιά του καλά σε όλα τα άλλα "κακόβουλα" άστρα. Πρέπει να επικεντρωθεί και παρόλες τις δυσκολίες και τα εμπόδια που θα συναντήσει να λάμψει καθώς θα πετυχαίνει τον σκοπό του.
Τα αστέρια καθώς κινούνται λοιπόν στο απόλυτο τίποτα αφήνουν πίσω τους μια γραμμούλα.. Μια πορεία.. Όλα όσα κάναν μέχρι σήμερα είναι γραμμένα κατα μήκος της γραμμής αυτής. Πολλά άστρα δεν θέλουν να αφήνουν πίσω τους γραμμή και προσπαθούν να την σβήσουν. Κάποια το πετυχαίνουν, κάποια όχι. Άλλα είναι περήφανα για την ωραία τους φανταχτερή γραμμή. Άλλα απλώς αδιάφορα.
Ένα ακόμη τρελό αυτών των αστεριών είναι οτι πολλές φορές δύο αστέρια συναντιούνται. Κάποια σχηματίζουν κοινή πορεία. Άλλα ταξιδεύουν παρέα για λίγο και μετά έτσι απλά χάνονται.. Βρίσκουν άλλα άστρα. Πιο ταιριαστά τους. Κάποια άλλα δεν μπορούν να είναι σε πολύ κοντινή απόσταση. Συμβαίνουν πολλά διάφορα και καμιά φορά χωρίς να το θέλει, το ένα άστρο βγάζει απ' την πορεία του το άλλο.
Ήταν που λέτε κάποτε κάποια άστρα που ταξίδευαν μόνα τους αλλά με τόσα άλλα ταυτόχρονα. Όλα τόσο διαφορετικά αλλά πραγματικοί φίλοι. Δέν κοιτούσαν ποτέ πίσω ο ένας τις γραμμές του άλλου. Κοίταζαν μονάχα το "τώρα". Είχαν δημιουργήσει έναν αστερισμό. Υπήρχε ένα αστέρι που φοβόταν πολύ πως κάποια μέρα θα διαλυθεί ο αστερισμός τους. Το καθησύχαζαν όμως. Του μάθαιναν να μην αναμένει το μέλλον τόσο πολύ και πως ότι και να γινόταν θα ήταν για το καλό όλων. 'Η του ενός.
Ένα άστρο αυτού του αστερισμού διένυε μια δύσκολη περίοδο. Δεν το έβαζε κάτω όμως. Κι άς ήταν πραγματικά ζόρικα τα πράματα γι' αυτό. Του έδιναν κουράγιο οι φίλοι του. Κάθε φορά που πήγαινε να σβήσει ή να απομακρυνθεί απο το στόχο του ήταν κάποιος εκεί και τον ενθάρυνε. Και θα τους το χρωστάει για πολύ καιρό...
Ήταν πολύ κοντά στο να κάνει αυτό που ήθελε μέχρι που σκέφτηκε πως αυτό που τόσο καιρό κυνηγούσε ίσως δεν ήταν αυτό που πράγματι ήθελε. Δεν το ενδιέφερε αν θα είναι λαμπερό ή μισόσβηστο. Ήθελε να κάνει κουμάντο αυτό στην πορεία του. Και κάθησε να το σκεφτεί.. Ήξερε πώς θα του κοστίσει. Ήξερε όμως επίσης πως αυτό που τόσο καιρό μάθαινε στο μικρό αστεράκι ήταν να μην προσμένει τίποτα τόσο φανατικά. Και πως κανένα αστέρι δεν χάθηκε επειδή δεν κατάφερε αυτό που ήθελε. Και ακόμη το σκέφτεται... Τι να κάνει άραγε το άστρο?

"Όσα δεν μού δωσε, τόσα μου πήρε η ζωή..." -Διάφανα Κρίνα

Magic Mushroom

*Stay Away*

painting by: Will

Ζωή σαν τη δικία μου...

♠ Ξεμπερδεύουν σιγά-σιγά τα πράματα... περισσότερο διάβασμα, λιγότερες βόλτες. Άρχισα τον καφέ. Ποιός θα το πίστευε? Μπορεί να κάνω και μαλακίες. Επόμενο θέμα.

♣ Τα Διάφανα Κρίνα έσκισαν πάλι. Με νέο υλικό. Φρέσκοι. Ο Θάνος πίτα. Κλασικά. Μας αρέσει όμως! Καινούριος χώρος. Καινούριες φάτσες στο κοινό. Και πολλές παλιές. Χάσατε. Next!

♥ Μου την έδωσαν σήμερα οι απατεώνες εταιρίας τηλεφωνίας. Τι μας περνάτε? Ζώα?
Ας μην δώσω συνέχεια...

♦ Διακοπές! Καλοκαίρι. Μπορώ να πω πως έχω αρχίσει να το σκέφτομαι. Θα 'ναι τέλεια! ..Ελπίζω..

♠ Υπόθεση "μπάντα". Ξόφλησε. Προσωρινά? Δε ξέρω. Αλήθεια! Λυπήθηκα. Θα μου περάσει. Θα 'ρθουν κι άλλες. Χειρότερες. Καλύτερες. Δεν αχγώνομαι πάνω απ' όλα.

♣ Σχέσεις. Πάμε παρακάτω.

♥ Σχολείο. Όσο πιο πολύ μ' αρέσει έρχεται μια μαλακία και τα διαλύει όλα. Αναποφάσιστος είμαι. Ηλίθιος είμαι. 'Η δεν είμαι? Παραμένω ήρεμος. Το ξέρω οτι στο τέλος θα μου μείνουν μόνο τα καλά. Εύχομαι!

♦ Σταμάτησα να βλέπω TV. Πολύ ευχαριστήθηκα. Απελευθερώθηκα. Βέβαια περισσότερες ώρες στο pc. Θα κοπούν. Ούτε ταινίες βλέπω πια. Δεν ξέρω τι να δω. Δεν ξέρω πλέον ποιανού γούστα να εμπιστευτώ για να μην πέσω σε "πατάτα". Πείτε τίποτα...

♠ Κουράστηκα. Δεν έγραψα και πολύ. Δε πειράζει. Μ' άρεσε!

♣ Κουράγιο παίδες! Δεν ξοφλήσαμε...

Ο Μύθος της Λίλιθ

Ο βασικός μύθος της Λίλιθ ξεκινά από τη γραφή. Στη Γένεση Α 27 αναφέρεται: Και εποίησεν ο θεός τον άνθρωπον, κατ’ εικόνα θεού εποίησεν αυτόν, άρρεν και θήλυς εποίησεν αυτούς. Όπως διαπιστώνει εύκολα κανείς, ο Αδάμ ή Άνθρωπος, αλλά και ο θεός επίσης, παρουσιάζονται εδώ ως ανδρόγυνοι. Γι’ αυτό και οι καβαλιστές υποστηρίζουν πως την ώρα που ο Ευλογημένος δημιούργησε-έπλασε τον Αδάμ, τον πρώτο άνθρωπο, τον έπλασε ανδρόγυνο. Το πλάσμα αυτό είχε δύο φύλα και δύο όψεις, μία προς κάθε κατεύθυνση. Αργότερα ο ευλογημένος διαχώρισε τον Αδάμ σε δύο όντα, δίνοντας στο καθένα από μία πλάτη. Η Λίλιθ, είναι λοιπόν, το θηλυκό μέρος του Αδάμ ή Αδαμάχ, η θηλυκή εβραϊκή λέξη για τη γη και το χώμα, μία και το αρχικό αυτό πλάσμα φτιάχτηκε απ’ αυτά τα υλικά.

Ο διαχωρισμός του ανδρόγυνου Αδάμ έγινε για να του δοθεί μία σύντροφος, γιατί η εμπειρία του από την ενστικτώδη συμπεριφορά των ζώων του Παραδείσου, δηλαδή τη συνεύρεση του καθενός με το ταίρι του, τον έκαναν να συνειδητοποιήσει τη μοναξιά του. Έτσι, ο θεός απέσπασε από τον Αδάμ το θηλυκό μέρος του για να του γίνει η σύντροφός του. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, και αφού είχε πραγματοποιηθεί ο διαχωρισμός, το ατελές προς ώρας πλάσμα Λίλιθ δέχτηκε την εωσφορική, δαιμονική επίδραση του ΣΑΤΑΝΑ, με αποτέλεσμα τα όντα που γεννούσε στη συνέχεια η Λίλιθ, μετά την ένωσή της με τον Αδάμ, να είναι διαβολικά-τερατόμορφα. Στο Ζοχάρ πάντα ο ραβίνος Συμεών δηλώνει:” Βρήκα γραμμένο σ’ ένα παλιό βιβλίο πως αυτό το θηλυκό δεν ήταν άλλο από την αρχική Λίλιθ που έμεινε μαζί του και συνέλαβε απ’ αυτόν”. (Ζοχάρ I, 34Β)

Στη συνέχεια, κάποια στιγμή η Λίλιθ εγκατέλειψε τον Αδάμ και κατέφυγε στις ερημιές της Ερυθράς Θάλασσας κι εκεί παντρεύτηκε με τον Διάβολο. Και τότε ο Ιεχωβά δημιούργησε, με τον γνωστό τρόπο, δηλαδή απ’ την πλευρά του Αδάμ, τη δεύτερη σύζυγο του, την υποτακτική Εύα. «Η Λίλιθ, για να εκδικηθεί την ανθρώπινη σύζυγο του Αδάμ, παρότρυνε την Εύα να δοκιμάσει τον απαγορευμένο καρπό και να συλλάβει τον Κάιν, αδερφό και φονιά του Άβελ», σημειώνει ο Μπόρχες. Ο θεός την τιμώρησε για την εξαπάτηση της αθώας Εύας κόβοντας τα πόδια του ερπετού, τη μορφή του οποίου είχε πάρει. Γι’ αυτό, κατά μία εκδοχή, η Λίλιθ δεν έχει χέρια και πόδια για περιπτύξεις και εναγκαλισμούς.

Η Λίλιθ χαρακτηρίζεται ώς θυληκός δαίμονας της νύχτας, ο οποίος υποδουλώνει άντρες και γυναίκες που κοιμόυνται μόνοι τους. Τους προκαλεί σεξουαλικά όνειρα, νυχτερινούς οργασμούς και βασανιστικές ονειρώξεις. Στη Συρία, τον 8ο αι. π.Χ. περίπου, η Λίλιθ, που εδώ ονομάζεται Σούκουμπους -θηλυκός δαίμονας πάντα, το αρσενικό του ονομάζεται ίνκουμπους- ταυτίζεται με μια βρεφοκτόνο μάγισσα αποκτώντας και αυτό το χαρακτηριστικό.

Τα περισσότερα αλλά και τα βασικότερα στοιχεία της καταγωγής του μυθολογικού συμβόλου της Λίλιθ βρίσκονται στο Ζοχάρ, τη Βίβλο της Λαμπρότητας, ένα παλιό εβραϊκό καβαλιστικό έργο του δέκατου τρίτου αιώνα. Ωστόσο, με τα αρχέγονα χαρακτηριστικά του, τα χαρακτηριστικά δηλαδή του θηλυκού όμορφου δαίμονα με τα μακριά μαύρα μαλλιά, ενυπάρχει, έστω και εν σπέρματι, στη σουμεριακή, βαβυλωνιακή, ασσυριακή, περσική, αραβική, τευτονική και φυσικά, εβραϊκή μυθολογία.

Μετά το αρχέγονο μυθολογικό της σχήμα, η μορφή της ποικίλλει. Μια πρώτη εκδοχή την παρουσιάζει με σώμα ερεθιστικά όμορφης γυναίκας απο το κεφάλι μέχρι τη μέση, αλλά απο κει και κάτω είναι πύρινη φλόγα. Μιά άλλη εκδοχή, η συνηθέστερη, τη θέλει απο τη μέση και πάνω πάντα σαγηνευτική, προκλητική και ακαταμάχητη γυναίκα και απο τη μέση και κάτω ερπετό.

πηγή: http://www.blackstate.gr/Lilith.htm

Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία 2008

Στις 6 Απριλίου πάμε όλοι μια ποδηλατάδα διεκδικώντας τα δικαιώματα μας στους δρόμους!!! Σε πολλές πόλεις της Ελλάδας στις 12.00 η ώρα!!! Περισσότερες πληροφορίες στο www.podilates.gr

Υ.Γ.: Βρέξει, χιονίσει, η ρόδα θα γυρίσει! ;-)

Ψηφοφορία VIII

Συνοπτικά τα αποτελέσματα της 8ης ψηφοφορίας του mushroom's world... Το θέμα της ψηφοφορία ήταν αν λέτε με ή μου (π.χ.: Με λέει τις προάλλες... ή Μου λέει τις προάλλες. σημ.: Ναι, οι προάλλες είναι πολλές!). Το αποτέλεσμα ήταν: 1o το Με/Σε το οποίο μάζεψε 11 ψήφους (84%), ενώ το Μου/Σου πήρε 2 μόλις ψήφους (13%).
Συνεχίστε να ψηφίζεται στην νέα μας ψηφοφορία για να αναδειχθεί η αγαπημένη ξένη σειρά (απο τις πρόσφατες)...

Καλή Δύναμη!

Στέρεο Νόβα

Είναι φοβερό το πως αλλάζει η διαθεσή σου ανάλογα με τα κέφια του καιρού... Σήμερα το πρωί αφου έγινε η συνηθισμένη καθημερινή διακοπή ρεύματος και δεν είχα σχολείο είπα να πάω μέχρι το βίντεο κλάμπ να επιστρέψω ενα dvd. Βγαίνοντας έξω ξαφνιάστηκα με τη μουντάδα του καιρού αλλά μ' άρεσε συγχρόνως!

Έβαλα ασυναίσθητα να ακούσω Στέρεο Νόβα. Το αστέρι που γεννήθηκε και έσβησε αλλα για μας λάμπει ακόμα. Μπορεί να μην τους πρόλαβα όταν ακόμη κυκλοφορούσαν δίσκους και να μην τους είδα σε live αλλά με συναρπάζουν όσο λίγα πράματα... Οι στίχοι τους... Ασυναρτησίες ή κουλτούρα? Η μουσική τους άκρως προοδευτική για την 10ετία τους. Κ.Β., Μ.Δ., Α.Π..

"Πολέμησε το άδικο και κάθε είδους βία
σκέψου θετικά και μη γελάς με ηλίθια αστεία"

Συνέχισα να περπατάω με τους ήχους τους στα αυτιά μου.. Και όλα να εκπέμπουν μια μελαγχολία. Δεν θυμάμε πότε πρωτοάκουσα Στέρεο Νόβα και με γοήτευσαν έτσι ξαφνικά. Ήμουν ο μόνος στο σχολείο που τους ήξερε. Ίσως είμαι ακόμη. Μπορώ να πω πως μ' αρέσει.. κι ας μην έχω με κανέναν να μιλήσω για Σ.Ν., κι ας μην το έχω ψάξει πολύ το θέμα με την διαλυσή τους, κι ας..., κι ας......

"Εδώ στέκομαι, σ' αυτή τη σιωπή
Με μάτια ανοιχτά στα παράσιτα
Έξι η ώρα τα χαράματα
Ο εγωισμός μου δεν περνάει
Όταν ένας άντρας ξαπλωμένος στο πεζοδρόμιο
Παγωμένος
Απλώνει το χέρι στο τίποτα
Είναι η τελευταία άκρη απ' το σχεδιάγραμμα της οικονομίας
Καθώς το πρώτο φως της μέρας απ' τα μάτια του ανατέλλει
Κι αυτός δεν το ξέρει ότι μυρίζει άσχημα, γιατί η ζωή είναι βρώμικη"

Ο Κωνσταντίνος Β. και ο Μιχάλης Δ. παίζουν ακόμη πολύ όμορφη μουσική. Ο Αντωνης Π. δεν γνωρίζω που είναι και τι κάνει! Μακάρι να μας χαρίζουν για αρκετά χρόνια ακόμη την τέχνη τους.
Γυρνόντας σπίτι απο τη βόλτα μου οι επιλογές μου απο Σ.Ν. δεν είχαν τελειώσει ακόμη.. Άραξα σε ένα πάρκο για να ακούσω όσα τραγούδια είχαν απομείνει.

"Μια ζωή που κοστίζει κάθε μέρα πιο ακριβά
υλικά, ζωτικά, συναισθηματικά
και τώρα πάλι ένας σκύλος κόβει βόλτες εδώ
με κρύβει μια βιτρίνα κι ένα φορτηγό
και θέλω χίλια ακόμα χέρια να σου δείξω τι θέλω
και χίλια μάτια για να βρω αυτό που δεν ξέρω"

Κοιτάς το άπειρο χωρίς να σκέφτεσαι. Και δεν το 'χεις καταλάβει αλλα μέσα απο τις εικόνες σου ταξίδεψες μέχρι την άκρη του κόσμου και ξαναγύρισες στο παρκάκι δίπλα στο σπίτι σου.

"Μπορείς να δείς καθαρά τώρα..."

Άυριο τα ξημερώματα θα δω live τον Κωνσταντίνο Β.. Ίσως αυτό να με ώθησε να γράψω το κείμενο πιο πολύ απο τον πρωινό καιρό. Δεν ξέρω αν είναι ενα κείμενο για τις σκέψεις μου, για την διαθεση μου το πρωι ή για τη μπάντα. Μάλλον και τα 3 μαζί!

"Κάμερα στραμένη πάνω μου"

...Δυστυχώς έτσι έχουν τα πράματα. Φοβερό κομμάτι απο τους Αctive Μember. Ακούστε το και απο το player του blog και δώστε βάση στους στίχους.. Όποιος πήγε στη συναυλία τη Παρασκευή ας πει εντυπώσεις!

Κάμερα στραμμένη πάνω μου

στίχοι-ερμηνεία: Active Member

Κάμερα στραμμένη πάνω μου στης πόλης το κέντρο

κι ένας μπάτσος δίπλα μου κατουράει σε δέντρο·

και συγχρόνως με ρωτάει από που ‘σαι και που πας?

γιατί χαμογελάς

Κι αφού τον τινάζει ελαφρά έρχεται στο ένα μέτρο,

δείχνει στην κάμερα να ζουμάρει κέντρο·

παίρνει πόζα και ρωτάει από πού ‘σαι και που πας,
γιατί χαμογελάς

Γιατί έτσι – έτσι γουστάρω,

κάτω απ’ του νόμου το μάτι στέκομαι και ποζάρω,

χαμογελάω – χωρίς δεύτερη σκέψη,

αλλιώς ρουφιάνε θα μου σαλέψει.

Μπήκες στο σπίτι μου και στη δουλειά μου,

στο σχολειό, στο κρεβάτι μου και στη κοιλιά μου,

στα όνειρα μου – ξέρεις τι αγοράζω και τι πουλάω

- μη με ρωτάς, λοιπόν, γιατί χαμογελάω.

Γιατί έτσι – απλά γουστάρω·

στα σοβαρά δε πρόκειται ποτέ μου να σε πάρω.

Θα σπάω πλάκα με τη μεγάλη σου ανασφάλεια,

όσο μαλάκα θα με κλειδώνεις για ασφάλεια

προς την κοινωνία την αγνή μη διαφθείρω,

θα με κυκλώνεις με χίλια μάτια γύρω

να ζαλίζομαι και κουρασμένος να σου αφήνομαι.

Ρουφιάνε, πνίγομαι – γελάω, γιατί θίγομαι.

Εντάξει, ποτέ δεν ένοιωσα ελεύθερος·

ακόμα και σ’ αυτό έρχεσαι δεύτερος.

Πρώτα με στρίμωχνε η λογική μου,

όμως τα βρίσκαμε ήταν δική μου.

Εσύ από ποιο χρονοντούλαπο ξεφύτρωσες,

γιατί μ’ ανέβηκες στη πλάτη και με κύρτωσες,

θαρρείς μέ γλίτωσες – θα στο φυλάω,

θα σε τρελάνω - θα σου χαμογελάω.

Κάμερα στραμμένη πάνω μου στης πόλης το κέντρο

κι ένας μπάτσος μου ‘ρχεται στο ένα μέτρο

παίρνει πόζα και ρωτάει από που ‘σαι και που πας?

γιατί χαμογελάς?

Στο ‘πα και πριν – γιατί έτσι γουστάρω,

φτιάχνω χαμόγελο στη φάτσα μου και σου ποζάρω.

Γράψε με βίντεο να με κολλήσεις στο τοίχο·

κι αν είναι λίγα τα πειστήρια και θέλεις και ήχο,

στήσε αυτί όταν χτυπήσει το κινητό μου

– έτσι θα ξέρεις το κάθε μυστικό μου.

Έχω και στον σκληρό μου δίσκο κάτι αρχεία,

μ’ αν μπεις στο σπίτι μας, κάνε λιγάκι ησυχία.

Έχω ένα σκύλο που χιμάει στους ρουφιάνους μόνο·

μου ‘φερε παρτάλια έναν πριν από κάνα χρόνο

κι εκείνος δε μου γέλαγε – ακόμα τον ράβουν.

Πες τους να ’ρθουν γελαστοί, λοιπόν, να με συλλάβουν

- ξέρεις - εκείνοι που τρελαίνονται για τους μικρομπελάδες

που όσοι δε ‘γιναν μπάτσοι είναι σεκιουριτάδες·

εκτός κι αν αναλάβουνε που λες οι ειδικοί

κι έρθουν κατάσκοποι ψυχροπολεμικοί.

Ω! ρε, γλέντια - για ένα χαμόγελο μου

μπορεί και να τρυπώσετε και μέσα στ’ όνειρό μου.

Κι αν με χαλάσετε και δε χαμογελάω

θα βγάζω τον ανίκητο και θα σας κατουράω.

Skydiving...

...και μετά ας πεθάνω... Ειλικρινά δεν είναι τέλειο?

ΟΥΣΤ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΑ BLOGS!!!

Changes!

Έλειπα λίγο καιρό και παρατήρησα αρκετές αλλαγές... Σε όποιον τομέα μπορείτε να φανταστείτε!

Αρχίζω...
Τα blogs εξαπλώνονται και στην Ελλάδα με μεγάλους ρυθμούς, η μουσική πλέον ειναι MP3, ο κόσμος δεν με αντιπαθεί πάρα πολύ, το internet δεν σταμάτησε να λειτουργεί απο τότε που χάλασε το pc μου, ο Μάκης είναι ο νέος Chuck Norris, ο Ολυμπίακος κοντεύει να χάσει το πρωτάθλημα (αν και στο τέλος θα το πάρει στα χαρτιά), κυκλοφορεί μια Ferrari στη περιοχή μου, τα μανιτάρια μου έκαναν θραύση, με έχει κυριεύσει μια απίστευτη απάθεια για τα πάντα, σταμάτησα να ακούω τα πάντα και το 'χω ρίξει στο ελληνικό ροκ, ο ΠΑΟΚ σε 3 συνεχόμενα παιχνίδια στη Τούμπα έκανε 3 sold out, κατάλαβα πως τελικά είμαι πολύ αναποφάσιστος, ο Θ. άλλαξε αριθμό, Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΗΤΑΝ ΕΔΩ!

Τι παίζει?

Τον τελευταίο καιρό δεν έχω κάτι για να γράψω... Μπορεί να με απασχολούν άλλα θέματα αλλα χαλιέμαι όταν μπαίνω κ βλέπω πως έχω σταματήσει να γράφω! Ίσως βαρέθηκα την όλη φάση με το blog. Τώρα που όλος ο κόσμος αρχίζει να μαθαίνει τι είναι εγώ κλασικός ανάποδος τα παρατάω.
Λες?
Θα δούμε μωρέ... Μην αγχώνεστε!

Και έτσι για να επιστρέψω δείτε ένα βίντεο να σας βάλω σε σκέψεις...



Ήταν μια ταινία μηκρού μήκους του Mark Osborne την οποία πρωτοείδα στο "Ξενοδοχείον η Επανάληψη"... ο οποίος την είδε απο τον "ΠΡΕΖΑ TV".

Άντε, στο καλό! Ελπίζω να τα λέμε πιο σύντομα!

ΖΩΑ!!!

ΖΩΑ!!!

Ψηφοφορία VIΙ

Σχετικά με την ψηφοφορία που έτρεχε τόσο καιρό στο blog και αφορούσε την ηλικία των αναγνωστών, τα αποτελέσματα έχουν ώς εξής: Το 39% των αναγνωστών (9 άτομα) είναι στην ηλικία 15-18 χρόνων, το 17% (4 άτομα) είναι κάτω απο 15 χρονών. Το ποσοστό του 13% (3 άτομα) κατέλαβαν έκαστες οι ηλικίες 19-25, 25-30, 30-40 ενώ υπάρχει και ένας αναγνώστης που είναι πάνω απο 40 χρονών.
Σας ευχαριστώ για τις ψήφους σας! :P

Λήθη

Πόσο όμορφα και αθώα χρόνια... Περασμένα χρόνια. Μου προκαλεί εντύπωση το πόσο συγκινήθηκα χθές βράδυ αλλά και τώρα ακόμη που το γράφω. Γύρισα βράδυ, όχι πολύ αργά, σπίτι με το ποδήλατο και κάθησα να πάρω καμιά ανάσα πριν ανέβω πάνω...

Ήταν ήσυχα. Πολύ ήσυχα! Ξαφνιάστηκα! Κάθισα στο πεζούλι που επι χρόνια μαζευόμασταν και περνούσαμε όλη τη μέρα εκεί. Παίζαμε και ποδόσφαιρο στο πεζοδρόμιο. Κι ας ήταν στενό, κι ας το ένα τέρμα δεν είχε δέντρο για δεξί δοκάρι, κι ας είχαμε ήδη παίξει όλο το πρωι και όλο το απόγεμα. Είμασταν ακόυραστοι. Παιδιά!!! Καμιά φορά που ερχόντουσαν στη γειτονιά μαζί μας και ο Π. ή ο Γ. που ήταν μεγαλύτεροι, όλοι αφοσιωμένοι μόνο αυτούς προσέχαμε. Ιστορίες απο το Γυμνάσιο μας έλεγαν, θυμάμε, και εμείς με τέτοια προσμονή θέλαμε να μεγαλώσουμε οι βλάκες...
Κρυφτό. Τι μεγάλο κεφάλαιο για τα παιδικά μου χρόνια! Το αθάνατο παιχνίδι!
Το πρώτο μου ποδήλατο. Βούτες μέχρι να μάθω...
Κοιτάω ξανά την άδεια γειτονιά... Μου λείπει ρε γαμώτο! Και έχω αρχίσει να πιστεύω πως δεν μπορώ να κάνω τίποτα πια. Τώρα κανείς δεν θα ασχοληθεί με την γειτονιά μας... Με την κολώνα που τότε είχαν γραφτεί οι πρώτοι "έρωτες". Γ+Α, Χ+Δ.. Κανείς δεν θα μάθει ποιά ήταν η μπροστά και ποιά η πίσω γειτονιά..

Τώρα τα παιδιά κάθονται στα σκαλοπάτια. Κάνουν skate και κάθονται γύρω απο ένα κινιτό τηλέφωνο για να ακούσουν μουσική ή να βλέπουν έναν να παίζει παιχνίδια! Και τι δεν θα 'δινα για να γινόμουν ξανά 10 χρονών... σπόρος!

Μελαγχόλησα... Έβαλα το ποδήλατο στην αποθηκούλα. Μέχρι και αυτό με συγκίνησε. Ακριβώς όπως έκανα τότε. . . τότε...

"I still feel like a child" -Aaron

Περί φιλίας ο λόγος

Τι έχετε να πείτε για το θέμα ΦΙΛΙΑ? Υπάρχει? Και αν ναι τι απαιτείται για να κρατηθεί δυνατή μια πραγματική φιλία? Μήπως όλες οι φιλίες χαλάνε κάποτε? Γεννιούνται δυνατές φιλίες απο το πουθενά με την πρώτη γνωριμία? Ομαδικές φιλίες? Πιο δύσκολα?

..Τι να πω ρε παιδιά? Μπερδεύτηκα και είπα να πάρω τη βοήθεια του κοινού!
Τι γίνετε όταν όλοι οι φίλοι σου σε πουλήσουν? Όταν οι φιλίες σου σου βγούν σκάρτες?
Τι κάνετε όταν μια φιλία σας καταστρέφετε και δεν φταίτε γι' αυτό? Αν ο/η φίλος/η πάψει να σας καταλαβαίνει συνεχίζετε την φιλία και ας δεν "κολλάτε"?

Να μιλήσω με παραδείγματα..?

Θέμα 6ήμερη εκδρομή UPDATE: Δεν θα πάω τελικά... Αυτό! Με κρέμασε η παρέα απ' το σχολείο. Δεν είναι το παράδειγμα που με πείραξε, έτσι κι αλλιώς δεν πολυψηνόμουν αρχικά να πάω, αλλά γενικά ήθελα να πω κα΄που αυτά που προβληματίζομαι για το θέμα φιλία... Να ακούσω γνώμες.

Κατάθλιπτικιά...

...απ' τη φύση της. Που τραγουδούν και οι Ρόδες.. (άσχετο).

Μέρα κατάθλιψης σήμερα. Όχι για μένα φυσικά!!!! Αλλά όπως υποστηρίζει ένας βρετανός γιατρός σήμερα, δηλαδή την τρίτη Δευτέρα κάθε νέου έτους, είναι η πιό καταθλιπτική μέρα για τους περισσότερους ανθρώπους διότι, όπως υποστηρίζει, λόγω του κακού καιρού, της υπερχρέωσης απο τις αγορές των γιορτών αλλά και εξαιτίας πολλών και διάφορων επιθυμιών που έμειναν ανεκπλήρωτες με την έλευση του νέου έτους η διάθεση των ανθρώπων είναι πολύ μικρή...

Τι να πώ..?!?! "Don't worry, be happy!"

Τα διαστημόπλοια

"Απογειώνονται ξανά τα διαστημόπλοια..."

Αναπολώ μα δεν θυμάμαι...

...ημερομηνίες!! Μεγάλο κακό αυτό. Βλέπω ανασκοπήσεις και απολογισμούς του 2007 παντού και δεν μπορώ να κάνω κι εγώ τον δικό μου.. Δεν μπορώ να θυμάμε ημερομηνίες απ' έξω και για πάντα.. πως να το κάνουμε?!?!
Θυμάμαι όμως περιστατικά.. όλα όμως, μέχρι και ασήμαντες λεπτομέρειες. Θυμάμε μερικά τηλέφωνα φίλων απ' έξω. Θυμάμαι γενέθλια φίλων. Αλλά ημερομηνίες κάποιων σημαντικών περιστατικών δεν μπορώ.
Λέτε να αρχίσω να γράφω κάτι σαν ημερολόγιο με τις καλές & κακές στιγμές για να τα θυμάμε?

Εκδρομή!!!

Χαιρετώ! Τι κάνετε? Ελπίζω τέλεια!
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν σας αρέσει η 3η λυκείου.. Είναι τέλεια!!!!!! Ακούω τους πάντες να γκρινιάζουν για τη φετινή χρονιά αλλά εγώ την απολαμβάνω.. Είναι η τελευταία χρονιά στο σχολείο. Τί κι αν πρέπει να διαβάσω? Τόσα χρόνια δεν θυμάμε τον εαυτό μου να ανοίγει βιβλίο για να διαβάσει για την επόμενη μέρα στο σχολείο.. Ντάξει στα διαγωνίσματα μόνο και υπερβόλικα λίγες φορές στα τόσα χρόνια στο δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο... Κάποτε θα 'πρεπε να γίνει κι αυτό!

Χθες μας είπαν και για την εκδρομή μας.. την 6ήμερη! Θα πάμε στο Σάλτσμπουργκ, Ίνσμπουργκ και στην Πράγα και θα περάσουμε και απο Μόναχο! Μας είχαν πει πριν πολύ καιρό βασικά για την εκδρομή απλά χθες μας έδωσαν δηλώσεις να συμπληρώσουμε, κτλ.. Δεν είχα αποφασίσει αν θα πάω.. Μάλλον δεν θα πήγαινα αλλά με έπεισαν και αφού θα ρθει και ο Λ., που ήταν να μην έρθει κι αυτός τελευταία στιγμη, αποφάσισα να πάω και να περάσω ΓΑΜΑΤΑ κι ας μην έχω τις τρελές παρέες στο σχολείο (Δεν είχα. Γιατί τώρα μπορώ να πω πως έχω.. το 'νιωσα όταν με παρακάλαγαν να 'ρθω), κι ας μην μας αφήσουν να μην πίνουμε πολύ, κι ας χάσω 7 μέρες απ' το διάβασμα που είναι το πιο σημάντικο θέμα για φέτος για μένα! Βέβαια δεν τρελαίνομαι.. Δεν σκέφτομαι όλη μέρα πχ. την εκδρομή όπως κάποιοι άλλοι αλλά ας ελπίσουμε πως θα 'ναι καλά!!!

Αυτά! Ήθελα απλά να πώ κάτι για να ανανεώνεται και το blog... Βαρεθήκατε με τα ξύδια μες στη μούρη σας τόσες μέρες!
Άντε τα λέμε!

Υ.Γ.: Την Κυριακή θα πραγματοποιηθεί μιά «Έκθεση Ελεύθερης Καλλιτεχνικής Δημιουργίας» αλλά το σημαντικό της υπόθεσης είναι η συναυλία του Παύλου Παυλίδη με τους B-Movies και των ΜΠΛΕ! Όλα αυτά τα σκηνικά απο τις 11.00 μέχρι και τις 24.00 με ελεύθερη είσοδο..

Υ.Γ.2: Now Playing: LCD Soundsystem - Sound of Silver

Κάβα!!!

Τα κλασικά αγαπημένα ποτά μου!!!
Μπύρα Βεργίνα, Ρετσίνα Μαλαματίνα και ουζάκι Βαρβαγιάννης Μπλέ.
Ε? Συμφωνείτε?

Ψηφοφορία VI

Και ιδού τα αποτελέσματα της πρώτης ψηφοφορίας του 2008 που αφορούσε το 2007...
Το 21% δηλαδή 4 ψήφοι δηλώνουν οτι έμειναν ευχαριστημένοι απο το 2007, το 15% που αντιστοιχεί σε 3 άτομα είπε πως δεν ήταν ευχαριστημένοι απο τη χρονιά που μας πέρασε, 4 άτομα ακόμη το βρήκαν "έτσι κι έτσι" ενώ 8 άτομα (ποσοστό 42%) δεν γνωρίζουν οτι είχαμε 2007!!!!
Αυτάάάά..... Αντίοζ!

Republic 100,3 - MUTE OFF!

Πάνε μέρες που ο αγαπημένος μας ραδιοφωνικός σταθμός Republic 100,3 δεν είναι όπως ήταν! Μετά απο ένα περιστατικό στα γραφεία του σταθμού στις 17/12 ο διευθυντής του σταθμού Νίκος Κομνηνός αλλά και όλα τα παιδιά (εκτός ενός) που έκαναν εκπομπή έφυγαν από τον σταθμό... Τους θέλουμε πίσω σε νέα συχνότητα και σύντομα! Radiolution Now!!!

To παρακάτω μήνυμα είναι από την ομάδα του Republic...

Αγαπητοί φίλοι, του Republic 100,3

θα θέλαμε καταρχήν να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη, αφοσίωση, πίστη, που δείξατε στη δουλειά μας από τον Ιούνιο του 2005 και που μοιραστήκαμε μαζί πολλές μουσικές ώρες.
Ο Νίκος Κομνηνός, η Μέμα Μπινοπούλου, ο Στέλιος Βρεττός, ο Χρήστος Πορτοκάλογλου, η Ελένη Τριφέρη, ο Νίκος Μαρκόπουλος, η Μιρέλλα Κάπα, η Βάσω Βλαχοπούλου, η Ντέμη Παπαδοπούλου, ο Κώστας Λιβανός, ο Απόστολος Αργαλιάς και όλοι όσοι δουλέψαμε μπροστά και πίσω από τα μικρόφωνα αυτού του ραδιοφώνου τα τελευταία 2,5 χρόνια, θα θέλαμε από καρδιάς να σας ευχαριστήσουμε για όλα όσα μας δώσατε, για όλα όσα μας κάνατε να νιώσουμε και για όλα όσα μοιραστήκατε μαζί μας από τις 11 Ιουνίου 2005, όταν ακούστηκε το 1ο τραγούδι στον Republic 100,3...
Σήμερα, Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2007, μια δυσάρεστη έκπληξη μας περίμενε το πρωί όταν ξεκίνησε το πρόγραμμά μας. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής του Στέλιου Βρεττού, μέσω της τεχνικής δ/νσης του ομίλου oπου ανήκει ο Republic 100,3 μας ανακοινώθηκε ότι πρέπει να σταματήσουμε την κανονική ροή του σταθμού και ότι απαγορεύεται η είσοδος στο ραδιόφωνο του δ/ντη προγράμματος Νίκου Κομνηνού. Ο Νίκος μέχρι εκείνη την ώρα δεν ήξερε τίποτε. Ήταν ο Στέλιος Βρεττός που τον ενημέρωσε τηλεφωνικά για το τι συμβαίνει στο ραδιόφωνο που έστησε ο Νίκος από το μηδέν.
Έπειτα από αυτή την απόφαση της διοίκησης, το ραδιόφωνο που λέγεται Republic 100,3 δεν είναι πια το ίδιο και αυτό δεν είναι δική μας επιλογή.
Όλοι εμείς, μια ομάδα που για πολλά χρόνια ονειρεύονταν να ξαναενωθεί και να κάνει αυτό που μέχρι χθες έκανε στον Republic 100,3, χωρίς δεύτερη σκέψη, με ομόφωνη απόφαση, δεν υπήρχε περίπτωση να διαπραγματευτεί την αυθαίρετη, άδικη και σχεδόν πραξικοπιματική αυτή ενέργεια - απομάκρυνση του δ/ντη προγράμματος χωρίς κοινοποιημένη αιτία.
Δεν υπήρχε περίπτωση να συμβιβαστούμε με μια τέτοια καταχρηστική απόφαση, αδικαιιολόγητη και τόσο υποχθόνια. Παρόλο που ζούμε σε εποχές που τα ΜΜΕ δεν δίνουν και τόση σημασία στον ανθρώπινο παράγοντα, ο Republic 100,3, έδωσε ακριβώς βάση στην αξία αυτού του παράγοντα. Και ακόμη και την τελευταία αυτή στιγμή, αυτή η ομάδα το αποδεικνύει ότι πάνω από όλα αυτό που μετράει είναι όλα για όσα προσπαθήσαμε: ήθος, συνέπεια, ιδέες, επικοινωνία και πάνω απ' όλα η μουσική,!
Ο Republic 100,3 δεν είναι απλά 5 μηχανήματα και 2 μικρά γραφεία στην Αριστοτέλους 7... Είστε όλοι εσείς που πιστέψατε σε ένα διαφορετικό ραδιόφωνο. Σε ένα ραδιόφωνο που ήθελε να ακούγεται καλά και όχι να μεταδίδει μόνο διαφημίσεις. Σε ένα ραδιόφωνο που σέβεται τον ακροατή του, γιατί δίχως τον ακροατή ραδιόφωνο δεν υφίσταται.
Στην παρούσα φάση, δεν μας επιτρέπεται να ανοίξουμε τα μικρόφωνα του Republic 100,3 βάσει απόφασης της Διοίκησης.
Το μόνο που θέλουμε να πούμε είναι ότι ο Republic 100,3 δεν θα είναι αυτός που ήταν.
Είστε πιο ωραίοι απ' ότι φανταζόμασταν και μας δίνετε τη δύναμη να συνεχίσουμε... Θα τα ξαναπούμε σύντομα, αλλά όχι στους 100,3...

Το MySpace: http://www.myspace.com/republicradio
Ένα fan site:http://www.republiccomeback.com/

Happy New Fear

Happy New Fear

Trainspotting

"I choose not to choose life..."