Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016



"Τον καιρό που μ' αγαπούσες με ρωτάς ένα πρωί 
στην κουβέντα μας απάνω, τι είναι άραγε η ζωή
τότε γύρισα και σου είπα για άλλους είναι το κρασί,
γι' άλλους δόξα, γι' άλλους πλούτη, μα για μένα είσαι εσύ.

Τώρα που άλλαξε η καρδιά σου και έναν άλλον αγαπάς,
απορείς μου λεν' ακόμα η δική μου πως χτυπά,
μήπως τάχα σαν και μένα δεν ειν' άνθρωποι πολλοί...
από μέσα πεθαμένοι και απ' έξω ζωντανοί."




Δεν υπάρχουν σχόλια: